چالشهای خبرنگاری در جشنواره فجر: از بیاعتنایی سینماییها تا مشکلات پذیرایی و اینترنت

چالشهای خبرنگاری در جشنواره فجر از بیاعتنایی سینماییها تا مشکلات پذیرایی و اینترنت, جشنواره فیلم فجر در حالی به پایان رسید که حضور عوامل فیلمها در کاخ جشنواره، همانند سالهای گذشته، محدود و اغلب گمشده در میان انتظارها بود. در بسیاری از نشستهای خبری، بازیگران اصلی فیلمها غایب بودند و عوامل فنی مجبور میشدند به سوالات اختصاصی بازیگران پاسخ دهند.

این فاصلهگیری با افکار عمومی و رسانهها تا آنجا پیش رفت که خبرنگاران گویی موجودات مزاحم تلقی میشدند، حال آنکه بازیگران حتی در سالنهای جشنواره نیز به ندرت دیده میشدند. خودداری ستارگان از پاسخگویی به رسانهها خبرنگاران در انجام ماموریت خود برای پوشش اخبار و نقد سینما، با جدیترین موانع روبرو شدند.

یگاه و محبوبیت بسیاری از این چهرهها مدیون انعکاس رسانههاست.

تنها راه باقیمانده برای خبرنگاران، انجام مصاحبههای کمین یا حضور در نشستهای خبری مشروط به خوانده شدن سوال بود. سختی تهیه خبر در این ده روز، تضاد جالبی با اعتمادبهنفس بازیگران خردسال و جوان (متولدین دهههای ۸۰ و ۹۰) داشت که بیتردید جلوی دوربین میایستند.

بحران اینترنت و پذیرایی؛ اولویتهای نادرست در حالی که رسانهها به دلیل مشکلات شدید اینترنت و الزام تامین سختافزار برای غرفههای خود در دشوار فعالیت میکردند، اولویت بندی جشنواره در جای دیگری قرار داشت. صفهای طولانی برای دریافت ژامبون و آبمیوه که توسط بخش خصوصی تدارک دیده شده بود، نمای اصلی کاخ جشنواره را به خود اختصاص داده بود.

سیستم پذیرایی از روز اول با شعار اول کارت را بیاور تا غذا بگیر همراه با گلایههای فراوان بود. با وجود های پیشین درباره تعداد وعدههای غذایی در کارتهای مهمانان، در روزهای پایانی شاهد کمبود غذا بودیم.

لاه ایمنی پلیس راهور؛ طنز تلخ روزهای پایانی از حواشی جالبتوجه جشنواره، توزیع کلاه ایمنی توسط پلیس راهور در غرفههای خود بود.

خبرنگاران شاهد حضور مکرر افراد برای دریافت چندین کلاه بودند. اگرچه این اقدام پلیس راهور در جهت کاهش تصادفات موتورسواران ستودنی است، اما فضای طنز و گاه تاسفآوری در میان خبرنگاران ایجاد کرد که در آن ده روز تمام تلاش خود را به کار گرفته بودند تا پل ارتباطی میان سینما و مردم برقرار کنند.

خبرنگاران فیلمها را به چالش کشیدند و مردم را از اخبار باخبر ساختند، اما به ندرت چهره سینماییای یافت میشد که با ارادهایเตૐ رو به دوربین برود و بگوید من برای پاسخگویی آمادهام.