بی‌خوابی، پیش‌تر با زوال عقل مرتبط دانسته شده می بود اما تا این مدت روشن نیست آیا عادات بد خواب به ابراز این بیماری پشتیبانی می‌کنند یا خود بی‌خوابی از علائم اولیه آن است. در این مطالعه، متخصصان رابطه بین ویژگی‌های خواب و «سن زیستی مغز» را بازدید کردند.

به‌ گزارش نیوزمدیکال، این مطالعه با شراکت ۲۷ هزار و ۵۰۰ فرد میانسال و سالمند انجام شد که همه آن‌ها ام‌آرای مغز انجام دادند و متخصصان با پشتیبانی یادگیری ماشینی بر پایه بیشتر از ۱۰۰۰ شاخص ام‌آرای، سن زیستی مغز آن‌ها را تخمین زدند.

کیفیت خواب هم بر پایه خوداظهاری درمورد پنج عامل برسی شد: نوع خواب (صبحگاهی یا شبانه‌زیستی)، زمان زمان خواب، بی‌خوابی، خروپف و خواب‌آلودگی در طول روز. بر این پایه، افراد به سه گروه تقسیم شدند: خواب سالم (۴ امتیاز یا زیاد تر)، خواب متوسط (۲ تا ۳ امتیاز) و خواب ضعیف (یک امتیاز یا کمتر).

نتایج نشان داد به ازای هر یک امتیاز افت در نمره خواب، شکاف بین سن زیستی مغز و سن تقویمی نزدیک به شش ماه افزایش می‌یابد و مغز افراد با خواب ضعیف به طور متوسط، یک سال پیرتر از سن واقعی آن‌ها به نظر می‌رسد.

«ابیگیل داو» از متخصصان این مطالعه می‌گوید: یافته‌های ما مشخص می کند خواب ضعیف می‌تواند به پیر شدن سریع تر مغز پشتیبانی کند و یکی از سازوکارهای مهم این روال التهابی است. از آنجا که خواب، قابل اصلاح است احتمالا بتوان با بهبود کیفیت خواب از پیر شدن سریع مغز و حتی کم شدن شناختی جلوگیری کرد.

متخصصان دریافتند التهاب کم‌درجه می‌تواند نزدیک به ۱۰ درصد این ربط را توضیح دهد. با این حال سازوکارهای فرد دیگر از جمله اختلال در سیستم دفع مواد زائد مغز که عمدتا زمان خواب فعال است یا تاثییر منفی خواب بد بر سلامتی قلب و عروق که خود بر مغز تاثییر می‌گذارد نیز نقل است.

این مطالعه با همکاری متخصصانی از دانشگاه‌های چین و مدرسه ورزش و علوم سلامت سوئد انجام شد و بنیاد آلزایمر، بنیاد دمانس، بنیاد دانش و چند نهاد پژوهشی دیگر حمایتکننده مالی آن بوده‌اند. یقیناً متخصصان اصرار کردند شرکت‌کنندگان به‌طور کلی سالم‌تر از جمعیت عمومی انگلیس بودند و چون نتایج بر پایه خوداظهاری درمورد خواب به دست آمده‌اند، می‌تواند محدودیت‌هایی داشته باشند.