دندانهای دلفینها: آنتنهای طبیعی برای شنوایی زیر آب و مکانیابی صوتی

دندانهای دلفینها آنتنهای طبیعی برای شنوایی زیر آب و مکانیابی صوتی, تحقیقات جدید دانشمندان ژاپنی نشان میدهد که دندانهای دلفینها نقشی بسیار فراتر از مضغ و تمزيق غذا ایفا میکنند. این بافتهای سخت میتوانند به عنوان اجزای حیاتی در سیستم پیشرفته پژواکیابی و شنوایی زیر آب این موجودات هوشمند عمل کنند.

سازماندهی منحصر به فرد بافتهای دندانی در دلفینها محققان دانشگاه تسورومی ژاپن با بررسی ساختار دندانی در گونههای مختلف دلفین، از جمله دلفینهای پوزهبطری و راهراه، تفاوتهای ساختاری بنیادینی را با سایر پستانداران آشکار کردند.

برخلاف سایر پستانداران، استخوان آلوئول (استوانی که دندانها را در جا میگیرد) در دلفینها بافت اسفنجیتری دارد. حفرههای دندانی نیز به اندازه غیرعادی بزرگتر هستند و خود دندانها شلتر از معمول قرار گرفتهاند. این ویژگیها انعطافپذیری بیشتری را برای دندانها در محفظه دهان فراهم میآورد. شبکه عصبی پیچیده در رباطهای دندانی مهمترین کشف این تحقیق، ساختار منحصر به فرد لیگامان (رباطهای دندانی) در دلفینهاست.

در پستانداران معمول، رشتههای بافتی لایه داخلی ریشه دندان پراکنده میشوند، اما در دلفینها رشتههای لایه خارجی به صورت پیچیدهای در استخوان اسفنجی درهمتنیده شدهاند.

ریو کودرا، محقق ارشد این پروژه، معتقد است که این رشتههای عصبی بلند نشاندهنده حساسیت بالا و قابلیت حرکتی دقیق دندانها هستند. برخی از این نهادههای عصبی به ساختارهایی میرسند که مشابه گیرندههای حسی عمل کرده و عبور سیگنالهای الکتروشیمیایی را با شدت بالا امکانپذیر میسازند.

دندانها به عنوان سنسورهای صوتی و برقی این یافتهها از فرضیه حمایت میکند که دلفینها از دندانهایشان به عنوان بخشی از سیستم پیشرفته دریافت صدا استفاده میکنند.

برخی گونههای دلفین تا ۲۴۰ دندان دارند که هر کدام میتواند به عنوان یک سنسور حساس عمل کند. دلفینهای پوزهبطری بهتر از پلاتیپوسها جریان الکتریکی را تشخیص میدهند. علاوه بر شنوایی فوقالعاده، تحقیقات اخیر نشان داده است که دلفینهای پوزهبطری دارای حس هفتم یا حس برقی هستند و میتوانند جریانهای الکتریکی را به دقت بیشتری نسبت به پلاتیپوسها ردیابی کنند، هرچند نه به اندازه کوسهها و سفرهماهیها.