درمان وزوز گوش در قارچ جادویی است_آینده

 اگر می‌خواهید از مقدار عذابی که وزوز گوش بر افراد تحمیل می‌کند، مطلع شوید، با فردی که مبتلا به این درد است، سخن بگویید کنید. از هر ۱۰ نفر، بیشتر از یک نفر با صداهای زنگ، کلیک، وزوز یا هیس مداوم و غیرقابل کنترلی که فقط خودشان می‌توانند بشنوند، در حال زندگی است و هیچ درمان قابل اعتمادی برای پشتیبانی به آنها در ساکت کردن این صداها وجود ندارد.

اکنون مطابق یک بازدید تازه انتشار شده در مجله Hearing Research، سیلوسایبین(psilocybin) که ترکیبی است که در قارچ‌های جادویی یافت می‌شود، می‌تواند به راهی تازه برای پشتیبانی به افت این صداها اشاره کند.

هرچند غیرمعمول به نظر می‌رسد، اما این تاثییر بالقوه در واقع هیچ ارتباطی با جنبه روانگردانی این ماده ندارد.

شواهد اولیه مشخص می کند که سیلوسایبین می‌تواند سلول‌های مغزی که صدا را پردازش می‌کنند، مجدد متعادل کند.

به طور قابل توجهی، محققان کانادایی در یک آزمایش در سال ۲۰۲۴ که در انتظار بازدید همتا است، دوزی از سیلوسایبین را به موش‌ها دادند و تأثیر صدا را بر سلول‌های مغزی آنها بازدید کردند.

هنگامی به موش‌ها سیلوسایبین داده شد، آنها به خوبیِ حالت عادی یاد نگرفتند که صداهای آشنا را «حذف» کنند که نشان‌دهنده تأثیر مستقیم سیلوسایبین بر مسیری است که گمان می‌رود در وزوز گوش مختل می‌شود.

محققان در مقاله پیش از چاپ خود نوشتند: با تحقیقات زیاد تر می‌توان از تأثیرات روانگردان‌ها بر بازنمایی‌های حسی برای مقصد قرار دادن پردازش حسی ناسازگار در شرایطی همانند وزوز گوش منفعت گیری کرد.

یقیناً قبل از این که جلوتر برویم، باید یک قدم به عقب برداریم و به آنچه تا بحال در رابطه وزوز گوش می‌دانیم، نگاهی بیندازیم.

وزوز گوش یا تینیتوس(tinnitus) وضعیتی است که در آن فرد صدایی همانند به زنگ زدن یا انواع مختلفی از صداها را می‌شنود، در حالی که هیچ صدای خارجی متناظری وجود ندارد و افراد دیگر نیز نمی توانند آن را بشنوند. کلمه وزوز گوش از کلمه لاتین tinnire به معنی «زنگ زدن» گرفته شده است.

وزوز گوش طبق معمولً با افت شنوایی و افت فهمیدن گفتار در محیط‌های پر سر و صدا همراه است. این عارضه، شایع است و نزدیک به ۱۰ تا ۱۵ درصد از افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اکثر افراد آن را به خوبی تحمل می‌کنند و این مشکل تنها در ۱ تا ۲ درصد از افراد یک مشکل قابل دقت (شدید) است. این حالت می‌تواند علتایجاد عکس العمل ستیز یا گریز شود، چون مغز امکان پذیر آن را خطرناک و مهم برداشت کند.

وزوز گوش بیشتر از آنکه یک بیماری باشد، نشانه‌ای است که امکان پذیر ناشی از علل عرصه‌ای مختلفی باشد و می‌تواند در هر سطحی از سیستم شنوایی و این چنین خارج از آن سیستم تشکیل شود. شایع‌ترین علل آن صدمه شنوایی، افت شنوایی ناشی از سر و صدا یا افت شنوایی مرتبط با سن است که به‌گفتن «پیرگوشی» شناخته می‌شود.

دیگر علل شامل عفونت گوش، بیماری‌های قلب یا عروق خونی، تومورهای مغزی، نوروم‌های آکوستیک(تومورهای روی اعصاب شنوایی گوش)، میگرن، اختلالات مفصل گیجگاهی فکی، روبه رو با داروهای خاص، سابقه صدمه به سر و جرم گوش است.

در برخی افراد، این حالت در تمرکز، اختلال تشکیل می‌کند و می‌تواند با اضطراب و افسردگی همراه باشد. امکان پذیر به‌طور ناگهانی در طول یک دوره استرس عاطفی ابراز کند. این چنین در افراد مبتلا به افسردگی شایع‌تر است.

