تحلیل علمی غولپیکری: از رابرت وادلو تا اسکلتهای ۲۹ هزار ساله گراوتی
به گزارش لایو ساینس، برخی از انسانها از نظر جثه فیزیکی بسیار بلندتر از همتایان خود هستند؛ اگر معیار غول بودن قد حدود نه فوت (۲.۷۲ متر) در نظر گرفته شود.
علائم و علل پزشکی غولپیکری
رکوردهای جهانی گینس نشان میدهد که رابرت وادلو، بلندقدترین فرد ثبتشده، پیش از مرگ در سن بیست و دو سالگی در سال ۱۹۴۰ به ارتفاع ۲.۷۲ متر رسیده بود.
وادلو بسیار بلندتر از میانگین قد مردان در ایالات متحده (نزدیک ۱.۷۵ متر) و حتی از برخی توصیفات کتاب مقدس درباره جالوت بود، اما هیچ وجه جادویی در مورد او وجود نداشت؛ همانند بسیاری از غولهای واقعی، قد و قامت او ناشی از یک حالت پزشکی بود.
مارتا کوربونیتز، استاد غدد درونریز در دانشگاه کوئین مری لندن، به لایو ساینس گفت اکثر بیماران غولپیکر مشکل هورمون رشد دارند و این همان چیزی بود که رابرت وادلو داشت.
کوربونیتز تأکید کرد که علت اصلی غولپیکری، افزایش سطح هورمون رشد ناشی از تومور خوشخیم غده هیپوفیز در مغز است؛ امروزه پزشکان میتوانند تومور را جراحی کرده و با داروهای مهار رشد از بروز مجدد جلوگیری کنند، زیرا غولپیکری و تومور سلامت فرد را به خطر میاندازند.
شرایط دیگری مانند سندرم مارفان، یک اختلال ژنتیکی که باعث استخوانهای طولانیتر میشود، نیز میتواند منجر به قد فوقالعاده شود.
شواهد تاریخی و باستانشناسی از وجود غولها
با این حال برخی افراد بدون بیماری شناختهشده به ارتفاعات شدید میرسند؛ مانند بائو شیشون، بلندترین مرد سابق جهان با قد ۲.۳۶ متر که غولپیکر نبود. کوربونیتز معتقد است آنها مجموعهای از انواع ژنتیکی دارند که آنها را برای قد بلند مستعد میسازد.
محققان میدانند که افراد بسیار بلند قد همیشه در تاریخ بشر وجود داشتهاند؛ قدیمیترین مورد غولپیکری شناختهشده مربوط به باقیمانده ادعایی یک فرعون مصر باستان با قد ۱.۸۷ متر است، و تحقیقات کوربونیتز نشان داده که بسیاری از غولهای ایرلندی واقعی یک جهش ژنی را از یک فرد زندگیکننده ۲۵۰۰ سال پیش به ارث بردهاند.
کوربونیتز گفت از زمانی که بشر وجود داشته، ما این بیماریها را داشتهایم؛ بنابراین دلیلی نیست که غولها در مصر باستان یا هر دوره دیگری از تاریخ بشر نبوده باشند.
ترکیب ژنتیک و محیط در شکلگیری قد بالا
ژنتیک با عوامل محیطی مانند رژیم غذایی در اوایل زندگی ترکیب میشود تا قد را تعیین کند؛ اگرچه جمعیتها در طول زمان با پیشرفت تمدن بلندتر شدهاند، اما این روند همیشه خطی نبوده است.
پاول گراسگروبر، محقق دانشگاه ماساریک در برنو، جمهوری چک، به لایو ساینس گفت که برخی اسکلتهای نر مربوط به فرهنگ گراوتی شکارچی ماموت، نزدیک به ۲۹ هزار سال پیش، به دلیل قد شگفتانگیز خود توجه را جلب کرده و حتی الهامبخش افسانههای غولها شدهاند؛ بلندترین این هفت اسکلت که در سیستم غار گریمالدی در ایتالیا کاوش شده، تخمین زده میشود ۱.۹۶ متر قد داشته باشد.
در زمان کشف این اسکلتها، میانگین قد مردان در اروپا کمتر از ۱۷۰ سانتیمتر بود؛ لذا طبیعی است که آن افراد در نظر دانشمندان آن دوره همانند غول به نظر میرسیدند.
گراسگروبر افزود که نرهای بلندقد نمونههایی از جمعیتهای اولیه پارینه سنگی بالایی در فرانسه و موراویا (جمهوری چک امروزی) بودهاند که به ارتفاعاتی رسیده بودند که کشورهای صنعتی مدرن تا اواسط قرن بیستم به آنها نرسیدند؛ علت این فیزیک خوب، تراکم کم جمعیت و شکار فراوان ماموت و سایر پستانداران بزرگ بوده است.







