مطالعه جدید: سفر مریخ می‌تواند به کلیه‌های فضانوردان صدمه غیر‌قابل‌برگشت بزند
فضا یکی از نامناسب‌ترین محیط‌ها برای انسان است، با این حال آژانس‌های فضایی و شرکت‌های خصوصی مانند اسپیس‌اکس برنامه‌های بلندپروازانه‌ای برای فرستادن انسان به سفری طویل‌تر از مریخ دارند.
یک مطالعه تازه که به نقل از آ‌ئی منتشر شده، نشان می‌دهد یک سفر رفت‌وبرگشت به مریخ می‌تواند به طور قابل‌توجه‌ی بر کلیه‌های فضانوردان تأثیر بگذارد. این تحقیق تحت رهبری کارشناسان مؤسسات گوناگون از جمله دانشگاه کالج لندن (یو‌سی‌ال) انجام شده و موارد دلواپس‌کننده‌ای را مشخص کرده است.
دکتر کیت سیو، نویسنده اول این مطالعه، می‌گوید اگر راه‌های جدیدی برای محافظت از کلیه‌ها تدوین نکنیم، باید بپذیریم که فضانوردی که به مریخ می‌رود، در راه برگشت ممکن است به دیالیز نیاز داشته باشد. او افزود که کلیه‌ها نشانه‌های صدمه تشعشع را دیر نشان می‌دهند و تا وقتی این موضوع آشکار شود، برای جلوگیری از صجمه زیاد دیر شده است که برای شانس پیروزی ماموریت فاجعه‌بار خواهد بود.
بزرگ‌ترین مطالعه در رابطه با سلامت کلیه در فضا
ساکنان زمین در هر ثانیه توسط می‌دان مغناطیسی سیاره ما از تشعشعات زیان‌آور فضایی محافظت می‌شوند. با این حال، بدن انسان به طوری طراحی نشده که در برابر تابش مداوم و کشنده فضایی، همانند باد‌های خورشیدی و تشعشعات کیهانی کهکشانی (جی‌سی‌آر) از اعماق فضا مقاومت کند.
بر پایه این مطالعه، تشعشعات کیهانی می‌تواند ساختار و کارکرد کلیه‌ها را دگرگون سازد. این تحول در شکل مهم اندام، خطر ابتلا به سنگ کلیه و دیگر عوارض سلامتی را افزایش می‌دهد. در برخی موارد، ممکن است در طول ماموریت‌های طویل‌زمان به مریخ، به کلیه‌های فضانوردان صدمه دائمی وارد شود.
تیم تحقیقاتی مجموعه‌ای از مطالعات را برای بررسی اثرات پرواز‌های فضایی طویل‌زمان بر کارکرد کلیه انجام دادند. این آزمایش‌ها شامل بازدید‌های بیومولکولی، فیزیولوژیکی و آناتومیکی داده‌ها و نمونه‌های ۲۰ گروه مطالعه بود. نمونه‌ها از بیش از ۴۰ سفر فضایی به ایستگاه فضایی بین‌المللی و پرواز‌های تجاری به مدار پایین زمین که شامل افراد و موش‌ها می‌بودند، جمع‌آوری شده بودند. علاوه بر این، ۱۱ همانند‌سازی فضایی با موش‌ها انجام شد. هفت همانند‌سازی، موش‌ها را در معرض دوز‌های تشعشعات شبیه ماموریت‌های ۱.۵ و ۲.۵ ساله مریخ قرار داد.
صدمه دائمی به کلیه در شبیه‌سازی ماموریت مریخ
محققان تأکید کردند که این بزرگ‌ترین مطالعه در رابطه با سلامت کلیه در پرواز فضایی است. یافته‌ها نشان داد که محیط فضایی کلیه‌های انسان و حیوانات را باز‌سازی کرده است. پس از کمتر از یک ماه قرار گرفتن در شرایط فضایی، برخی از لوله‌های کلیه آغاز به کوچک شدن کردند. این لوله‌ها نقش کلیدی در برقراری اعتدال کلسیم و نمک دارند. در این مطالعه تجربی، محققان این انقباض را در درجه اول به ریزگرانش نسبت دادند تا تشعشعات.
با این حال، مطالعه نشان داد که پرواز فضایی بر نحوه پردازش نمک‌ها توسط کلیه‌ها تأثیر می‌گذارد که فکر می‌شود نقش مهمی در تشکیل سنگ کلیه دارد. به طور دلواپس‌کننده، موش‌هایی که به مدت ۲.۵ سال تحت تشعشعات همانند‌سازی شده قرار گرفتند، دچار صدمه غیر‌قابل‌برگشت کلیه و از دست دادن کارکرد کلیوی شدند. این موضوع مشخص می‌کند که کلیه فضانوردان در طی یک ماموریت سه ساله به مریخ با خطرات شدیدی روبرو خواهد شد.
استفان بی. والش، نویسنده ارشد این مطالعه، می‌گوید شما نمی‌توانید با استفاده از محافظ‌ها آن‌ها را در برابر تشعشعات کهکشانی محافظت کنید، اما همان‌طور که در مورد بیولوژی کلیوی بیش‌تر می‌آموزیم، ممکن است اقدامات فنی یا دارویی برای تسهیل سفرهای فضایی طویل‌زمان تدوین شود. هر دارویی که برای فضانوردان ساخته شود، ممکن است در اینجا روی زمین نیز سودمند باشد؛ به عنوان مثال می‌توان کلیه‌های بیماران سرطانی را برای تحمل دوز‌های بالا‌تر رادیو‌تراپی مقاوم‌تر کرد، چون کلیه‌ها یکی از عوامل محدودکننده در این عرصه هستند.