دندان‌های فسیل می‌نامند نشان‌دهنده رژیم گیاه‌خوری انسان‌های اولیه

مطالعه جدید: دندان‌های فسیل شده می‌نامند که انسان‌های اولیه گیاه‌خور بودند

او گفت و گو در رابطه این که اجداد ما از چه وقتی اغاز به خوردن گوشت کردند، تغییری غیرمنتظره کرده است.

به نقل از آینده، محققان برای زمان‌ها تکامل انسان اولیه را با مصرف گوشت مرتبط می‌دانستند، اما یک مطالعه تازه مشخص می‌کند که برخی از اجداد اولیه ما به رژیم غذایی عمدتاً گیاهی پایبند بوده‌اند. این پژوهش توسط دکتر تینا لودکه از موسسه شیمی ماکس پلانک در آلمان و با همکاری محققان آفریقای جنوبی انجام شد.

این یافته‌ها فرضیات قبلی ما را در رابطه رژیم غذایی اولیه انسان‌ها را به چالش کشیده است. این تیم تحقیقاتی ایزوتوپ‌های نیتروژن در مینای دندان فسیل شده هفت انسان اولیه را تجزیه و تحلیل کردند. این فسیل‌ها از غارهای اشتِرک‌فرونتاین در نزدیکی ژوهانسبورگ، مکانی غنی از باقی‌مانده انسان‌های اولیه، به دست آمدند.

نسبت ایزوتوپ نیتروژن در دندان‌های انسان‌های اولیه مدام پایین می‌بود و تقریباً همانند به حیوانات گیاه‌خور می‌بود. این یافته مشخص می‌کند که این اجداد اولیه انسان عمدتاً از رژیم غذایی گیاهی منفعت گیری می‌کردند و به طور منظم گوشت نمی‌خوردند. در حالی که محققان اذعان دارند این انسان‌های اولیه معروف به استرالوپیتکوس امکان‌پذیر گهگاه پروتئین‌های حیوانی همانند تخم مرغ یا حشرات را مصرف کرده باشد، یافته‌های آنها مشخص می‌کند گوشت قسمت مهمی از رژیم غذایی آنها نبوده است.

تجزیه و تحلیل ایزوتوپ‌های نیتروژن شاخص قابل اعتمادی از رژیم غذایی موجودات ارایه می‌دهد. هنگامی که حیوانات غذا را هضم می‌کنند، بدنشان نیتروژن را به طوری پردازش می‌کند که آثار شیمیایی مشخصی از خود به جا می‌گذارد. حیوانات گیاه‌خور نسبت ایزوتوپ نیتروژن کمتری دارند، در حالی که گوشتخواران نسبت‌های بالاتری دارند. تینا لودکه، ژئوشیمیدان، خاطرنشان کرد: «مینای دندان سخت‌ترین بافت بدن پستانداران است و می‌تواند تاثیر انگشت ایزوتوپی رژیم غذایی حیوانات را برای میلیون‌های سال نگه دارید».

با اندازه‌گیری نسبت ایزوتوپ نیتروژن در مینای دندان فسیل شده، دانشمندان می‌توانند تعیین کنند که آیا ارگانیسم در درجه اول از گیاهان یا حیوانات منفعت گیری می‌کند. در حالی که این روش به‌طور گسترده برای مطالعه رژیم غذایی حیوانات و انسان‌های امروزی مورد استفاده قرار گرفته است، قبلاً به علت تخریب مواد آلی در طول زمان به فسیل‌هایی با قدمهٔ ده‌ها هزار سال محدود می‌شد.

با این حال، لودکه و تیمش از یک تکنیک پیشرفته در آزمایشگاه آلفردو مارتینز-گارسیا در موسسه شیمی ماکس پلانک استفاده کردند. این روش به محققان اجازه داد تا داده‌های ایزوتوپ نیتروژن را از مینای دندان فسیل شده که میلیون‌های سال قدمت دارد استخراج کنند.

یکی از مهم‌ترین جنبه‌های این مطالعه به چالش کشیدن نظریه‌های حاضر در رابطه نقش گوشت در تکامل انسان است. تعداد زیادی از محققان این نظری را نقل کرده‌اند که مصرف منابع حیوانی، به‌اخص گوشت، نقش مهمی در رشد مغزهای بزرگ‌تر و توانمندی‌های پیشرفته‌تر ساخت ابزار داشته است.

