چرا در یک سن اشکار تصمیم میگیریم زیاد تر به مغز خود استراحت دهیم؟_آینده
به گزارش آینده
چه اجتناب از اخبار باشد و چه بازدید حساب بانکی، بزرگسالان زیاد تر با خاموش کردن گاه به گاه مغز خود و عدم جستجوی دانش، سر میکنند، حتی وقتی که آن دانش میتواند سودمند باشد. اکنون دانشمندان وقتی را در زندگی شناسایی کردهاند که ما اغاز به انتخاب مسیر «بیخبری خوشخبری» میکنیم و به جای شک و شبهه و عدم قطعیت، راحتی را انتخاب میکنیم.
به نقل از نیو اطلس، محققان دانشگاه شیکاگو، سن دقیقی را که ما اغاز به اجتناب از اطلاعات میکنیم و اصطلاحا سرمان را همانند کبک زیر برف میکنیم، اشکار کردهاند و این کار زیاد سریعتر از آنچه فکر میکنید در زندگی اغاز میشود.
در مجموعهای از آزمایشها که به اجتناب از اطلاعات در ۳۲۰ کودک آمریکایی بین ۵ تا ۱۰ سال پرداخت، آنها دریافتند که کودکان کوچکتر به طور فعال به جستوجو دانش می باشند، در حالی که افراد در سن ۷ سالگی اگر جوابها به طور بالقوه علتایجاد احساسات منفی شوند، از اطلاعات اجتناب میکنند.
رادیکا سانتاناگوپالان(Radhika Santhanagopalan)، محقق فوق دکترا از دانشگاه شیکاگو سوال کرد: چرا کودکان این افراد بسیار کنجکاو می باشند، اما در سنین بالاتر به نوعی به افرادی تبدیل خواهد شد که از اطلاعات اجتناب میکنند؟ این تحول ناشی از چیست؟
محققان در آزمایش اول، به پنج علت بالقوه که امکان پذیر ما این حرکت «سر در برف فرو کردن» را نشان دهیم، پرداختند که عبارت هستند از اجتناب از احساسات منفی همانند اضطراب یا ناامیدی؛ اجتناب از اطلاعات منفی در رابطه دوستداشتنی بودن یا لیاقت خودمان؛ اجتناب از چالشها برای باورهایمان؛ محافظت از ترجیحاتمان و عمل کردن به سود خودمان که احتمالا در حالی باشد که تلاش میکنیم وانمود کنیم به جستوجو سود شخصی نیستیم.
سپس سناریوهای مختلفی ساخته شد تا ببینیم آیا رفتارهای اجتنابی برانگیخته شدهاند و آیا این دلایل آنها را هدایت میکنند یا خیر. یک آزمایش این می بود که از هر کودک خواسته شود به آبنبات مورد علاقه و آبنباتی که کمتر دوست دارد فکر کند و سپس به بچهها این زمان را بدهیم که ویدیویی را در رابطه این که چرا خوردن هر یک از انتخابهایشان برای دندانهایشان زیان اور است، تماشا کنند.
سانتاناگوپالان او گفت: ما دریافتیم در حالی که کودکان کوچکتر واقعاً میخواستند به جستوجو اطلاعات باشند، کودکان بزرگتر اغاز به نشان دادن این تمایلات اجتنابی کردند. برای مثال، آنها نمیخواستند بدانند که چرا آبنبات مورد علاقهشان برایشان بد است، اما کاملاً خوب یاد میگرفتند که چرا آبنباتی که کمترین علاقه را به آن دارند، برایشان بد است.
سپس مورد شگفت «زمانهای اخلاقی» وجود دارد؛ جایی که افراد به علت منافع شخصی تصمیم میگیرند از اطلاعات اجتناب کنند، اما این کار را به طوری انجام خواهند داد که برای دیگران خودخواهانه به نظر نرسد. این حرکت با سناریوی فرد دیگر نشان داده شد که در آن به کودکانی که با هم شریک بودند، دو سطل برچسب برای خودشان و شریکشان اراعه شد. یک سطل، برچسبهای بیشتری داشت، در حالی که درب سطل دیگر بسته شده می بود و مقدار نامعلومی برچسب داشت. قبل از انتخاب سطلها از شرکتکنندگان پرسیده شد که آیا میخواهند بدانند شریکشان چند برچسب دریافت خواهد کرد؟
سانتاناگوپالان او گفت: ما میخواهیم به سود خودمان عمل کنیم، اما به منصفانه به نظر رسیدن در برابر دیگران نیز اهمیت بسیاری میدهیم. زمانهای اخلاقی به ما این امکان را میدهد که به هر دو مقصد برسیم.
