باک‌تری‌های مهندسی ژنتیکی جذب پشه‌های ناقل بیماری را ۶۴ درصد کاهش می‌دهند
تیم علمی به رهبری پروفسور عمر اکبری از دانشگاه کالیفرنیا سن‌دیگو، با همکاری دانشمندان دانشگاه استنفورد، باک‌تری‌های استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس و کورینه‌باک‌تریوم آمیکولاتوم را به گونه‌ای تغییر داده‌اند که دیگر اسید لاکتیک (+)- را تولید نکنند. این ترکیب شیمیایی عاملی اصلی در جذب پشه‌های ماده به سمت پوست انسان است.
پشه‌های خون‌خوار از طریق کربن دی‌اکسید بازدم، گرمای بدن و بوه‌ای ناشی از می‌کروبیوم پوست، قربانی خود را شناسایی می‌کنند. باک‌تری‌های طبیعی پوست با تولید اسید لاکتیک، نقش راهنما را برای این حشرات ایفا می‌کنند.
در آزمایش‌های آزمایشگاه‌ی، پوست موش‌هایی که با باک‌تری‌های مهندسی ژنتیکی پوشش داده شده بودند، تا ۶۴.۴ درصد کمتر از طرف پشه‌های آئدس، آنوفل و کولکس مورد هدف قرار گرفتند. این اثر دفع‌کننده تا ۱۱ روز تداوم یافت، در حالی که ماده دافع رایج دی‌ات (DEET) معمولا تنها بین ۴ تا ۸ ساعت موثر باقی می‌ماند.
نتایج این تحقیق که جایگزینی غیر‌سمی، ماندگار و کم‌بو برای مواد دفع‌کننده شیمیایی موجود را پیش‌بینی می‌کند، اخیرا در مجله علمی PNAS منتشر شده است.