پروتئین و چربی حاضر در گوشت با افزایش تکاملی اندازه مغز که در هومینین‌های بعدی مشاهده شد، مرتبط است. با این حال، شواهد مستقیمی مبنی بر این که چه وقتی گوشت به یک عنصر مهم در رژیم غذایی انسان تبدیل شد، مبهم باقی مانده است.

یافته‌های این مطالعه مشخص می‌کند که استرالوپیتکوس برخلاف نئاندرتال‌ها که میلیون‌های سال سپس زندگی می‌کردند، پستانداران بزرگ را شکار یا مصرف نمی‌کردند.

این مشخص می‌کند که تحول به سمت رژیم غذایی مبتنی بر گوشت بعداً در تکامل انسان، به‌guess زیادً با ظهور هومو‌ها رخ داده است. مارتینز-گارسیا گفت: «این روش زمان‌های شوق‌انگیزی را برای فهمیدن تکامل انسان باز می‌کند. این نوشته پتانسیل پاسخگویی به سوالاتی مهم را دارد؛ به‌عنوان مثال، اجداد ما از چه وقتی اغاز به گنجاندن گوشت در رژیم غذایی خود کردند؟ و آیا اغاز مصرف گوشت با افزایش حجم مغز مرتبط بود؟»

این تحقیق نشان‌دهنده یک پیشرفت بزرگ در مطالعه رژیم‌های غذایی باستانی است. مطالعات قبلی بر شواهد غیرمستقیم، همانند منفعت‌گیری از ابزار و الگوهای سایش روی دندان‌ها، برای استنباط این که انسان‌های اولیه چه می‌خوردند، تکیه داشتند. با این حال، تیم لودکه ملموس‌ترین شواهدی را ارایه کرده است که مشخص می‌کند استرالوپیتکوس‌ها عمدتاً گیاه‌خور بوده‌اند.

تیم لودکه اکنون تصمیم دارد با تجزیه و تحلیل مینای دندان فسیل شده از دیگر گونه‌های اولیه انسان‌ها در دوره‌های زمانی گوناگون و مناطق جغرافیایی، تحقیقات خود را گسترش دهد. آنها کار خود را با جمع‌آوری داده از سایت‌های فسیلی کلیدی در شرق و جنوبی آفریقا و این چنین آسیای جنوب شرقی آغاز کردند و امیدوارند بفهمند که چه موقع و چطور مصرف گوشت به یک قسمت منظم از رژیم غذایی انسان تبدیل شده است.

این تحقیق می‌تواند به یافتن پاسخ به سؤال دیرینه در رابطه این که آیا مصرف گوشت مزیت تکاملی برای انسان‌ها داشت، کمک کند. آیا مصرف گوشت در گسترش مغزهای بزرگ‌تر نقش داشته است؟ آیا این در ساختار‌های اجتماعی و حرکت‌های شکار نقش داشته است؟ یافته‌های این مطالعه فرضیات سنتی در رابطه رژیم‌های غذایی اولیه انسان را به چالش کشیده است.

به‌نظر می‌رسد استرالوپیتکوس‌ها به جای شکار، در درجه اول به غذاهای گیاهی متکی بوده‌اند. این تحقیق تصویری واضح‌تر از چگونگی تکامل تغذیه انسان در طی میلیون‌های سال ارایه می‌دهد و اهمیت ادامه اکتشاف در عرصه انسان‌شناسی تکاملی را برجسته می‌کند.

از آنجا که دانشمندان راه‌حل‌های خود را اصلاح کرده و مجموعه داده‌های خود را گسترش خواهند داد، امکان‌پذیر به‌زودی حتی جزئیات بیشتری را در رابطه عادات رژیم غذایی که روال تکامل انسان را شکل می‌دهد، کشف کنیم. در هر حال یک چیز آشکار است: سفر ما از موجوداتی گیاه‌خور به همه‌‌خوار انچه که قبلاً فکر می‌شد ساده نبوده است.