در حالی که دانستن این که شریکشان امکان پذیر چند برچسب در سطل دربسته دریافت کند، شخصاً بر دریافت برچسب خودشان تأثیری نداشت، کودکان بزرگتر به طور فزایندهای این زمان را رد میکردند که بفهمند فرد روبه رو چطور سود خواهد برد. با این کار، هیچ حس گناهی در انتخاب سطلی که تعداد نامعلومی برچسب برای شریک زندگیشان داشت، وجود نداشت.
سانتاناگوپالان او گفت: کاری که فضای اخلاقی انجام میدهد این است که به آنها اجازه میدهد تا نتیجه منفعت شخصی را انتخاب کنند، در عین حال توهم انصاف را نیز نگه داری میکنند. این پرده از جهل به آنها اجازه میدهد تا به سود خود عمل کنند.
این یافتهها که با بزرگتر شدن کودکان، آنها به طور فزایندهای از یادگیری اطلاعات برای جلوگیری از احساسات منفی مرتبط با دانش اجتناب میکردند، به جز یکی از پنج علت، در همه موارد صادق می بود و آن یک مورد نیز مربوط به لیاقت می بود. کودکان در همه عرصهها در رابطه فهمیدن این که آیا در یک آزمون (موقعیتی که جواب میتواند منفی باشد) بد عمل کردهاند، تردیدی نداشتند و محققان فکر میکنند که این میتواند به این علت باشد که مدرسه رشد و تحول مثبت را تحکیم میکند، به این علت نتیجه بد فقط یک قدم کوچک در مسیر رسیدن به یک نتیجه خوب است.
سانتاناگوپالان افزود: امکان پذیر به این علت که آنها این همه مطلب در رابطه این که چطور میتوانند با تلاش، توانایی خود را تحول دهند، دریافت میکنند، زیاد تر تمایل به جستجوی اطلاعات داشته باشند، چون میدانند که میتوانند به طور بالقوه نتیجه را تحول دهند.
اجتناب از اطلاعات در بزرگسالی رایج است، چرا که میتواند طاقتفرسا باشد، باورهای دیرینه را تهدید کند یا هراس از عدم قطعیتی را تشکیل کند که در غیر این صورت آگاهانه یا ناخودآگاه کنار گذاشته میشود.
محققان میافزایند که این اجتناب میتواند پیامدهای شخصی و اجتماعی همانند تشدید قطببندی سیاسی یا تعصب ایدئولوژیک داشته باشد.
این تیم نظر میکند که به طور فعال از خود سوال کنید که چرا امکان پذیر از اطلاعات سودمند اجتناب کنید یا در جایی که ناراحتی مختصرزمان با وجود دانشی که به طور بالقوه مزایای طویل مدت دارد، در برتری قرار میگیرد. سپس تلاش کنید دانش را به گفتن دانشی که در نهایت مورد قیمت و سودمند است، تحول دهید و تمایل کمتری به اجتناب فعال از اطلاعات داشته باشید.
سانتاناگوپالان او گفت: انسانها این تمایل را دارند که بخواهند عدم قطعیت را حل کنند، اما هنگامی این حل و فصل تهدیدآمیز باشد، امکان پذیر افراد به جای آن به اجتناب روی آورند. فکر میکنم مسئلهای در رابطه توانایی تحمل و حتی پذیرفتن سطحی از عدم قطعیت وجود دارد. من فکر میکنم این امکان پذیر به شما پشتیبانی کند تا در دام اجتناب از اطلاعات نیفتید.
این پژوهش در مجله Psychological Science انتشار شده است.
دسته بندی مطالب
اخبار کسب وکارها