وقاری: جای خالی همسرم محسن قاضی‌مرادی را در نوروز زیاد حس می‌کنم
بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون وقاری اظهار داشت: در گذشته سفره هفت‌سین فرصتی برای اجتماع خانواده بود، اما در سال‌های اخیر برای من طعم تلخی به خود گرفته است، چون به مرور زمان عزیزانی چون پدر، مادر، برادر بزرگ‌تر و همسرم را از دست داده‌ام و این روزها به جای شادی، غمگین‌کننده شده است. فقدان آن‌ها سخت است؛ به‌ویژه اینکه در ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ همسرم را از دست دادیم و ما فرزندی نداشتیم.
او افزود: در این روزها فقدان همسرم «محسن قاضی‌مرادی» را به شدت می‌بینم. اگرچه قبل از درگذشت او نزدیک به پنج سال بستری بود، تنها اینکه می‌دانستم او هست و می‌توانم رنج دل‌ام را با او در میان بگذارم — حتی اگر نتواند واکنشی نشان دهد — برایم تسلی‌بخش بود.
🔗 بیشتر بخوانید: فیلم ایرانی «دختر قاصدک‌ها» به جشنواره ژاپنی راه یافت
وقاری خاطرات کودکی را یادی کرد: دلخوشی‌های نوروز در دوران بچگی ما رنگ و بوی دیگر داشت. آن زمان بزرگ‌ترها در کنار سفره هفت‌سین حضور داشتند، علاوه بر رد و بدل شدن عیدی، آهنگ‌های خوشایند لحظه تحویل سال در ذهن من حک شده است؛ اینها شیرین‌ترین خاطرات من‌اند.
در مورد آثار مورد علاقه‌اش گفت: تمام کارهای‌ام را دوست دارم، زیرا برای هرکدام تلاش کرده‌ام. اما همیشه آنچه برایم اهمیت دارد، کار گروهی است. وقتی در کنار گروهی کار می‌کردم که همه چیز دلپذیر بود و حس همیاری با آنان داشتم، آن اثر برایم جذاب‌تر می‌شد.
🔗 بیشتر بخوانید: بازیگر مشهور پیش از انقلاب درگذشت_آینده
وی نقش‌های دو‌لبه را که میان مثبت و منفی قرار دارند و قابل تمایز نیستند، بیشتر پسندید. برای مثال سریال «رسم عاشقی» که با آقای سلطانی همکاری داشتم را دوست داشتم، چرا که چنین شخصیتی بود. همچنین در آخرین salinity نقش یک زن مشاطه‌گر نابینا را ایفا کردم که ریشه در تاریخ داشت و آن نقش نیز برایم جذاب بود. سعید سلطانی همیشه می‌گفت: تو باید برای این نقش‌های دو‌لبه انتخاب شوی.
آرزوی او برای سال نو این بود: آرزو می‌کنم هموطنانم جميعًا طعم نشاط را بچشند. می‌خواهم هیچ‌کس دلگیر یا افسرده نباشد، اختلافات و جنگ‌ها به پایان برسد و حس کنیم در جهانی که با صلح هم‌زیستی می‌کنیم، زندگی می‌کنیم.
🔗 بیشتر بخوانید: جشنواره فیلم فجر به جستوجو داور می‌گردد! ماجرا چیست؟