بنای رازآلود یوناگونی؛ آتلانتیس گمشده ژاپن در اعماق اقیانوس
به گزارش آینده
این ساختمان کلان با ارتفاعی نزدیک به ۲۷ متر، از صفحات سنگی انبوه، بسترهای صاف و پله‌هایی با شیب‌های تیز بنا شده و ظاهری شگفت‌انگیز دارد که گویا طبیعی نیست، بلکه شبیه به باقی‌مانده یک معبد یا ساختمانی است که توسط انسان ساخته شده.
🔗 بیشتر بخوانید: بلایی که افتاین ویتامین سر پوست کودکان می‌آورد_آینده
برخی محققان، از جمله پروفسور ماساآکی کیمورا، معتقدند که این سازه می‌تواند İz باری از یک شهر یا تمدن فراموش‌شده باشد که احتمالاً به بیش از ۱۰ هزار سال پیش تعلق دارد.
در صورتی که این برآورد قدمت صحیح باشد، این ساختمان هزاران سال از اهرام‌های مصر و سازه استون‌هنج در انگلستان کهن‌تر خواهد بود و حتی می‌تواند کهن‌ترین سازه شناخته‌شده ساخته‌دست بشر باشد.
🔗 بیشتر بخوانید: «تاثییر انگشت» مخفی در بال‌های حشرات!
حامیان این نظریه، که این ساخت را «آتلانتیس ژاپن» می‌نامند، گمان می‌کنند این اثر نشانه‌ای از تمدنی فراموش‌شده باشد که پیش از دوران کشاورزی وجود داشته است. فرضیه‌ای که در صورت اثبات، می‌تواند تقویم تاریخ بشر را به طور بنیادی تغییر دهد.
کشف تصادفی و آغاز یک اختلاف‌نظر جهانی
این سازه در سال ۱۹۸۵ توسط «کی‌هاچیرو آراتاکه»، برگزارکننده تورهای غواصی در منطقه، کشف گردید. او در حین بازدید از یک منطقه ماهی‌خیز که در افسانه‌های محلی به «قصر غرق‌شده» شهرت داشت، این ساختار سنگی را شناسایی کرد.
🔗 بیشتر بخوانید: برخی استیک‌ها و کالباس‌های گیاهی فاقد پروتئین هستند_آینده
از آن زمان تاکنون، کارشناسان متعدد از سراسر جهان برای بازدید از این پدیده به ژاپن سفر کرده‌اند. از جمله «رابرت شوک»، استاد زمین‌شناسی دانشگاه بوستون، که پس از بازدید از یوناگونی در سال ۱۹۹۷ اعلام کرد این ساختار به احتمال زیاد طبیعی است، اما امکان دارد در دوران باستان تا حد ما توسط انسان اصلاح یا به عنوان معدن سنگ مورد استفاده قرار گرفته باشد.
ساختمانی از رحم عصر یخبندان؟
به گفته پروفسور کیمورا از دانشگاه ریوکیو، این مکان ممکن است در دوران آخرین عصر یخبندان ساخته شده باشد، زمانی که سطح دریا بسیار پایین‌تر از امروز بوده و این منطقه خشک و قابل سکونت بوده است.
شواهد زمین‌شناسی مانند ستون‌های سنگی در غارهای زیرآبی و تحلیل‌های رادیوکربن بر روی مرجان‌ها نشان می‌دهد که این منطقه حدود ۵ هزار سال پیش غرق شده، و احتمالاً تا ۲ هزار سال پیش در خشکی قرار داشته است.
این موضوع اخیراً در بخشی از پادکست «جو روگان اکسپرینس» مورد گفتگو قرار گرفت، جایی که گراهام هنکاک، نویسنده معروف، و فلینت دیبل، باستان‌شناس، درباره منشأ این بنا به اختلاف نظر جدی دست یافتند.
دیبل گفت: «من پدیده‌های طبیعی عجیب بسیاری را دیده‌ام، اما در این مورد چیزی نمی‌بینم که نشانه معماری انسانی باشد.»
در karşılık، گراهام هنکاک پاسخ داد: «برای من شگفت‌انگیز است که تو این را یک پدیده کاملاً طبیعی می‌دانی. به نظر من، نشانه‌های روشنی از طراحی هوشمندانه وجود دارد: پله‌های تراشیده، سنگ‌های غول‌پیکر، قوس‌ها و حتی طرحی شبیه به اثرات انسانی بر روی سنگ‌ها.»
نظریه «لموریا»؛ قاره‌ای گمشده در عمق آب‌ها
ماساآکی کیمورا، ژئولوژیست ژاپنی، از این فرضیه حمایت می‌کند که این بنا بخشی از قاره‌ای گمشده به نام «لموریا» باشد. او برآورد می‌کند این ساختار احتمالاً بین ۲ تا ۳ هزار سال پیش ساخته شده، زمانی که سطح دریا بسیار پایین‌تر از امروز بوده است.
پروفسور کیمورا معتقد است که پنج ویژگی کلیدی این سازه شامل: شکل کلی بنا، پله‌های متعدد و منظم، وجود نوعی مسیر سنگی با قطعات سنگی کم، دیواره سنگی موازی با بنا، و ساختارهایی مشابه طاق ورودی، به همراه سوراخ‌های مشکوک در عمق و محفظه‌هایی در بالا که احتمالاً گورهای باستانی بوده‌اند، بر احتمال دست‌ساز بودن آن دلالت می‌کنند.
او با بهره‌گیری از مدل‌های بازسازی‌شده، این بنا را شبیه به قلعه-معبدهای سنتی ژاپنی معروف به «گوسوکو» می‌داند.
تردیدها و نظریه‌های مخالف
با این حال، بسیاری از زمین‌شناسان و باستان‌شناسان همچنان با تردید به این فرضیه‌ها می‌نگرند. پروفسور رابرت شوک، پاتریک نان (اقیانوس‌شناس)، و ترواکی ایشی (دانشگاه توکیو) همگی بر این باورند که ویژگی‌های ساختاری این بنا را می‌توان با فعالیت‌های تکتونیکی، لایه‌بندی سنگ‌های ماسه‌ای و فرآیندهای طبیعی توجیه کرد.
رابرت شوک، استاد دانشگاه بوستون، در یک مصاحبه این ساختار را تنها نتیجه «زمین‌شناسی معمولی و لایه‌بندی طبیعی سنگ‌های ماسه‌ای» توصیف کرد. او گفت: «ماسه‌سنگ‌ها به طور معمول در امتداد سطوح مشخصی شکسته شده و لبه‌های صاف و منظمی می‌سازند، به‌خصوص در مناطقی که فعالیت تکتونیکی زیادی دارند.»
اگر قدمت بیش از ۱۰ هزار ساله یوناگونی پذیرفته شود، این بنا می‌تواند جایگاهی مشابه «گوبکلی‌تپه» در ترکیه پیدا کند؛ یکی از کهن‌ترین بناهای شناخته‌شده ساخته‌دست بشر با قدمتی نزدیک به ۹۵۰۰ سال پیش میلاد.
این سازه رازآلود، که همچنان در بستر اقیانوس آرام به آرامی فرسوده می‌شود، احتمالاً کلید شناختن بخشی گمشده از تاریخ بشر است که تا به امروز در تاریکی مانده مانده است.