کشف مدار مغزی نهان که به تصمیم‌گیری‌ها شکل می‌دهد
وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است: تصمیم‌گیری‌های روزانه برای پردازش سیگنال‌های حسی متعدد به طور هم‌زمان، به توانایی مغز متکی است. پیاده‌روی به سمت محل کار را فکر کنید: چراغ راهنمایی را می‌بینید که سبز می‌شود و مشخص می‌کند عبور از خیابان بی‌خطر است. به محض اینکه قدم به جلو برمی‌دارید، آژیر بلند و گوش‌خراش آمبولانس را می‌شنوید که شما را ناچار می‌کند توقف کنید. مغز شما به شدت این اطلاعات متناقض را مرتب و به شما پشتیبانی می‌کند تا بی‌خطرترین گزینه را انتخاب کنید.
از زمان‌ها پیش روی این نوشته که مغز چطور بین اطلاعات حسی متناقض و مرتبط، همانند رنگ‌های چراغ راهنمایی و صداهای بلند، اعتدال برقرار می‌کند و تصمیم معقولی می‌گیرد، مطالعه شده است؛ اما این نوشته تا این مدت مبهم بوده است.
🔗 بیشتر بخوانید: ربط نور مصنوعی با افسردگی_آینده
دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه پرینستون در آمریکا یک مدل ریاضی تازه طراحی کردند که به آن‌ها کمک می‌کند بفهمند مغز در زمان تصمیم‌گیری چطور انواع گوناگون اطلاعات همانند مناظر و صداها را پردازش می‌کند. این پژوهش در نهایت اطلاعات دانشمندان در مورد کارکرد نادرست مدار مغز در اختلالات عصبی همانند آلزایمر را افزایش می‌دهد؛ این امر امکان پیشرفت هوش مصنوعی را فراهم می‌کند و فناوری‌هایی همانند الکسا (یکی از دستیارهای صوتی هوش مصنوعی) و خودروهای خودران را کارآمدتر می‌سازد.
یکی از نواحی مغز که برای تصمیم‌گیری حیاتی است، قشر پیش‌پیشانی است که دقیقاً پشت چشم‌ها قرار دارد و مرکز فرآیندهای روانی عالی شناخته می‌شود. پژوهش‌های قبلی نشان داده بود که جواب تک‌سلول‌های قشر پیش‌پیشانی مغز در زمان تصمیم‌گیری چندوجهی و پیچیده است؛ برای مثال یک نورون در قشر پیش‌پیشانی مغز تنها در عکس‌العمل به رنگ سبز چراغ راهنمایی هنگامی که یک ماشین، گذرگاه عابر پیاده را مسدود کرده است، شلیک می‌کند.
🔗 بیشتر بخوانید: ساخت یک مولکول تازه برای دارورسانی به عضلات اسکلتی_آینده
مدل مدار نهان در مورد نحوه تحول انتخاب‌ها در زمانی که قوت اتصالات بین گره‌های نهان گوناگون تغییر می‌کند، پیش‌بینی‌هایی انجام می‌دهد. این مدل قدرتمند است؛ چون این امکان را برای پژوهشگران فراهم می‌کند تا بررسی کنند که آیا ساختار اتصال نهان واقعاً برای حمایت از کارکرد در زمان اجرای ماموریت‌های لازم است یا خیر. در واقع، پژوهشگران دریافتند که با حذف اتصالات خاص در مدار، اجرای ماموریت‌ها به راه‌حل‌های پیش‌بینی‌پذیر صدمه می‌بیند.
گزارش این پژوهش در مجله نِیچِر نوروسایِنس (Nature Neuroscience) منتشر شد.
🔗 بیشتر بخوانید: وزیر علوم برای اجلاس یونسکو در ریاض عازم شد