چالشهای بودجهریزی ایران: قدرت نمایندگان

چالشهای بودجهریزی ایران قدرت نمایندگان، بیمسئولیتی و تورم, فرآیند بودجهریزی در ایران با چالشهای ساختاری عمیقی روبروست که ریشه در ساختار قدرتهای ناهمگام و عدم شفافیت دارد. بخش قابلتوجهی از بودجه کشور، حدود ۸۰ درصد آن، مربوط به مصارف جاری و هزینههای ثابت سازمانهای دولتی است که قابلیت تغییر و بهینهسازی کمی دارد.

در نتیجه، حاشیه حرکتی برای اصلاحات واقعی تنها در بخش تأمین منابع و درآمدها و باقیمانده هزینهها وجود دارد.لزوم رویکرد کلان و شفاف در بودجهریزیعلاوه بر محاسبه ارقام، رویکرد کلان بودجهریزی باید معنادار، شفاف و پیشپیش باشد. حساسیت نسبت به فرآیند تصویب بودجه نیز از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که کشور درگیر یک فرآیند ناقص رسیدگی شده که نتایج مخرب برای اقتصاد دارد.

نطقهای خود را دارند.مجلس غیرحزبی و فرسایش مدیریت اجراییاگرچه نمایندگان حق دخالت رسمی در انتصاب مدیران دولتی را ندارند و مقامات عالی نظام بارها بر پرهیز از این دخالتها تأکید کردهاند، اما در عمل هر نماینده به طور جداگانه و حتی بیارتباط با فراکسیون خود با وزرا تماس میگیرد و خواستههایی مطرح میکند که دستگاه اجرایی را مستأصل میکند.

عدم پاسخ مثبت به این درخواستها، پیدرپی سوال، استیضاح یا ایجاد موانع اجرایی به دنبال دارد. این وضعیت محصول یک پارلمان غیرحزبی است که مجلس را به مجموعهای از ۳۰۰ قدرت فردی تبدیل کرده و یکپارچگی مدیریت اجرایی را دچار ناکارآمدی میکند.تأثیر بر ارقام بودجه افزایش هزینه بیپوشش و اتلاف منابعآثار این فرسایش مستقیماً در ارقام بودجه نمایان میشود.

قتصادی توجیهپذیر نیستند، منابع عمومی را اتلاف میکنند و اگرچه برای تقویت موقعیت انتخابی نماینده منطقه مفیدند، اما زیانبار برای جامعه هستند.

در سیستمهای کارآمد، نمایندگان از طریق احزاب خود در جزئیات بودجه دخالت میکنند و دولت با چند حزب اصلی مذاکره میکند، نه با ۳۰۰ نماینده گوناگونالمنافع.فرآیند ناپیدا تصویب و شکاف قدرت-مسئولیتتا زمانی که نمایندگان ملزم به تعامل جمعی و حزبی نباشند، اصلاح فرآیند رسیدگی به بودجه دور از انتظار است.

این قدرت را نمیپذیرند. مجلس عملکرد دولت را نقد میکند، بدون اینکه پذیرد بودجهای که پایه آن نقد است، توسط خود نمایندگان تصویب شده است.