تشخیص وزوز گوش طبق معمولً بر پایه توصیف بیمار از نشانه‌هایی که توانایی می‌کند، صورت می‌گیرد. این چنین تشخیصی طبق معمولً با انجام نوار گوش و معاینه گوش و حلق و بینی و معاینه نورولوژیک حمایتمی‌شود.

این که وزوز گوش چه مقدار در زندگی فرد اختلال تشکیل می‌کند، امکان پذیر با سوال‌نامه‌ها تعیین شود. در صورت مشاهده مشکلات خاص، تصویربرداری پزشکی همانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) می‌تواند انجام شود.

تست‌های دیگر وقتی مناسب می باشند که وزوز گوش با ریتمی شبیه ضربان قلب رخ دهد. این صدا به ندرت امکان پذیر توسط شخص فرد دیگر غیر از بیمار با منفعت گیری از گوشی پزشکی شنیده شود که در این صورت به‌گفتن «وزوز گوش عینی» شناخته می‌شود. بعضی اوقات، امواج اتواکوستیک خودبه‌خودی یعنی صداهایی که به‌طور معمول توسط گوش داخلی تشکیل خواهد شد، امکان پذیر تبدیل وزوز گوش شوند.

عمل های ملزوم برای پیشگیری از وزوز گوش شامل اجتناب از روبه رو با صداهای بلند به‌صورت مزمن یا طویل‌زمان و محدود کردن قرار گرفتن در معرض داروها و مواد زیان اور برای گوش است. اگر علت عرصه‌ای وجود داشته باشد، درمان آن علت امکان پذیر تبدیل بهبودی شود. در غیر این صورت، طبق معمولً مدیریت وزوز گوش شامل آموزش روانی یا مشاوره، همانند گفتاردرمانی است. دستگاه‌های تولیدکننده صدا یا سمعک‌ها نیز می‌توانند سودمند باشند. ضمن این که هیچ دارویی مستقیماً وزوز گوش را مقصد قرار نمی‌دهد.

اکنون، بهترین دارویی که اکثر مبتلایان به وزوز گوش می‌توانند به آن امیدوار باشند، ترکیبی ناقص از داروهای ضد افسردگی، ضد تشنج یا گشادکننده‌های عروق است که داروهایی می باشند که عوارض جانبی واقعی دارند و فقط بعضی اوقات اوقات مؤثر می باشند

در حالی که این بیماری هم چنان یک راز است و هیچ درمان مستقیمی برای آن در دسترس نیست، دانشمندان شواهدی دارند که مشخص می کند مشکل در گوش‌ها نیست، بلکه در مغز است.

تحقیقات نشان داده است که وزوز گوش پیوندهای مهمی با خواب و انتقال‌دهنده عصبی سروتونین دارد که زیاد تر برای نقشش در تنظیم خلق و خو شناخته می‌شود.

بهترین فهمیدن ما از وزوز گوش این است که به نوعی در افراد مبتلا به این بیماری، مغز به جای یادگیری حذف صدای خیالی، آن را تازه و مهم برداشت می‌کند.

این ما را به مطالعه موش‌ها در کانادا بازمی‌گرداند، جایی که محققان دانشگاه مک‌گیل نشان دادند که سیلوسایبین بر همان مسیر در مغز تأثیر می‌گذارد، اما در این مورد، سیلوسایبین مغز را از انجام کاری که دانشمندان آن را «عادت» می‌نامند، بازداشت؛ جایی که مغز چیزی را به گفتن نویز بعد‌عرصه ذخیره می‌کند و دیگر به آن دقت نمی‌کند.

در عوض، در موش‌هایی که از نظر ژنتیکی مهندسی شده بودند تا نورون‌هایشان زمان فعالیت زیر میکروسکوپ مخصوص روشن شوند، محققان مشاهده کردند که سیلوسایبین از وقوع آن عادت جلوگیری می‌کند.

هنگامی که به موش‌ها سیلوسایبین داده شد، آنها هر صدایی را طوری شنیدند که انگار برای اولین بار است و حساسیت آنها به صداهای با شدت کم هم چنان بالا باقی ماند. در حالی که هنگامی موش‌ها فقط محلول نمکی به گفتن کنترل دریافت کردند، مغز آنها صداهای تکراری را فیلتر کرد و نسبت به آنها کمتر دقت کرد.

