چرا فیلم تازه آنجلینا جولی برای او تا این حد شخصی و احساسی است؟_آینده

به گزارش خبرفوری، جولی در این فیلم نقش کارگردانی را بازی می‌کند که با بیماری سرطان سینه دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ موضوعی که به علت توانایی‌های تلخ خانوادگی و شخصی، ربط عمیقی با زندگی واقعی او دارد.

جولی ۵۱ ساله در او مباحثه با مجله پیپل توضیح داده است که احتمالا پنج سال پیش از نظر روحی آمادگی پذیرفتن این چنین نقشی را نداشت. او او گفت: «یقین نیستم که پنج سال قبل به قدر کافی قوی بودم که بتوانم این نقش را بازی کنم؛ این که با صداقت و مطمعن درمورد احساساتم سخن بگویید کنم و مجدد به خودم اجازه دهم صدمه‌پذیر باشم.»

به حرف های این بازیگر، وجود در این پروژه علتشد احساسات عمیق و نهان خود را بار دیگر توانایی کند. او اعتراف کرده که در طول فیلم‌برداری بیشتر از هر زمان فرد دیگر حس صدمه‌پذیری داشته است.

زیاد تر بخوانید:

جنجال چهره شگفت آنجلینا جولی در چین | این آنجلینا نیست!

ویدئویی از زنان بازیگر مشهور در لباس تیم ملی کشورشان | ببینید

آنجلینا جولی برای همیشه از آمریکا رفت

این نوشته برای جولی تنها یک نقش سینمایی نیست. مادر او، مارچلین برتراند ، در سال ۲۰۰۷ بعد از سال‌ها مبارزه با سرطان تخمدان و سرطان سینه درگذشت. این اتفاق تأثیر عمیقی بر زندگی جولی گذاشت.

چند سال سپس، در سال ۲۰۱۳، جولی خبرداد که به‌طور پیشگیرانه تحت عمل جراحی برداشتن هر دو سینه قرار گرفته است. پزشکان در آزمایش‌های ژنتیکی او وجود جهشی را شناسایی کرده بودند که خطر ابتلا به سرطان سینه را تا نزدیک به ۸۷ درصد افزایش می‌داد. او بعدها برای افت خطر ابتلا به سرطان، تخمدان‌های خود را نیز برداشت.

جولی می‌گوید علت مهم پذیرفتن نقش در «کوتور» مطلب انسانی و امیدبخش این فیلم بوده است. به باور او، فیلم مشخص می کند که انسان‌ها چطور با سختی‌های زندگی روبه رو خواهد شد و این که همدلی و حمایتمتقابل می‌تواند حس تنهایی را افت دهد.

او در این باره حرف های است: «این فیلم مشخص می کند همه ما با مسائلی مواجه می‌شویم که بخشی از انسان بودن می باشند. اگر بتوانیم در کنار یکدیگر با چالش‌ها مقابله کنیم و نسبت به همدلی و حمایتاز یکدیگر متعهد باشیم، حالمان بهتر خواهد شد و کمتر حس تنهایی می‌کنیم.»

این بازیگر این چنین از حسرت بزرگ زندگی خود سخن حرف های است. او اظهار داشت: «ای کاش مادرم تا این مدت زنده می بود تا بتواند در کنار نوه‌هایش باشد.» همین نوشته علتشده که فیلم برای او رنگ‌وبویی کاملا شخصی اشکار کند.

جولی آشکار کرده که در طول فیلم‌برداری گردنبندی متعلق به مادر مرحومش را بر گردن داشته است. او او گفت: «همه چیز آن‌قدر خصوصی و شخصی می بود که به گمان زیاد این تنها فیلمی است که برای من اصلا همانند یک فیلم نیست.»

او سال قبل در جریان جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو نیز خاطره‌ای از مادرش نقل کرد. جولی او گفت مادرش وقتی که با سرطان مبارزه می‌کرد، از این که همه فقط درمورد بیماری‌اش سوال می‌کردند غمگین می بود. به حرف های جولی، مادرش می‌او گفت: «همه فقط درمورد سرطان از من می‌پرسند.»

جولی در آخر پافشاری کرد: «اگر فردی را می‌شناسید که دوران سختی را می‌گذراند، فقط درمورد بیماری یا مشکلش سوال نکنید. درمورد دیگر جنبه‌های زندگی او هم سخن بگویید کنید. او تا این مدت یک انسان کامل است و زندگی‌اش هم چنان ادامه دارد.»