دانشمندان، میمون‌ها را قلقلک دادند_آینده

به گزارش خبرفوری، پژوهشگران برای رسیدن به این نتیجه، صداهای خنده ۱۳ میمون بزرگ در اسارت شامل گوریل‌ها، اورانگوتان‌ها، شامپانزه‌ها و بونوبوها را بازدید کردند. این صداها سال‌ها پیش زمان قلقلک دادن حیوانات ضبط شده می بود. سپس دانشمندان این داده‌ها را با خنده‌های چهار کودک خردسال انسان که در حال بازی و نشاط بودند قیاس کردند. نتیجه نشان داد که الگوهای ریتمیک خنده در انسان و دیگر میمون‌های بزرگ شباهت چشمگیری به یکدیگر دارد.

به حرف های پژوهشگران، فاصله وقتی بین آواهای خنده در همه این گونه‌ها از نظم شبیهی پیروی می‌کند. این شباهت‌ها مشخص می کند که شکل پایه‌ای خنده به گمان زیاد از یک نیای مشترک به ارث رسیده است؛ نیایی که نزدیک به ۱۵ میلیون سال پیش زندگی می‌کرده است.

زیاد تر بخوانید:

چرا آلت تناسلی معیاری برای سلامت مردان است؟

دوقلوهای به‌هم‌چسبیده با پشتیبانی هوش مصنوعی از هم جدا شدند

از جعبه خواب ایستاده تا تخت‌های هوشمند | ژاپن چطور با ابزارهای شگفت به جنگ بی‌خوابی رفت؟

«کیارا دِ گرگوریو»، نخستی‌شناس دانشگاه وارویک بریتانیا و نویسنده مهم این مطالعه، می‌گوید این یافته‌ها مشخص می کند انسان‌ها و دیگر میمون‌های بزرگ بیشتر از آنچه فکر می‌شد به هم شباهت دارند. او گفت که خنده انسانی در طول زمان پیچیده‌تر شده، اما ساختار بنیادی آن هم چنان ریشه‌ای زیاد کهن دارد.

محققان در مقاله خود توضیح خواهند داد که خنده اجداد مشترک انسان و میمون‌های بزرگ به گمان زیاد از همان ابتدا دارای ریتمی منظم بوده است. با گذشت زمان، خنده در مسیر تکامل انسان سریع تر، متنوع‌تر و وابسته‌تر به موقعیت‌های اجتماعی شده است.

دانشمندان اعتقاد دارند که بازدید خنده می‌تواند راهی برای فهمیدن بهتر منشأ زبان باشد. از آنجا که صداها و گفتار در فسیل‌ها باقی نمی‌همانند، پژوهشگران ناچارند برای بازسازی تاریخ تکامل ارتباطات صوتی به حرکت نزدیک‌ترین خویشاوندان زنده انسان مراجعه کنند. به همین علت، مطالعه خنده در میمون‌های بزرگ می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درمورد توانمندیهای صوتی نیاکان انسان فراهم کند.

پژوهش‌های قبل نیز نشان داده بودند که میمون‌های بزرگ زمان بازی یا قلقلک داده شدن صداهایی همانند خنده تشکیل می‌کنند. با این حال، مطالعه تازه برای نخستین بار ریتم و زمان‌بندی این خنده‌ها را به‌طور دقیق بین همه گونه‌های میمون‌های بزرگ و انسان قیاس کرده است.

کارشناسان می‌گویند این نتایج می‌تواند مسیر تحقیقات آینده را نیز اشکار کند. اکنون پژوهشگران علاقه‌مندند بازدید کنند که آیا حیوانات فرد دیگر همانند سگ‌ها، اسب‌ها یا برخی پستانداران اجتماعی نیز الگوهای شبیهی از خنده یا صداهای مرتبط با نشاط دارند یا خیر. این چنین مطالعاتی امکان پذیر فهمیدن ما از احساسات، ارتباطات اجتماعی و حتی ریشه‌های زبان انسانی را گسترش دهد.