صمدی: مقابله با محاصره دریایی نیازمند ایجاد موازنه قدرت و استفاده از ظرفیت‌های راهبردی است
محاصره دریایی ایران پیامد‌های گسترده‌ای در روابط بین‌الملل، تجارت جهانی و موازنه قدرت دارد. مجتبی صمدی، عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، معتقد است مقابله با تحریم‌ها بیش از اعتراضات حقوقی به ایجاد موازنه قدرت و بهره‌گیری از ظرفیت‌های راهبردی بستگی دارد.
واکنش کشور‌ها به تحریم‌های یک‌جانبه
کشور‌ها بر اساس منافع اقتصادی و سیاسی خود تصمیم می‌گیرند تا چه حد به ساختار تحریم‌های آمریکا پایبند باشند. کشوری مانند چین با توجه به قدرت بین‌المللی می‌تواند از تردد کشتی‌های خود به بنادر ایران حمایت کند، در حالی که بسیاری از کشور‌ها برای حفظ مناسبات با واشنگتن از تقابل مستقیم خودداری می‌کنند. 
تفاوت تحریم‌های شورای امنیت و تحریم‌های یک‌جانبه
بخش عمده تحریم‌های علیه ایران یک‌جانبه و از سوی ایالات متحده و متحدان آن است، نه تصمیم جامعه بین‌المللی. سازوکار‌های حقوقی به‌تنه‌ایی نمی‌توانند مشکل را حل کنند، اگرچه اعتراض رسمی و ثبت اقدامات در اسناد بین‌المللی اهمیت دارد.
راهبرد ایران موازنه قدرت و تنگه هرمز
ایران باید ظرفیت‌های نظامی، اقتصادی و سیاسی خود را به نمایش بگذارد. قدرت نرم و پشتوانه اجتماعی نیز در محاسبات دیگر کشور‌ها تأثیرگذار است. تنگه هرمز یکی از مهم‌ترین ابزار‌های راهبردی ایران است که می‌تواند در محاسبات قدرت‌های جهانی موثر باشد، اما استفاده از آن نیازمند برنامه‌ریزی دقیق است. 
توقف موقت محاصره به می‌زان قدرت چانه‌زنی بستگی دارد و ایران باید از ظرفیت‌های خود برای تأثیرگذاری بر مذاکرات و جلوگیری از تداوم فشار‌ها استفاده کند. راهبرد اصلی باید بر شناخت درست جایگاه قدرت ایران در منطقه و جهان بنا شود.