وبگاه مدیکال اکسپرس در گزارشی آورده است:اگزما نزدیک به یک‌چهارم کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و زیاد تر در اغاز زندگی ظاهر می‌شود. این بیماری می‌تواند عرصه‌ساز دیگر بیماری‌های آلرژیک همانند آسم و آلرژی غذایی باشد. تا به حال، دانشمندان به طور کامل فهمیدن نکرده بودند که چرا این بیماری تا این حد با دوران کودکی مرتبط است.

پژوهشگران دانشکده پزشکی آیکان در ماونت ساینای و کالج پزشکی وایل کرنل به همراه دیگر مراکز علمی، مطالعه‌ای در این عرصه انجام داده‌اند. نتایج این مطالعه که در مجله نِیچِر/ Nature انتشار شده، توضیحی کلیدی برای این اتفاق اراعه می‌دهد.

دوران حساس کودکی؛ هنگامی پوست بیشتر از حد عکس العمل مشخص می کند

پژوهشگران برای فهمیدن این که چرا آلرژی‌ها زیاد تر در دوران کودکی اغاز خواهد شد، موش‌های نوزاد را در معرض مواد آلرژی‌زای روزمره همانند گرد و غبار و کپک قرار دادند. برخلاف موش‌های بالغ، نوزادان التهاب شدید پوستی نشان دادند. این یافته مشخص می کند که یک دوره مختصر در اغاز زندگی وجود دارد که سیستم ایمنی پوست به طور خاص حساس است.

دکتر شروتی نایک (Shruti Naik)، نویسنده ارشد مطالعه و دانشیار ایمنی‌شناسی و پوست در دانشکده پزشکی آیکان می‌گوید: دریافتیم که خطر آلرژی در اغاز زندگی شکل می‌گیرد؛ سیستم ایمنی پوست از نظر زیستی طوری برنامه‌ریزی شده تا در این زمان به مواد آلرژی‌زا عکس العمل بیشتر از حد نشان دهد. این کشف برای فهمیدن چگونگی ابراز بیماری‌های مرتبط با ایمنی و درمان آن‌ها اهمیت بسیاری دارد.

سلول‌های دندریتیک؛ عامل مهم عکس العمل آلرژیک

دانشمندان فهمید شدند که نوع خاصی از سلول‌های ایمنی به نام سلول‌های دندریتیک در این ماجرا نقش مهم را ایفا می‌کنند. این سلول‌ها درست بعد از تولد به طور غیر عادی فعال خواهد شد و عکس العمل آلرژیک تشکیل می‌کنند. مسئله دلنشین این است که هنگامی پژوهشگران این سلول‌ها را مهار کردند، موش‌های جوان، دیگر به آلرژی پوستی مبتلا نشدند.

پژوهشگران با بازدید دقیق‌تر این سلول‌ها فهمید تفاوت جالبی بین کودکان و بزرگسالان شدند. آن‌ها دریافتند که یک نوع خاص از سلول‌های ایمنی در پوست کودکان خردسال، متفاوت از بزرگسالان حرکت می‌کند. این سلول‌ها به همه‌چیز عکس العمل بیشتر از حد نشان نمی‌دهند، اما در روبه رو با مواد آلرژی‌زا، سریع تر و نیرومندتر جواب خواهند داد و عرصه را برای التهاب و اگزما در اغاز زندگی فراهم می‌کنند. در پوست بزرگسالان، همین سلول‌ها عکس العمل زیاد کمتری نشان خواهند داد.

نقش هورمون‌های استرس در کنترل عکس العمل‌های آلرژیک

گروه پژوهشی این چنین دریافت که نوزادان فاقد سطح طبیعی هورمون‌های استرس می باشند. این هورمون‌ها در سنین بالاتر به کنترل عکس العمل‌های ایمنی پشتیبانی می‌کنند. نبوده است این هورمون‌ها در نوزادان، به عکس العمل‌های آلرژیک اجازه ابراز می‌دهد.

مسئله مهم این است که نشانه‌هایی از همین فعالیت ایمنی در مثالهای پوست کودکان مبتلا به اگزما یافت شد، اما در بزرگسالان دیده نشد. این مشخص می کند که این دوره حساس در اغاز زندگی امکان پذیر در انسان‌ها نیز اهمیت داشته باشد.

از آزمایشگاه تا درمان؛ افق‌های تازه

دکتر اما گاتمن‌یاسکی (Emma Guttman-Yassky)، نویسنده همکار مطالعه، می‌گوید: این پژوهش حاصل همکاری نزدیک بین پزشکان و دانشمندان می بود. مشاهدات ما از کودکان مبتلا به آلرژی، سوال‌هایی را تشکیل کرد که در آزمایشگاه به جستوجو جواب آن‌ها گشتیم. با تمرکز روی دوران کودکی، یعنی همان وقتی که بیماری واقعاً اغاز می‌شود، به سازوکارهای ایمنی تازه‌ای دست یافتیم که در بزرگسالان دیده نمی‌شود.

پژوهشگران در قدم بعدی تصمیم دارند راه‌هایی برای مهار این عکس العمل ایمنی در اغاز زندگی اشکار کنند. مقصد آن‌ها این است که قبل از گسترش آلرژی از پوست به دیگر اندام‌ها، جلوی آن را بگیرند.

کودکان بزرگسالان کوچک نیستند

دکتر نایک پافشاری می‌کند: نوشته این مطالعه فقط اگزما نیست؛ بلکه یک مطلب مهم برای همه پزشکان دارد: کودکان از نظر سیستم ایمنی، بزرگسالان کوچک نیستند. بدن آن‌ها قوانین منحصربه‌فردی دارد و فهمیدن این تفاوت برای پیشگیری از بیماری‌هایی که در کودکی اغاز خواهد شد، الزامی است.