عقیل بهرامی: از کودکی با ترمیناتور ۲ تا بلاتکلیفی دهه ۶۰ در سینما

عقیل بهرامی از کودکی با ترمیناتور ۲ تا بلاتکلیفی دهه ۶۰ در سینما, بازیگر سینما و تلویزیون عقیل بهرامی در گفتگویی صریح از مسیر ورودش به دنیای بازیگری، تأثیر فیلمهای کلاسیک بر خیالپردازی کودکیاش و نگاهش به چالشهای روز سینمای ایران سخن گفت. ریشههای علاقه به سینما در اتاق تعمیر ویدیو بهرامی خاطره کودکی خود را در اتاق تعمیر ویدیوهای پدرش آغاز میکند.

او میگوید در دوران کودکی فیلمهای زیادی را به صورت قاچاقی دیدم.

فیلم شعله را بارها تماشا کردم و صحنه بریدن گردن اسب در یک فیلم هندی دوبله فارسی برای من شش ساله جذابیت بینظیری داشت. وقتی خودم را ترمیناتور ۲ میپنداشتم بازیگر نقش تأثیر عمیق فیلم ترمیناتور ۲ را بر روان کودکانهاش تشریح کرد این فیلم تا حدی بر من اثر گذاشت که صبحها بیدار میشدم و حس میکردم از کره دیگری آمدهام، ماموریت دارم و خونم آبی است.

گیرانی که با اسرائیل رقابت نمیکردند، مرا به سمت کشتیبرداری کشاند.

فیلم اژدها داخل میشود هم باعث شد لوازم آرایشی مادرم را بر تن بکنم تا شبیه بروس لی شوم و حتی به فکر کلاس کاراته افتادم. تماشای راکی نیز او را به سمت بوکس سوق داد تا اینکه در یک لحظه تصمیم گرفت چرا خودم بازیگر نشوم تا همه این زندگیها را در نقشها تجربه کنم؟ نقطه عطف مصاحبه با میلاد کیمرام در جشنواره فجر بهرامی سال ۱۳۸۹ را سال تصمیمگیری نهایی میداند.

اتر او پیش از سینما، دورههای مختلفی را در صدا و سیما، رادیو و نمایشنامهخوانی سپری کرد.

بهرامی معتقد است گرفتن نقش برای خانمها و آقایان هر کدام سختیهای خاص خود را دارد. رزومه در بازیگری هم ضروری است، اما هر فرد مسیری منحصر به فرد برای پیروزی طی میکند. خرید و فروش نقش توهمی که ماندگار نمیشود در مورد پدیده خرید و فروش نقش، بازیگر با صراحت اظهار نظر کرد حتی اگر کسی بتواند نقش بخرد، آنچه خریده شده هنر نیست.

د از مسیرهای انحرافی باشد بازیگر وقتی نقش را خوب ایفا کند و برندینگ درست داشته باشد، قطعاً نقشهای بیشتری به او پیشنهاد میشود. او برای بهبود سینما، تئاتر را کلید میداند بهترینهای سینما از تئاتر آمدهاند، اما تئاتری که لنز دوربین را میشناسد.

در شهرستانها استعدادهای فراوانی وجود دارد که باید کشف شوند. در پایان، این بازیگر دهه ۶۰ هشدار داد سینمای ایران باید بیشتر به بلاتکلیفی این نسل بپردازد. تمرکز بیش از حد بر نسل زد، باعث غفلت از نیازها و معضلات واقعی دهه ۶۰ شده است که لزوم دارد در آثار سینمایی بازتاب یابند.