برای افرادی که به اگزما مبتلا می باشند، استرس می‌تواند علتتشدید شدن علائم و بدتر شدن بثورات خارش‌دار شود. اما ربط دقیق بین استرس و التهاب پوستی تا پیش از این به‌خوبی اشکار نبوده است.

به نقل از نیچر، اکنون پژوهشگران شبکه‌ای از نورون‌ها را شناسایی کرده‌اند که در جواب به استرس فعال خواهد شد و با تحریک سلول‌های ایمنی در پوست، علائم اگزما را تشدید می‌کنند. این یافته‌ها امروز در مجله Science انتشار شده است و بر پایه یک مدل موشی از درماتیت آتوپیک (نوعی اگزمای مزمن) به دست آمده است؛ بیماری‌ای که بیشتر از ۲۰۰ میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

به حرف های شن‌بین لیو، عصب‌شناس در دانشگاه فودان در شانگهای چین، این مطالعه مشخص می کند چطور یک حس، همانند استرس روانی، می‌تواند به یک اتفاقات زیستی یعنی التهاب پوست تبدیل شود.

بیماری‌های آلرژیک پوستی همانند درماتیت آتوپیک ناشی از جواب بیش‌فعال سیستم ایمنی می باشند که به سلول‌های پوست خود بدن دعوا می‌کند. در برخی افراد مبتلا، تجمع نوعی سلول ایمنی به نام ائوزینوفیل در بافت‌های پوستی دیده می‌شود که التهاب را تشدید می‌کند. اما این ‌که چه چیزی این سلول‌ها را به پوست می‌کشاند و فعال می‌کند، تا پیش از این اشکار نبوده است.

سلول‌های خارش‌زا

در بازدید مثالهای پوستی (بیوپسی) و خون ۵۱ فرد مبتلا به درماتیت آتوپیک، پژوهشگران دریافتند افرادی که سطح استرس بالاتری گزارش کرده بودند، التهاب پوستی شدیدتر و تعداد بیشتری ائوزینوفیل نسبت به افراد با استرس کمتر داشتند.

برای فهمیدن منشأ این سیگنال التهابی، محققان یک مدل موشی از این بیماری تشکیل کردند که علائمی همانند قرمزی پوست، خارش و التهاب داشت. وقتی که این موش‌ها تحت استرس روانی قرار گرفتند، علائم آن‌ها به‌اختصاصی خارش بدتر شد. بازدید بافت پوست این حیوانات نشان داد که تعداد ائوزینوفیل‌ها در آن‌ها چهار برابر زیاد تر از موش‌های بدون استرس است.

برای ردیابی سیگنال‌های عصبی که استرس را به التهاب مرتبط می‌کنند، پژوهشگران سلول‌های عصبی پوست را تحلیل کردند و گروهی از نورون‌ها را شناسایی کردند که در تاثییر استرس فعال خواهد شد. این نورون‌ها سیگنال‌هایی از سیستم عصبی مرکزی دریافت می‌کنند که با جواب‌های استرسی مرتبط می باشند و در عین حال پروتئین‌های التهابی تشکیل می‌کنند که ائوزینوفیل‌ها را به سمت پوست جذب می‌کند.

فعال‌سازی این نورون‌ها علتشد نسبت ائوزینوفیل‌ها در پوست موش‌های مبتلا بیشتر از دو برابر شود؛ در حالی که مهار آن‌ها مانع از تشدید علائم در تاثییر استرس شد. لیو می‌گوید این یافته‌ها می‌تواند به درمان‌های زیاد موثر منجر شود، همانند مهار اعصاب حساس به استرس یا مولکول‌های التهابی که آن‌ها تشکیل می‌کنند.

ولفگانگ ونینگر، متخصص پوست در دانشگاه پزشکی وین، می‌گوید: این پژوهش قسمت مهمی از پازل ربط استرس و اگزما را روشن می‌کند، اما قدم بعدی این است که این نتایج در انسان‌ها نیز قبول شود.