کلانتری‌خاندانی از وزیر ارتباطات خواست نظارت هوشمند را به توزیع اینترنتی دارو گسترش دهد

کلانتری‌خاندانی از وزیر ارتباطات خواست نظارت هوشمند را به توزیع اینترنتی دارو گسترش دهد

به گزارش آینده شهرام کلان‌تری خاندانی در موضعی که ظاهرا از عملکرد وزیر ارتباطات در نشست سازمان بازرسی کل کشور قدردانی می‌کند اما در باطن انتقادی عمیق به مدیریت اولویت‌ها می‌پردازد، تأکید کرد که داده‌های سلامت و دارو از اهمیت بسیار بالا‌تری نسبت به مباحث ثبتی برخوردارند.

این فعال حوزه دارو و درمان با اشاره به حساسیت اطلاعات پزشکی و ارتباط مستقیم آن با جان شهروندان، از وزیر ارتباطات خواست تا رویکرد نظارت هوشمندانه، پیشگیرانه و مبتنی بر شفافیت که در جلسه بازرسی کل طرح شده بود، را در حوزه توزیع این‌ترنتی دارو نیز به اجرا بگذارد.

کلان‌تری خاندانی به طور مشخص از وزیر تقاضا کرد که به معاونان مربوطه دستور دهد تا در جلسات کارگروه دستورالعمل ثبت و پردازش سفارش‌های خدمات برخط دارو، همکاری صادقانه و منظمی برای استقرار سامانه تنظیم‌گری هوشمند سازمان غذا و دارو داشته باشند.

نکته قابل توجه در این موضع‌گیری، تلاش برای تغییر پارادایم نظارت از حالت پس‌ینی و کشف تخلف به سمت معماری پیشگیرانه است که می‌تواند جلوی بسیاری از تخلفات احتمالی در زنجیره توزیع دارو را بگیرد و امنیت بیمار را تضمین نماید.

وی همچنین بر ضرورت مصوب و اجرایی شدن معماری سامانه بر اساس خواست و صلاحدید وزارت بهداشت تأکید کرد که مکررا از طریق مکاتبات رسمی پیگیری شده است.

این رویکرد نشان می‌دهد که تعامل بین وزارت ارتباطات و سازمان غذا و دارو می‌تواند الگوی جدیدی از حکمرانی دیجیتال در حوزه سلامت ایجاد کند که منافع ملی و حقوق شهروندی را در اولویت قرار می‌دهد.

پیشرفت در این مسیر نیازمند اراده سیاسی و هماهنگی بین‌سازمانی است تا فناوری اطلاعات در خدمت سلامت عمومی قرار گیرد و نگرانی‌های موجود در توزیع دارو به طور ریشه‌ای برطرف شود.

تجربه‌های دولتی در حوزه تحول دیجیتال نشان می‌دهد که موفقیت سامانه‌های نظارتی وابسته به سه عامل کلیدی است اراده تصمیم‌گیران بالا، معماری فنی استاندارد و مشارکت واقعی کلیه ذی‌نفعان. در پرونده توزیع این‌ترنتی دارو، وزارت بهداشت به عنوان مالک داده و مرجع تخصصی، نقش محوری در تعریف نیاز‌ها و تأیید معماری دارد.

وزارت ارتباطات نیز با دارا بودن زیرساخت‌های ارتباطی و پلتفرم‌های ملی، می‌تواند بستر اجرای این سامانه را با امنیت و مقیاس‌پذیری تضمین کند. اما چالش اصلی در تبدیل تعهدات کاغذی به اقدامات اجرایی و رفع موانع بین‌سازمانی قرار دارد که سال‌هاست فرآیند استقرار را کند کرده است.

انتظار می‌رود با پیگیری جدی این موضع‌گیری، جلسات کارگروه با حضور فعال نمایندگان هر دو وزارتخانه و سازمان غذا و دارو به ثمر بنشیند و زمان‌بندی مشخصی برای پیاده‌سازی سامانه تنظیم‌گری هوشمند تدوین گردد. تحقق این هدف، گامی مهم در جهت شفاف‌سازی زنجیره تأمین دارو، جلوگیری از سوءاستفاد‌ها و اطمینان از دسترسی عادلانه شهروندان به دارو با کیفیت و قیمت منصفانه خواهد بود.