ماهی مرکب‌ ۵۰۰ میلیون ساله، کرم‌ درنده از آب در آمد!_آینده

سیستم‌های عصبی نگه داری‌شده و ویژگی‌های آناتومیکی منحصر به فرد، این کشف را ممکن کردند و نشان دادند این موجودات وقتی به‌گفتن شکارچیان نهان‌کار در دریاهای کامبرین فرمانروایی می‌کردند. با چشمان پیچیده، بدن‌های باریک و شواهدی از طعمه در معده‌شان، آن‌ها قبل‌ای شگفت‌انگیز را آشکار می‌کنند که در آن کرم‌های پیکانی زیاد وحشی‌تر از نوادگان امروزی‌شان بوده‌اند.

به نقل از ساینس‌دیلی، فسیل‌های شگفت‌انگیزی که در گرینلند شمالی یافت شده‌اند، به پژوهشگران پشتیبانی کرده‌اند تا معمای ۵۰۰ میلیون ساله‌ مربوط به اجداد همانند به ماهی‌های مرکب را حل کنند.

پیش‌تر گمان می‌رفت موجودات باستانی‌ به نام نکتوکاریدیدها که شباهتی به ماهی مرکب دارند، نوعی سرپا باشند که نرم‌تنانی دریایی با شاخک‌ها و سری برجسته می باشند. اما دانشمندان، به رهبری مشترک دانشگاه بریستول، اکنون نشان داده‌اند که این موجودات در واقع از نوادگان اولیه‌ کرم‌های پیکانی بوده‌اند که با نام کایتوگنات‌ها نیز شناخته خواهد شد.

این کشف شگفت‌انگیز به این معنی است که کرم‌های پیکانی دریاییِ امروزی که نسبتا ساده می باشند، اجدادی با آناتومی زیاد پیچیده‌تر و نقشی شکارچیانه در سطح بالاتری از زنجیره غذایی داشته‌اند.

این مطالعه، در همکاری با دیرینه‌شناسان مؤسسه تحقیقات قطبی کره و دانشگاه کپنهاگ، حاصل مجموعه‌ای از حفاری‌ها در شمال گرینلند است که ۹ سال پیش اغاز شد. این محل به علت نگه داری استثنایی موجودات دریایی از اغاز دوره کامبرین، نزدیک به ۵۱۸ میلیون سال پیش، مشهور است.

دکتر جیکوب وینتر، دانشیار ماکرو-تکاملی در دانشگاه بریستول می‌گوید: این مکان یک گنجینه از فسیل‌های دوره کامبرین است. ما نه تنها فسیل‌های نرم‌تنِ ظریف اشکار می‌کنیم بلکه دستگاه‌های گوارشی، عضلات و بعضی اوقات حتی سیستم عصبی‌شان را هم اشکار می‌کنیم.

نزدیک به ۱۵ سال پیش، مقاله‌ای پژوهشی بر پایه‌ فسیل‌های به‌دست‌آمده از این مکان ادعا کرد که نکتوکاریدیدها جزء سرپایان می باشند. این هیچ‌زمان برای من منطقی نبوده است، چون این چنین فرضیه‌ای همه چیز را درمورد سرپایان زیر و رو می‌کرد و آناتومی‌شان هم هنگامی دقیق نگاه می‌کردید، اصلا به سرپایان شباهتی نداشت.

شوق گروه پژوهشی هنگامی زیاد تر شد که برای نخستین بار فسیل‌های اسرارآمیز نکتوکاریدیدها کشف شدند.

با تحلیل ۲۵ نمونه‌ فسیلی، پژوهشگران توانستند جایگاه نکتوکاریدیدها را در درخت حیات اشکار کنند. شرایط منحصر به فرد نگه داری شدن آنها علتشده می بود که سیستم‌های عصبی آن‌ها دست‌نخورده باقی بماند.

دکتر وینتر می‌گوید: ما کشف کردیم که قسمت‌هایی از سیستم عصبی‌ نکتوکاریدیدها به طور ساختارهای معدنی‌شده نگه داری شده‌اند و این سرنخ مهمی می بود برای این که بفهمیم این جانوران در کجای درخت زندگی قرار می‌گیرند.

به تازگی، گروه پژوهشی فسیل‌هایی را کشف کرده‌اند که متعلق به شاخه‌ فرد دیگر از درخت جانوران بودند. گروه کوچکی از کرم‌های شناگر به نام کرم‌های پیکانی یا کایتوگنات‌ها.

دکتر ته-یون پارک، نویسنده مشترک از مؤسسه قطبی کره می‌گوید: این فسیل‌ها همه انها یک ویژگی منحصر به فرد دارند که مخصوص به کرم‌های پیکانی به نام گانگلیون شکمی است.

گانگلیون شکمی، توده‌ بزرگی از اعصاب است که در شکم کرم‌های پیکانی زنده قرار دارد و برای این نوع موجودات بی همتا است. آناتومی خاص این اندام همراه با شرایط اختصاصی‌ فسیل‌ شدن به این معناست که بعضی اوقات طی پوسیدگی با کانی‌های فسفاته جانشین می‌شود.

دکتر پارک افزود: ما اکنون مدرک محکمی برای حل معمای نکتوکاریدید داشتیم. نکتوکاریدیدها تعدادی ویژگی مشترک با برخی از فسیل‌های دیگر دارند که آن‌ها هم به شاخه‌ کرم‌های پیکانی تعلق دارند. تعداد بسیاری از این ویژگی‌ها سطحی همانند به ماهی‌های مرکب می باشند و بازتابی ساده از انطباق با سبک زندگی بی‌مهرگان محسوب خواهد شد. این کشف به روشن شدن سرنخ‌هایی درمورد‌ کرم‌های پیکانی و قبل‌شان پشتیبانی می‌کند.

دکتر وینتر افزود: نکتوکاریدیدها چشمان دوربینی پیچیده‌ای درست همانند ما داشتند. کرم‌های پیکانی امروزی به سختی می‌توانند چیزی فراتر از تشخیص حدودی جهت تابش خورشید را ببینند. به این علت، اجداد کرم‌های پیکانی واقعا شکارچیان پیچیده‌ای بودند، درست همانند ماهی‌های مرکبی که نزدیک به ۴۰۰ میلیون سال سپس تکامل یافتند.

ما می‌توانیم نشان بدهیم که کرم‌های پیکانی وقتی نقشی زیاد بالاتر در زنجیره غذایی داشته‌اند. فسیل‌های ما می‌توانند زیاد بزرگ‌تر از یک کرم پیکانی زنده باشند و همراه با دستگاه حرکتی برای شنا، چشم‌ها و شاخک‌های بلند، آن‌ها باید شکارچیانی قوی و نهان‌کار بوده باشند.

به‌گفتن ناظر بیشتری برای این که نکتوکاریدیدها شکارچیان گوشت‌خوار شناگر بودند، پژوهشگران چندین نمونه یافتند که در دستگاه گوارش‌شان لاشه‌ یک سخت‌پوست شناگر وجود داشت.

این فسیل به افتخار پروفسور اوا اسمیت، نخستین زن استاد حقوق در دانمارک و دفاع کننده برجسته حقوق بشر نکتوگناتوس اواسمیت (Nektognathus evasmithae) نام‌گذاری شده است.