سلامت مغز در گرو دوری از اینترنت
بر اساس گزارش آینده، محققان دانشگاه آلبرتا در کانادا و دانشگاه تگزاس در آمریکا آزمایشی را برای بررسی تأثیر قطع دسترسی به اینترنت موبایل بر عملکرد مغز طراحی کردند. در این پژوهش، شرکت‌کنندگان باید به مدت دو هفته دسترسی اینترنت گوشی هوشمند خود را به طور کامل مسدود کنند، اگرچه امکان تماس تلفنی، پیامک و استفاده از اینترنت از طریق کامپیوتر همچنان وجود داشت. با توجه به مدت کوتاه آزمایش، نتایج حیرت‌انگیزی در حوزه رفاه روانی، تمرکز و دقت کاربران به دست آمد.
تأثیر قطع دسترسی به اینترنت بر مغز
«آدریان وارد» (Adrian Ward)، یکی از محققان این مطالعه، می‌گوید: «تلفن‌های هوشمند در طول ۱۵ سال اخیر زندگی و رفتار ما را به شدت دگرگون کرده‌اند، اما ماهیت روان‌شناختی بشر ثابت مانده است. پرسش اصلی این بود که آیا با اتصال مداوم به اینترنت سازگاری داریم؟ داده‌ها نشان می‌دهند که اینطور نیست.»
🔗 بیشتر بخوانید: شگفت‌ترین خودروی زرهی جهان_آینده
این آزمایش با مشارکت ۴۶۷ نفر با میانگین سنی ۳۲ سال انجام شد که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند. آن‌ها برای یک ماه به دو گروه تقسیم شدند: گروهی که در دو هفته اول ماه از اینترنت گوشی محروم بودند و گروهی که در دو هفته دوم این محدودیت را تجربه کردند. در میانه ماه، گروه‌ها نقش خود را تعویض کردند تا محققان بتوانند اثرات بازگشت دسترسی به اینترنت را نیز ارزیابی نمایند. برای مسدودسازی اینترنت، یک اپلیکیشن مخصوص بر روی گوشی‌های شرکت‌کنندگان نصب گردید. مشارکت‌کنندگان پرسشنامه‌های متعددی را برای سنجش تغییرات حالت روانی تکمیل کردند و محققان نیز از تست‌های کامپیوتری برای اندازه‌گیری عینی عوامل نظیر دامنه دقت استفاده کردند.
از نظر آماری، تقریبا تمام شرکت‌کنندگان (۹۱ درصد) در حداقل یکی از سه شاخص سلامت روان، رفاه ذهنی و دامنه دقت بهبود یافتند. نکته قابل توجه این است که افزایش دامنه دقت به سطحی رسیده بود که می‌توان آن را برابر با ۱۰ سال جوان‌تر شدن در افراد المسن مبتلا به زوال شناختی ارزیابی کرد. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که دو هفته قطع اینترنت می‌تواند بر کاهش علائم افسردگی نیز اثرگذار باشد.
🔗 بیشتر بخوانید: محافظت شربت سرفه از مغز در برابر زوال عقل_آینده
محققان معتقدند ساده‌ترین توضیح برای این بهبود شاید این باشد که عدم دسترسی به اینترنت موبایل شرکت‌کنندگان را وادار کرد تا زمان بیشتری را به فعالیت‌های دنیای واقعی اختصاص دهند. آن‌ها بیشتر با افراد در محیط واقعی گفتگو کردند، در طبیعت وقت سپردند، خواب طولانی‌تری تجربه کردند و کنترل بیشتری بر تصمیمات خود داشتند. نتایج این پژوهش در ژورنال PNAS Nexus منتشر شده است.