بازگشت گرگ وحشت به طبیعت پس از دوازده هزار سال

بازگشت گرگ وحشت به طبیعت پس از ۱۲ هزار سال

در رویدادی بی‌سابقه، محققان موفق شدند گرگ مخوفی که به «گرگ وحشت» معروف است و حدود ۱۲ هزار سال پیش منقرض شده بود، دوباره به حیات بازگردانند. این طرح که توسط یک شرکت مهندسی ژنتیک آمریکایی اجرا شده، نخستین مورد رسمی احیای یک گونه منقرض در جهان محسوب می‌شود. این دستاورد نه تنها گامی عظیم در علم ژنتیک است، بلکه می‌تواند در آینده راهکار نجات بسیاری از گونه‌های در خطر انقراض باشد.

دانشمندان اعلام کردند برای اولین بار در سطح جهان توانسته‌اند یک گونه حیوانی منقرض را احیا کنند و گرگ وحشت را مجدداً به جهان بازگردانند. گرگ وحشت (dire wolf) با نام علمی Aenocyon dirus که پیش از این در قاره‌های آمریکا زندگی می‌کرد، حدود ۱۲ هزار سال پیش به دلیل ناپدید شدن شکارهای خود منقرض شد.

شرکت ژنتیکی کولوسال بایوساینسز (Colossal Biosciences) سه توله گرگ وحشت را متولد کرد و نام‌های «رومولوس»، «رِموس» و «کالیسی» را با الهام از سریال محبوب بازی تاج و تخت بر آن‌ها نهاد. در حال حاضر این گرگ‌ها در یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی با مساحت بیش از ۸۰۰ هکتار در ایالات متحده زندگی می‌کنند.

احیای گرگ وحشت چگونه انجام گرفت؟

محققان دی‌ان‌ای این جانور را از فسیل‌های باقی‌مانده استخراج کردند و آن را با کد ژنتیکی گرگ خاکستری، که نزدیک‌ترین گونه زنده به آن است، ترکیب کردند.

به گفته بن لم، مدیرعامل شرکت کولوسال، «ما دی‌ان‌ای یک دندان ۱۳ هزار ساله و یک جمجمه ۷۲ هزار ساله را استخراج کردیم و موفق شدیم توله‌های گرگ سالمی به دنیا بیاوریم.»

سپس تیم پژوهشی با بهره‌گیری از روش «انتقال هسته سلول سوماتیک»، سلول‌های باکیفیت بالا را کلون کردند و دی‌ان‌ای را به درون تخمک‌های اهداکننده منتقل نمودند. این جنین‌ها Posteriormente به رحم مادران جانشین منتقل شدند و در اکتبر ۲۰۲۴ سه توله گرگ سالم متولد شدند.

در پروژه احیای گرگ وحشت، دانشمندان دی‌ان‌ای را از دو فسیل استخراج کردند: یک دندان از منطقهٔ شریدان در اوهایو (۱۳ هزار ساله) و یک استخوان از گوش داخلی در آیداهو (۷۲ هزار ساله).

این دی‌ان‌ای‌ها با روش نوین توالی‌یابی خوانده شدند. ژنوم استخراج‌شده از دندان پوشش ۳.۴ برابری و از استخوان گوش داخلی پوشش ۱۲.۸ برابری داشت. این میزان پوشش ژنومی بیش از ۵۰۰ برابر بیشتر از اطلاعات قبلی در مورد گرگ وحشت است.

گرگ‌های وحشت احیا شده

گرگ‌ وحشت احیا شده در حال شیر خوردن

گرگ‌های وحشت احیا شده

تیم تحقیقاتی از گرگ‌های خاکستری به عنوان گونه پایه برای تهیه سلول‌های بنیادی استفاده کرد. سپس، ۱۵ ویژگی ژنتیکی منحصر به فرد گرگ‌های وحشت را در دی‌ان‌ای گرگ خاکستری درج نمودند تا توله‌هایی با ژن‌هایی که بیش از ۱۰ هزار سال غیرفعال بودند، شکل بگیرند.

جنین‌های حاصل از این فرایند به رحم مادران میزبان منتقل شدند و به تولد سه توله سالم منجر گردیدند.

گرگ‌ وحشت احیا شده

گرگ‌ وحشت احیا شده

دکتر کریستوفر میسون، مشاور علمی شرکت، اظهار داشت: «این دستاورد نه تنها پیشرفتی علمی بزرگ است، بلکه می‌تواند برای حفاظت از گونه‌های در حال انقراض نیز به کار رود. ما در آغاز عصر جدیدی از حفاظت زیستی قرار داریم.»

گرگ‌های وحشت احیا شده

گرگ‌ وحشت احیا شده

گرگ‌های وحشت احیا شده

گرگ‌های وحشت نسبت به گرگ‌های خاکستری حدود ۲۵ درصد بزرگ‌تر بودند، جمجمه‌ای پهن‌تر، پوست ضخیم‌تر و فك‌های قدرتمندتری داشتند. رژیم غذایی آن‌ها بیشتر شامل گوشت اسب و گاومیش بود.

گرگ وحشت در پایان آخرین عصر یخبندان منقرض شد. علت دقیق انقراض آن روشن نیست، اما برخی دلایل محتمل شامل تغییرات اقلیمی و شکار بیش از حد توسط انسان‌ها می‌باشد.

پروژه بعدی: احیای ماموت‌های پشمالو

موش پشمالو

ماه گذشته نیز این شرکت با مهندسی ژنتیک موش‌هایی با پوست ضخیم (با پشتیبانی دی‌ان‌ای ماموت) موفق شد یک «موش پشمالو» بسازد. اما هدف اصلی شرکت، احیای ماموت پشمالو است.

شرکت کولوسال در ژانویه ۲۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری تازه جذب کرد که قرار است برای پروژه احیای ماموت صرف شود. به گفته بن لم، شرکت در مسیر دستیابی به هدف تولد اولین ماموت در سال ۲۰۲۸ قرار دارد. او افزود: «ما اکنون ابزارهای کامل برای احیای گونه‌ها را توسعه داده‌ایم. این سرمایه‌گذاری، تیم ما را گسترش می‌دهد، فناوری‌های جدیدی را شکل می‌دهد و ما را به هدف خود برای تبدیل انقراض به گذشته، نزدیک‌تر می‌کند.»

ماموت

این شرکت آمریکایی که اکنون با ارزش ۱۰.۲ میلیارد دلار ارزیابی شده، تا به حال ژنوم ماموت را توالی‌یابی کرده و موفق شده سلول‌های بنیادی فیل را که قابلیت تبدیل به انواع بافت‌ها را دارند، تولید کند. تنها مرحله باقی‌مانده، درج ژن‌های ماموت در دی‌ان‌ای فیل آسیایی است. این فیل‌ها ۹۵ درصد ژن‌های خود را با ماموت‌ها مشترک دارند و نسبت به فیل آفریقایی، نزدیک‌تر به ماموت هستند.

تیم تحقیقاتی با بهره‌گیری از فناوری CRISPR ژن‌های کلیدی ماموت که ویژگی‌هایی مانند پوست ضخیم و پوشش مویی را کنترل می‌کنند، به دی‌ان‌ای فیل آسیایی منتقل می‌کند.

به عبارتی بن لم، می‌توانید این فرآیند را شبیه به «پارک ژوراسیک معکوس» تصور کنید. با این تفاوت که ما در حال ساختن ژن‌های گمشده هستیم، نه جایگزینی بخش‌های ناقص.