کانون هموفیلی ایران شکایت حقوقی علیه آمریکا آغاز کرد؛ بیش از هزار بیمار در هفته اول وکالتنامه دادند
به گزارش آینده، هیئتمدیره کانون هموفیلی ایران مصوبهای را برای پیگیری حقوقی خسارات ناشی از تحریمهای آمریکا بر بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی تصویب کرد و فرآیند جمعآوری وکالتنامه را آغاز نمود.
در نخستین هفته اجرای این برنامه، نزدیک به هزار نفر از بیماران هموفیلی و مبتلایان به اختلالات انعقادی به کانون وکالتنامه دادهاند تا این سازمان مردمنهاد بتواند با مستندسازی خسارات، مطالبات آنان را در مراجع قضایی صالح پیگیری کند. این استقبال گسترده نشاندهنده عمق نگرانی و نارضایتی جامعه بیماران از شرایطی است که طی سالهای گذشته بر اثر محدودیتهای تحریمی بر آنان تحمیل شده است.
امین افشار، مدیرعامل کانون هموفیلی ایران، در گفتگو با خبرنگار مهر تشریح کرد که تحریمهای اقتصادی و محدودیتهای بانکی بینالمللی، تأمین مداوم داروهای حیاتی را با اختلال جدی مواجه ساخته است. وی بیان داشت محدودیت در نقلوانتقالات مالی، مشکلات همکاری شرکتهای دارویی و موانع موجود در مسیر واردات، دسترسی بیمار به درمان را به چالش کشیده است. حتی کمکهای بشردوستانه فدراسیون جهانی هموفیلی برای ارسال دارو به بیماران ایرانی نیز با موانعی روبرو شده که در مکاتبات رسمی دو طرف منعکس گردیده است.
وقتی حتی ارسال رایگان و بشردوستانه دارو برای بیمارانی که جانشان به این داروها وابسته است با مانع مواجه میشود، دیگر نمیتوان صرفا به وجود استثناهای دارویی در متن مقررات تحریمی استناد کرد. آنچه اهمیت دارد، امکان واقعی دسترسی بیمار به داروست، نه صرفا ادعای مجاز بودن تجارت دارو روی کاغذ.
افشار با اشاره به وضعیت دشوار بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی نادر، اعلام کرد که در یک سال اخیر، مشکلات تأمین سه فرآورده دارویی حیاتی و تخصصی، از جمله هیومیت، فیبرینوژن و فیبروگامین، فشار مضاعفی بر بیماران وارد کرده است. این داروها برای گروههایی از بیماران مبتلا به بیماری فونویلبراند، کمبود فاکتور XIII و سایر اختلالات انعقادی کاربرد حیاتی دارند. بهویژه برای بیمارانی که به این فرآوردههای تخصصی نیاز دارند، نبود دارو به معنای قرار گرفتن در معرض خطر جدی خونریزی و عوارض ناشی از آن است.
مسئله تنها به این سه دارو محدود نمیماند. بیماران هموفیلی و که به فاکتورهای انعقادی ۸ و ۹ نیاز دارند نیز طی سالهای گذشته با مشکلات متعدد در تأمین دارو، انتقال پول و همکاری شرکتهای بینالمللی مواجه بودهاند. این مشکلات در مقاطع مختلف، دسترسی بیماران به درمان مستمر و بهموقع را تحت تأثیر قرار داده است.
پیامدهای انسانی کمبود دارو فراتر از آمار و ارقام میروید. در بیماری هموفیلی، تأخیر در دریافت دارو یا عدم دسترسی به درمان مناسب میتواند به خونریزیهای مکرر، تخریب مفاصل و آسیبهای دائمی جسمی منجر شود. بیمارانی که بهموقع داروی خود را دریافت نمیکنند، ممکن است در طول زمان توانایی راه رفتن، تحصیل، اشتغال و حتی انجام امور عادی زندگی را از دست بدهند. متأسفانه برخی بیماران به دلیل عوارض ناشی از خونریزیهای کنترلنشده دچار معلولیتهای جدی شدهاند، زندگی خانوادگی و زناشویی آنان تحت تأثیر قرار گرفته، تعدادی فرصتهای شغلی و تحصیلی خود را از دست دادهاند و در مواردی نیز بیماران جان خود را از دست دادهاند. پشت هر یک از این موارد، یک انسان و یک خانواده قرار دارد که سالها با درد، نگرانی و محرومیت از درمان زندگی کردهاند.
جامعه حدود ۱۶ هزار نفری بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی در ایران نباید قربانی اختلافات سیاسی و اقتصادی دولتها شود. دسترسی به دارو و درمان، یک حق بنیادین انسانی است و هیچ بیمار مبتلا به یک بیماری ارثی نباید به دلیل محدودیتهای سیاسی و بانکی از حق برخورداری از درمان محروم شود. این واقعیت نیازمند پاسخگویی جدی مراجع بینالمللی و داخلی است.
هدف از این اقدام حقوقی، احقاق حقوق بیمارانی است که طی سالهای گذشته خسارات جسمی، روانی، اقتصادی و اجتماعی متعددی را متحمل شدهاند. کانون هموفیلی با مستندسازی دقیق آثار تحریمها، بررسی مسئولیت حقوقی اقدامات منتسب به دولت آمریکا و مطالبه جبران خسارات قابل اثبات بیماران، مسیر عدالت را گشوده است. امید است قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران با بهرهگیری از ظرفیتهای قانونی موجود، از جمله مقررات مربوط به رسیدگی به دعاوی علیه دولتهای خارجی، به این پرونده با دقت، عدالت و حساسیت انسانی رسیدگی کند و زمینه احقاق حقوق شهروندان ایرانی را فراهم آورد.
نزدیک به هزار بیمار در نخستین هفته به این حرکت پیوستهاند و این تازه آغاز راه است. کانون خود را در برابر حقوق و مطالبات جامعه بیماران مسئول میداند و تلاش خواهد کرد با مستندسازی مکاتبات بینالمللی، موانع انتقال دارو، مشکلات تأمین فرآوردههای حیاتی و پیامدهای پزشکی و انسانی کمبود دارو، صدای بیماران ایرانی را در مراجع قضایی به گوش برساند. این مطالبه سیاسی نیست؛ مطالبه حق زندگی، حق درمان و جبران خسارات انسانهایی است که سالها هزینه محدودیتهای تحمیلی را با سلامت و زندگی خود پرداختهاند.





