کشف درمان شخصیسازی شده سرطان با بهرهگیری از مدل تخم مرغ
یک تیم محققان کانادایی روشی نوین را برای تشخیص سریع درمانهای متناسب با ویژگیهای هر بیمار جوان مبتلا به سرطان ابداع کردهاند. آنها با کشت تومورهای سرطانی در تخم مرغ و بررسی پروتئینهایِ آنها به این دستاورد رسیدهاند.
این گروه تحت رهبری دانشمندان دانشگاه و موسسه تحقیقاتی بیمارستان کودکان بریتیش کلمبیا، نخستین تیم در کانادا است که دو رویهی ژنومیک و پروتئومیک را برای شناسایی و آزمایش دارو در حین معالجه یک بیمار جوان باهم ترکیب کرده است.
🔗 بیشتر بخوانید: شیر سوسک نزدیک به ۴ برابر مغذیتر از شیر گاو است_آینده
موفقیت آنها در یافتن داروی جدید برای یک بیمار مشخص، نشان میدهد که مطالعه پروتئینها (پروتئومیکس) میتواند مکملی قدرتمند برای تحلیل ژنها (ژنومیک) در درمان سرطان باشد.
پروتئومیکس: رویکردی مکمل برای شناسایی درمان
در حالی که ژنها دستورالعملهای ساخت پروتئین را در خود جای دادهاند، پروتئینها واحدهای فاعل و اجرایی سلول محسوب میشوند. از آنجا که اکثریت داروها با تغییر فعالیت پروتئینها کار میکنند، محققان فرض کردند آیا پروتئومیکس میتواند نقاط ضعف پنهان تومورها را که آزمونهای ژنتیکی به تنهایی قادر به کشف آنها نیستند، آشکار سازد.
🔗 بیشتر بخوانید: اغاز آزمایش انسانی اولین درمان جهان برای معکوس کردن صدمه نخاعی_آینده
پس از اینکه شیمیدرمانی استاندارد بینتیجه ماند و تومور در برابر دارویی که بر پایه ژنومیک انتخاب شده بود مقاومت کرد، محققان به سمت پروتئومیکس روی آوردند و متوجه شدند که متابولیسم تومور به شدت به آنزیمی به نام SHMT۲ وابسته است.
استراتژی آنها استفاده مجدد از سرترالین، یک داروی ضدافسردگی رایج، برای مهار SHMT۲ و بریدن منبع انرژی حیاتی تومور بود.
🔗 بیشتر بخوانید: کشفی که میتواند درمان پوکی استخوان را منقلب کند_آینده
رشد تومور در تخم مرغ
برای آزمون این ایده، تیم از روشی بهره برد که شامل کشت یک قطعه کوچک از تومور بیمار بر روی تخم مرغ میشود؛ تخم مرغ در اینجا نقش میزبان را ایفا میکند. رشد یک تومور یکسان خارج از بدن بیمار، امکان تست پاسخ درمانی شخصیسازی شده را در عرض چند هفته فراهم آورد.
این رویه فرآیند ارزیابی یک گزینه درمانی را به شدت تسریع میکند، کاری که با روشهای مرسوم امکانپذیر نیست. به طور قاطع میتوان تایید کرد که آیا دارویی که از طریق پروتئومیکس شناسایی شده، واقعاً میتواند بر تومور بیمار تأثیر بگذارد یا خیر.
نتایج امیدوارکننده، اما نیازمند پژوهش بیشتر
نتایج حاصل دلگرمکننده بود، اما کامل نبود. پس از آغاز درمان با سرترالین، رشد تومور بیمار کند شد اما متوقف نشد؛ این امر حاکی از آن است که همچنان به درمانهای تکمیلی نیاز وجود دارد.
با وجود اینکه مطالعههای بیشتری ضروری است، این پژوهش نشان میدهد که رویکرد تیم میتواند پیشنهادهای درمانی شخصیسازی شده را با سرعت و دقت لازم ارائه دهد تا در عمل به بیماران مبتلا به سرطانهای نادر پشتیبانی کند.








