آیا باز گرداندن مغز مرده به زندگی امکان پذیر است؟_آینده
& ;: &;آیا بازگرداندن مغز مرده به زندگی امکانپذیر است؟& & ;: &;نزدیک به پنج سال پیش، زوونیمیر ورسلیا، دکترای علوم اعصاب از دانشکده پزشکی ییل، و همکارانش با انجام یک آزمایش پیشگامانه، جامعه پزشکی را به شوک انداختند. آنها مغز یک خوک کشتارگاهی را از بدنش جدا کرده و به مدت چهار ساعت در دمای اتاق از اکسیژن محروم ساختند. سپس، این مغز را به دستگاه احیای اختصاصی خود متصل کردند و توانستند آن را تا حد زیادی احیا نمایند. مکانیزم بازگرداندن عملکردهای سلولی مغز در شرایط طبیعی، شبکه رگهای خونی مغز، خون غنی از اکسیژن و مواد مغذی را از طریق شریانها و مویرگها به بافتهای مغزی منتقل میکند. محققان از دستگاهی به نام "بریناکس" برای پمپاژ ترکیبی از مواد نگهدارنده و داروها به داخل مغز خوک مرده استفاده کردند و مسیرهایی را هدف قرار دادند که معمولاً در اثر کمبود اکسیژن دچار آسیب میشوند. این محلول حاوی جایگزینی برای خون بود که از مولکولهای متعادلکننده سلولی، داروهای پیشگیریکننده از واکنشهای بیش از حد ایمنی و آنتیبیوتیکها تشکیل شده بود. مشاهدات شگفتانگیز در آزمایش چند رویداد قابل توجه رخ داد: قشر خاکستری مغز رنگ صورتی گرفت. سلولهای مغزی تولید پروتئین را از سر گرفتند. نورونها نشانههایی از فعالیت متابولیکی مشابه سلولهای زنده نشان دادند. مغز بار دیگر در حال انجام عملکردهای پایه سلولی بود، اما هوشیار نبود – محققان نیز چنین انتظاری نداشتند – و نمیتوان آن را در معنای کامل "زنده" نامید. دکتر لنس بکر، متخصص احیا، ایست قلبی و مراقبتهای اختصاصی، در نوامبر ۲۰۲۴ به مجله نیوساینتیست گفت: "این نتیجه در تضاد با همه چیزهایی است که فکر میکردیم در مورد مرگ میدانیم. ما در یک لحظه تحول پارادایم واقعی قرار داریم، چون در حال بازتعریف زندگی و مرگ هستیم." گام بعدی: آزمایش بر روی مغز انسان پس از آزمایشهای موفق بر روی خوکها، ورسلیا و تیمش اکنون در حال مطالعه مغزهای اهدایی انسان با دستگاه بریناکس هستند. این فرآیند ظریفتر از آزمایشهای حیوانی است و پیامدهای اخلاقی جدی به همراه دارد. در نسخه خوکی آزمایش، محققان اطمینان حاصل کردند که هیچ فعالیت مغزی مرتبط با ادراک رخ نمیدهد. آنها بر اساس مقاله سال ۲۰۱۹ منتشرشده در مجله نیچر، داروهای آرامبخش را در فرمول گنجاندند که از فعالیت الکتریکی جلوگیری میکرد و آزمایش را پس از شش ساعت متوقف کردند. ورسلیا به نیوساینتیست گفت: "ما ناچار بودیم روشهای جدیدی را توسعه دهیم تا یقین حاصل کنیم هیچ فعالیت الکتریکی به روشی سازمانیافته رخ نمیدهد که نشاندهنده هر نوع هوشیاری باشد." چالشهای اخلاقی و قانونی هنگامی که صحبت از مغز انسان به میان میآید، جلوگیری از ادراک دقت بیشتری را میطلبد. هانک گریلی، کارشناس حقوقی زیست پزشکی در دانشگاه استنفورد کالیفرنیا، هشدار میدهد که اگر مغز فردی در چنین آزمایشی به سمت هوشیاری حرکت کند، پیامدهای آن بسیار پیچیده خواهد بود. او میگوید: "این از نظر اخلاقی، قانونی و علمی پر از نکات پیچیده است." ورسلیا تأکید میکند که او و همکارانش هیچ قصدی برای اتصال فردی در زمان مرگ به دستگاه بریناکس ندارند. با این حال، یافتههای آنها گامی مهم در جهت اثبات این واقعیت است که مرگ مغزی میتواند به اندازه پیشین، پایانِ همه چیز نباشد و امید تازهای برای نجات بیمارانی ایجاد کرده که در مرز مرگ و زندگی قرار دارند. امیدهای درمانی برای بیماریهای عصبی در حال حاضر، محققان در نگهداری فعالیت سلولی مغزها تا ۲۴ ساعت موفق بودهاند که امکان آزمایش درمانهای جدید برای بیماریهای عصبی را فراهم میکند. آنها امیدوارند بتوانند به بیماران مبتلا به بیماریهایی نظیر آلزایمر و پارکینسون پشتیبانی کنند.
🔗 بیشتر بخوانید: علت تفاوت رنگ دود انفجارها چیست؟_آینده







