پالپ فیکشن سی ساله شد؛ شاهکار تارانتینو که سینمای مستقل را تغییر داد
فیلم پالپ فیکشن که به عنوان شاهکار کوئین تارانتینو و دومین اثر درخشان این کارگردان شناخته می‌شود، سی سالگی خود را جشن می‌گیرد. این اثر با دیالوگ‌های ماندگار، ساختار روایی نوآورانه و ترکیبی منحصر به فرد از کمدی سیاه و خشونت، به یکی از تعیین‌کننده‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما تبدیل شده است.
پالپ فیکشن برای هفت جایزه اسکار نامزد شد و برنده نخل طلا در جشنواره فیلم کن شد. این فیلم ساموئل ال. جکسون و اوما تورمن را به ستاره‌می‌ساخت و کارنامه جان تراولتا را پس از سال‌ها بی‌کاری احیا کرد. تاد مک‌کارتی، منتقد سینما، این فیلم را پری از شجاعت، شوخی و ابداعات شیطانی توصیف کرد.
با بودجه‌ای تنها هشت می‌لیون دلاری، این فیلم در بکس‌آفیس جهانی دویست و سیزده می‌لیون دلار فروش داشت و کمپانی می‌راماکس را به یکی از بازیگران اصلی صنعت سینما تبدیل کرد. در سایت راتن تومیتوز همچنان نمره ۹۲ درصد از منتقدین را حفظ می‌کند.
اما واکنش‌ها یک‌طرفه نبود. برخی منتقدان از خشونت‌های بیش از حد و استفاده بی‌مسئولانه از الفاظ نژادپرستانه انتقاد کردند. سید فیل، از اساتید نویسی، فیلم را سطحی و پر از دیالوگ‌های اضافه دانست و ژان لوک گودار، از الگو‌های تارانتینو، از اثر متنفر به نظر می‌رسید.
تارانتینو در این فیلم با سه اپیزود درهم‌تنیده، تمام قاعده‌های روایی کلاسیک را شکست و داستانی پیچیده با پرش‌های زمانی و مکانی خلق کرد. داستان‌های عامه‌پسند با شخصیت‌های ملموس و قصه پر فراز و نشیب، خاطره ادبیات پالپ دهه ۳۰ و سینمای نوار دهه‌های ۴۰ و ۵۰ آمریکا را زنده کرد.
علاوه بر نخل طلا، این فیلم گلدن گلوب و بفتای بهترین فیلم‌نامه را برای تارانتینو به ارمغان آورد و جایزه بهترین فیلم و کارگردانی را از انجمن ملی منتقدین فیلم آمریکا دریافت کرد. جان تراولتا با نامزدی اسکار بهترین بازیگر به اوج حرفه خود بازگشت و اوما تورمن به یکی از شناخته‌شده‌ترین بازیگران هالیوود تبدیل شد.