رویکرد دو فازی شبهاستاتیک مصرف انرژی ایمپلنتهای مغزی را ۴۱ برابر کاهش میدهد
به گزارش آیای، این روش میتواند بدون تداخل با عملکردهای فیزیولوژیکی طبیعی بدن عمل کند.
بدن انسان به عنوان بخشی از فرآیندهای فیزیولوژیکی منظم، سیگنالهای الکتریکی کوچکی ایجاد میکند که برای برقراری ارتباط بین نورونهای مغز و کنترل عملکرد ماهیچهها ضروری هستند.
در سالهای اخیر، دانشمندان از این سیگنالهای الکتریکی طبیعی برای ساخت رابطهای مغز و رایانه استفاده کردهاند که قابلیت ثبت و تحریک نواحی مختلف مغز را دارند. تیم پژوهشگران پیش از این روش ارتباط الکتروکوازیستاتیک بدن انسان را معرفی کرده بود که از بافت بیولوژیکی به عنوان کانال انتقال داده میان دستگاههای الکترونیکی یا حسگرها بهره میبرد.
بایبهاب چاترجی، رهبر این مطالعه، بیان کرد که انتقال داده با توان پایین و پهنای باند بالا از طریق بافت بیولوژیکی امکانپذیر شده و بافت انسانی یک کانال پهنباند در فرکانسهای الکتروکوازیستاتیک فراهم میکند.
با این حال، محققان در عملکرد دقیق این مفهوم با محدودیت ارتباطی ناشی از بافت رسانایی که ایمپلنت را احاطه کرده بود روبرو شدند.
در مطالعه جدید، رویکرد دو فازی به نام ارتباط مغزی شبهاستاتیک دو فازی برای ایمپلنتهای عصبی بیسیم پیگیری شد که در فرکانسهای نسبتا پایین کار میکند.
چاترجی توضیح داد که این روش مصرف انرژی را در فرکانس یک مگاهرتز ۴۱ برابر کاهش میدهد و کانال ارتباطی پهنباند کممصرف ایجاد میکند.
او افزود که به دلیل سیگنالدهی کاملا الکتروکوازیستاتیک، این روش برخلاف فناوریهای رقیب مانند فراصوت، نوری و انتقال مغناطیسی الکتریکی، هیچ آسیبی به فرآیندهای فیزیولوژیکی وارد نمیکند و تلفات انرژی سطح را کاهش میدهد.
این روش نوین مسیر توسعه ایمپلنتهای مغزی آینده را هموار میکند و پتانسیل ارزشمندی در درمان بیماریهایی نظیر پارکینسون، سندرم تورت، صرع و افسردگی دارد.
نتایج این تحقیق در مجله نیچر الکترونیکس منتشر شده است.





