سبک زندگی سالم می‌تواند ۶۲ درصد خطر ژنتیکی مرگ زودهنگام را خنثی کند
یک مطالعه گسترده بر روی ۳۵۳ هزار و ۷۴۲ نفر از مشارکت‌کنندگان بیوبانک انگلستان نشان داده است که سبک زندگی سالم توانایی قابل‌توجه‌ی در تعدیل خطر‌های ژنتیکی مربوط به طول عمر دارد. این تحقیق که در نشریه پزشکی BMJ منتشر شده، داده‌های افراد را در طول ۱۳ سال پیگیری کرده و در این مدت ۲۴ هزار و ۲۳۹ مورد مرگ ثبت شده است.
تأثیر ژنتیک و سبک زندگی بر خطر مرگ
بر اساس نتایج، افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد عمر کوتاه‌تر هستند، به‌صرف‌نظر از سبک زندگی، ۲۱ درصد بیش‌تر در مقایسه با افراد کم‌ریسک ژنتیکی در معرض مرگ زودهنگام قرار می‌گیرند. از سوی دیگر، داشتن سبک زندگی ناسالم، مستقل از پیشینه ژنتیکی، خطر مرگ زودهنگام را ۷۸ درصد افزایش می‌دهد.
شگفت‌انگیز‌ترین یافتن این است که ترکیب سبک زندگی ناسالم با ژن‌های مرتبط با عمر کوتاه، خطر مرگ زودهنگام را بیش از دو برابر می‌کند در مقایسه با افرادی که هم از نظر ژنتیکی خوش‌شانس هستند و هم سبک زندگی سالم دارند.
قدرت سبک زندگی در جبران خطر ژنتیکی
تحقق‌کنندگان دریافتند که سبک زندگی مطلوب می‌تواند نزدیک به ۶۲ درصد از تأثیرات خطر ژنتیکی طول عمر مختصر را تعدیل کند. شرکت‌کنندگان با خطر ژنتیکی بالا که سبک زندگی سالم را دنبال می‌کردند، می‌توانستند طول عمر خود را در سن ۴۰ سالگی حدود ۵.۲۲ سال افزایش دهند.
ترکیب سبک زندگی مطلوب برای عمر طولانی‌تر شامل چهار عامل کلیدی است عدم مصرف سیگار، فعالیت بدنی منظم، خواب کافی و تغذیه سالم.
روش‌شناسی و دسته‌بندی شرکت‌کنندگان
مشارکت‌کنندگان بر اساس تأثیر ژنتیک بر طول عمر به سه گروه طولانی (۲۰.۱ درصد)، متوسط (۶۰.۱ درصد) و کوتاه (۱۹.۸ درصد) تقسیم شدند. همچنین از نظر امتیاز سبک زندگی به سه دسته مطلوب (۲۳.۱ درصد)، متوسط (۵۵.۶ درصد) و نامطلوب (۲۱.۳ درصد) تفکیک گردیدند.
برای ارزیابی خطر ژنتیکی، محققان از امتیاز خطر چندژنی استفاده کردند که متغیر‌های ژنتیکی متعدد را بررسی می‌کند. امتیاز‌های سبک زندگی بر پایه مصرف دخانیات، الکل، ورزش، شرایط بدنی، رژیم غذایی و الگو‌های خواب محاسبه شده بود.
نتیجه‌گیری و پیامد‌های سیاست‌گذاری
این تحقیق که توسط محققان دانشکده پزشکی دانشگاه ژجیانگ چین و دانشگاه ادینبرو انجام شده، نقش محوری سبک زندگی سالم در کاهش تأثیر عوامل ژنتیکی بر کاهش طول عمر را آشکار می‌سازد. نویسندگان تأکید می‌کنند که سیاست‌های بهداشت عمومی موعود به ارتقای سبک زندگی سالم، مکملی موثر در کنار مراقبت‌های پزشکی مرسوم هستند و می‌توانند از تأثیر ژنتیک بر طول عمر انسان بکاهند.