مکانیزم لرزش پارکینسون و نقش دوپامین مغزی

رابطه جدا گانه لرزش در بیماری پارکینسون با کارکرد دوپامین در مغز

حمید سلطانیان‌زاده، استاد دانشکده برق و کامپیوتر و عضو تیم تحقیقاتی این پژوهش، هدف این مطالعه را بررسی ارتباط بین کارکرد دوپامین در نواحی خاص مغز و لرزش در حالت استراحت (rest tremor) در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون اعلام کرد و بیان داشت: «در این پژوهش، از داده‌های بالینی و تصاویر مغز بیماران مبتلا به پارکینسون و شاهدان سالم بهره گرفته شده است.»

این پژوهشگر دانشگاه تهران افزود: برای یافتن ارتباط کارکرد دوپامین در مناطق خاص مغز شامل کادِت (caudate) و پوتامِن (putamen) با علائم حرکتی، از یک روش غیرخطی برای انطباق تصاویر پزشکی هسته‌ای با تصاویر تشدید مغناطیسی و اطلس مغز استفاده شده است.

به گفته ایشان، تصاویر پزشکی هسته‌ای کارکرد دوپامین و تصاویر تشدید مغناطیسی در این نواحی مغز را آشکار می‌سازند.»

وی تأکید کرد: نتایج این پژوهش نشان داد که شدت سفتی و کندی حرکت در یک سمت بدن به‌طور منفی با اتصال ناقل‌های دوپامینی در هسته‌های کادِت و پوتامِن در سمت متقارن مغز مرتبط است و دامنه لرزش در حالت استراحت در یک سمت بدن به‌صورت مثبت با افزایش اتصال ناقل‌های دوپامینی در این هسته‌ها در همان سمت مغز رابطه دارد.

سلطانیان‌زاده با بیان اینکه این ارتباط حتی با کنترل عوامل بالینی نیز پایدار باقی می‌ماند، اظهار داشت: این یافته‌ها، حاکی از رابطه جدا گانه بین لرزش در حالت استراحت در بیماری پارکینسون با کارکرد دوپامین در مغز است.

2

وی همچنین فرمود: نتایج این پژوهش به درک نحوه ارتباط مشکلات حرکتی در این بیماری با تغییرات عصبی-شیمیایی در مغز کمک می‌کند و می‌تواند برای پژوهش‌های بالینی آینده در تشخیص و درمان بیماری پارکینسون مفید واقع شود.

بر اساس اطلاعیه دانشگاه تهران، این پژوهش با همکاری محققانی از فنلاند، کانادا و آمریکا انجام شده و نتایج آن در نشریه رسمی «انجمن بین‌المللی پارکینسون و اختلالات حرکتی» منتشر شده است.