بی‌حوصلگی سیگنال مغز برای تغییر است، نه ضرر؛ کارشناسان مزایای آن را توضیح می‌دهند
دکتر ارین وست‌گیت، استادیار روان‌شناسی در دانشگاه فلوریدا در گینزویل و مدیر آزمایشگاه شناخت اجتماعی و احساسات فلوریدای آمریکا، بیان کرد باید به افراد اجازه دهیم حس بی‌حوصلگی را تجربه کنند و راه‌هایی برای خروج از آن بیابند، زیرا همین روشی است که ما یاد می‌گیریم هر یک از احساسات خود از جمله بی‌حوصلگی را مدیریت کنیم.
نتایج تحقیق سال ۲۰۲۳، بی‌حوصلگی را حالتی ذهنی تعریف می‌کند که با فقدان علاقه، انگیزش یا چالش مشخص است و می‌تواند به‌صورتی از بی‌قراری، بی‌علاقگی و بی‌تفاوتی ظاهر شود. بی‌حوصلگی می‌تواند بر سلامت روان، شناخت و حرکت تأثیر بگذارد و با افسردگی، اضطراب، تکانشگری و افزایش خطر‌پذیری مرتبط است.
وست‌گیت می‌افزاید نحوه بروز بی‌حوصلگی در افراد می‌تواند بر پایه موقعیت متفاوت باشد، درست همان‌گونه که برخی افراد احساساتی چون شادی، غم و اندوه را به‌شکل‌های مختلف تجربه می‌کنند.
به‌طور کلی، بر پایه گزارش انجمن قلب آمریکا در سال ۲۰۲۱، ارتباط متقابلی بین ذهن، بدن و قلب وجود دارد که اهمیت سلامت روان را به‌عنوان مؤلفه‌ای برای تندرستی افراد مبتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی یا در معرض خطر این بیماری‌ها برجسته می‌سازد.
بی‌حوصلگی با اسایش متفاوت است. دکتر مایکل ریچ، مدیر و موسس آزمایشگاه سلامت دیجیتال در بیمارستان کودکان بوستون و دانشیار دانشکده پزشکی هاروارد، اظهار کرد آنچه فرد در اسایش می‌بیند بیش‌تر شامل فعالیتی است مانند دوچرخه‌سواری، باغبانی یا خواندن کتاب که همچنان ذهن را تحریک می‌کند.
بی‌حوصلگی مزایای فیزیکی نیز دارد. به‌عنوان مثال، به گفته ریچ، شخصی که در شب حوصله‌اش سر برود می‌تواند راحت‌تر و بیش‌تر بخوابد. بر پایه مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، مزایای خواب کافی شامل بهبود سلامت قلب و کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن چون بیماری قلبی و فشار خون بالا است.
ریچ به‌ویژه در مورد مزایای لحظات بی‌حوصلگی برای کودکان از منظر رشد، خلاقیت و بازی آزاد تأکید دارد. وی که به‌تازگی کتابی درباره پرورش کودکان در عصر دیجیتال نگارش کرده، می‌گوید چنین بازی‌هایی می‌تواند برای کودکان لحظاتی فراهم آورد تا مشکلات را کشف کنند یا به‌شکل خلاقانه تفکر کنند، توانایی‌هایی که با بزرگ‌تر شدن ضروری می‌شوند.
بر پایه گزارشی از آکادمی اطفال آمریکا در سال ۲۰۰۷، بازی برای رشد ضروری است چون از سلامت شناختی، فیزیکی، اجتماعی و عاطفی کودکان و نوجوانان پشتیبانی می‌کند و همین‌طور فرصت‌هایی برای والدین ایجاد می‌کند تا به‌شکل کامل با فرزندان خود درگیر شوند.
ریچ بیان می‌کند مردم باید لحظات بی‌حوصلگی را به‌عنوان هدیه‌ای برای عدم نیاز به انجام کاری در آن لحظه بپذیرند و از آن برای راه‌حل‌هایی که ما را غنی می‌کنند استفاده کنند، حتی اگر تنها خیال‌پردازی یا روشی احمقانه باشد.
برای والدین، یک راه‌حل برای برطرف کردن بی‌حوصلگی کودک این است که برنامه کودک را به‌شکل کامل پر کنند. اما وست‌گیت می‌گوید این به این معنی است که کودکان هرگز زمان بی‌حوصلگی و آنچه می‌توانند در مورد آن انجام دهند را تجربه نخواهند کرد.
او افزود در عوض، راهبرد برای والدین یا مراقبان این است که پیش از موعد با کودکان درباره فعالیت‌هایی گفتگو کنند که در لحظات بی‌حوصلگی از آن‌ها لذت ببرند. این فرصتی است برای آموزش به کودکان نحوه کنترل احساسات خود، شبیه به روشی که والدین به کودکان می‌آموزند که هنگامی نیمه‌شب از خواب بیدار شوند، خود را آرام کنند و دوباره بخوابند.
وست‌گیت تأکید کرد بی‌حوصلگی بد نیست، تنها بازخورد است و همانند درد، بازخوردی لذت‌بخش و دلپذیر نیست. اما تا این حد واقعا مهم است، اطلاعات مفیدی است که به ما ابزاری برای اقدام می‌دهد و می‌گوید هی، این نادرست است و این فرصتی برای برطرف کردن آن و حس بهتر کردن است.