رییس اورژانس تهران: بیمارستان‌ها از سرنوشت بیماران منتقل‌شده بی‌خبرند؛ نیاز به شاخص استاندارد تحویل

رییس اورژانس تهران: بیمارستان‌ها از سرنوشت بیماران منتقل‌شده بی‌خبرند؛ نیاز به شاخص استاندارد تحویل

به گزارش آینده، فضایی پر از نگرانی و پرسش در همایش مدیران پرستاری مرکز همایش‌های بیمارستان قلب شهید رجایی حاکم بود، وقتی محمداسماعیل توکلی، رئیس مرکز مدیریت اورژانس تهران، پرده از یک واقعیت تلخ در سیستم سلامت برداشت. وی با لحنی صریح و بی‌پرده، به چالش‌های ساختاری در ارتباط میان اورژانس پیش‌بیمارستانی و بیمارستان‌ها پرداخت و هشدار داد که عدم وجود شاخص‌های شفاف برای فرآیند تحویل بیمار، کیفیت خدمات را به شدت دچار خدشه کرده است.

توکلی در ادامه سخنان خود، که در صبح یکشنبه یکم آذر ۱۴۰۵ بیان شد، بر ضرورت آمادگی عملی نظام سلامت برای مواجهه با سناریو‌های بحرانی تأکید کرد. او تخلیه بیمارستان در شرایط بحرانی را یکی از سناریو‌های حیاتی دانست که نیازمند برنامه‌ریزی پیشین و تمرین مداوم است. رییس مرکز اورژانس تهران سپس به یکی از نقاط کور اصلی در چرخه مراقبت اشاره کرد نیرو‌های اورژانس شبانه‌روزی بیماران متعددی را به مراکز درمانی منتقل می‌کنند، اما در اکثر موارد از سرنوشت آن‌ها، نتایج درمان و کیفیت خدمات پس از انتقال، هیچ‌گونه اطلاعی ندارند. این بی‌خبری، به تعبیر توکلی، مانع اصلی از ارتقای کیفیت و اصلاح فرآیند‌های درمانی شده است.

یک نکته فنی اما حیاتی دیگر که توکلی روی آن مانع شد، فرآیند خروج آمبولانس از بیمارستان پس از تحویل بیمار بود. او این بازه زمانی را موضوعی مهم و قابل ارزیابی خواند و خواستار تعریف شاخص مشخصی برای سنجش آن شد. رئیس اورژانس تهران از سازمان نظام پرستاری و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی درخواست کرد تا این شاخص را تدوین کرده و در فرآیند اعتبار‌سنجی بیمارستان‌ها لحاظ نمایند. هدف، تبدیل تحویل بیمار به اورژانس پیش‌بیمارستانی به یک فرآیند استاندارد، قابل سنجش و تأثیرگذار است.

در می‌انه این تحلیل، باید به جایگاه استراتژیک مدیران پرستاری در این معادله توجه کرد. توکلی این نیرو‌ها را نه تنها اجراکنندگان برنامه‌ها، بلکه عناصر اصلی انگیزش کادر‌های حرفه‌ای و هدایت نسل جدید پرستاران توصیف کرد. او مترون‌ها و مدیران پرستاری را سرمایه‌های ارزشمند کشور نامید که برای تربیت و توانمند‌سازی آن‌ها سرمایه‌گذاری شدیدی صورت گرفته است. این دیدگاه، مسئولیت دوجانبه مدیران پرستاری را روشن می‌سازد هم نقش اجرایی در تدوین راهبرد‌های مراکز درمانی و هم هدایت راهبردی برای آینده سیون پرستاری.

نکته کلیدی که از این همایش برمی‌آید، لزوم ایجاد یک نظام بازخورد دوطرفه و ساختاریافته میان بخش پیش‌بیمارستانی و بیمارستانی است. توکلی این ضرورت را برای ارتقای کیفیت خدمات و اصلاح فرآیند‌های درمانی غیر‌قابل انکار دانست. در واقع، بدون بستن این حلقه بازخورد، سیستم سلامت به طور مداوم در حال تکرار اشتبا‌هات و از دست دادن فرصت‌های بهبود است. تدوین شاخص‌های استاندارد، ایجاد مکانیزم‌های بازخورد و تقویت جایگاه مدیران پرستاری، سه پایه اصلی برای تبدیل چالش فعلی به فرصت یک سیستم سلامت تاب‌آور و کارآمد به نظر می‌رسد.