یک مسئله مهم وجود دارد؛ هیچ مدرکی وجود نداشت که نشان دهد سیلوسایبین تأثیرات گسترده‌تری بر پردازش صدا دارد. به نظر نمی‌رسد که این روانگردان مسیرهای پردازش صدا در مغز را «سیم‌کشی مجدد» کند، بلکه بر صداهایی که مغز فیلتر می‌کند یا به آنها دقت می‌کند، تأثیر داشته است.

یقیناً این تنها یک مطالعه روی موش‌ها است و تا این مدت مورد بازدید دقیق قرار نگرفته است، اما مطابق بازدید تازه انتشار شده در مجله تحقیقات شنوایی که ده‌ها مقاله را برای برسی تأثیر بالقوه سیلوسایبین بر علائم وزوز گوش بازدید کرده است، این پیوندی است که قیمت بازدید زیاد تر را دارد.

دانشمندان چینی نیز چندین مکانیسم را که سیلوسایبین و وزوز گوش در مغز با هم همپوشانی دارند، بازدید کردند.

یکی از قانع‌کننده‌ترین آنها نقش گلوتامات (یک انتقال‌دهنده عصبی که سلول‌های مغزی را تحریک می‌کند) و GABA (یک انتقال‌دهنده عصبی که مغز را آرام می‌کند) است.

تحقیقات قبلی وزوز گوش را به عدم اعتدال سیستم «شوق/اسایش» در مغز مرتبط دانسته است. اساسا GABA به قدر کافی برای آرام کردن مغز وجود ندارد و به فعالیت‌های تحریکی اجازه می‌دهد تا افزایش یابند. این بدان معناست که نورون‌های مرتبط با شنوایی می‌توانند بدون هیچ صدای واقعی که آنها را تحریک کند، به خودی خود اغاز به شلیک کنند و مغز آن صدای داخلی را به گفتن یک صدای واقعی تفسیر می‌کند.

در بین مکانیسم‌های دیگر، محققان خاطرنشان می‌کنند که سیلوسایبین نیز به تشکیل اختلال در این مسیر شناخته شده است، اما سیلوسایبین به جای گیر افتادن با دکمه افزایش صدا، تبدیل افزایش گلوتامات می‌شود که علتآزاد شدن زیاد تر GABA می‌شود و اساساً این سیستم را مجدداً تنظیم می‌کند.

همه اینها تبدیل این می‌شود که مغز کمتر در مسیرهای خود گیر کند؛ اثری که به طور بالقوه می‌تواند مانع از گیر افتادن مغز افراد مبتلا به وزوز گوش روی یک صدای خیالی شود.

یقیناً باید او گفت که هیچ یک از این کارآزمایی‌های بالینی نمی‌گویند که سیلوسایبین قطعاً به وزوز گوش پشتیبانی می‌کند، بلکه این یک بازدید مهم از تحقیقات تا بحال است که دانشمندان را تشویق می‌کند تا به تحقیق درمورد این ربط ادامه دهند.

محققان می‌گویند: ما از طریق این تحقیقات می‌توانیم پتانسیل درمانی سیلوسایبین را بهتر فهمیدن کنیم و عرصه‌های علمی را برای گسترش پروتکل‌های درمانی تازه و اراعه گزینه‌های درمانی مؤثرتر برای بیماران وزوز گوش فراهم کنیم.

این مهم است. اکنون، بهترین دارویی که اکثر مبتلایان به وزوز گوش می‌توانند به آن امیدوار باشند، ترکیبی ناقص از داروهای ضد افسردگی، ضد تشنج یا گشادکننده‌های عروق است که داروهایی می باشند که عوارض جانبی واقعی دارند و فقط بعضی اوقات اوقات مؤثر می باشند.

از نظر دیگر، سیلوسایبین اکنون در آزمایش‌های انسانی برای افسردگی، اضطراب و اعتیاد که در آنها دوزهای واحد می‌توانند اثرات ماندگاری داشته باشند، نویدبخش بوده است.

اگر شواهد بیشتری ببینیم که این ترکیب می‌تواند نحوه تصمیم‌گیری مغز در رابطه قیمت گوش دادن را تحول دهد، میلیون‌ها نفر که با وزوز گوش زندگی می‌کنند، امکان پذیر سرانجام یک قدم به شیرین‌ترین صدای ممکن برای خود که احتمالا همان صدای سکوت باشد، نزدیک شوند.