نمایشنامهخوانی بازرس گوگول در تماشاخانه صحنهابی به میزبانان خود میپیوندد
به گزارش آینده، فضای سالن تماشاخانه صحنه آبی در روز هفدهم آذرماه پایتخت، شاهدی متفاوت از نوع با یکی ازهای ماندگار ادبیات نمایشی جهان خواهد بود. این رویداد هنری، نه تنها فرصتی برای بازخوانی یک اثر کلاسیک، بلکه منصهای برای تقابل با لایههای پنهان قدرت و ریاکاری در بافت اجتماعی امروزین محسوب میشود.
زیربنای اجرا و تیم سازنده
نمایشنامه بازرس نوشته نیکلای واسیلیویچ گوگول، دانشمند و طنزپرداز برجسته قرن نوزدهم روسی، با ترجمه آبتین گلکار و مدیریت صحنه محمدرضا دلیر، در چارچوب تولید علی پاشایی به برونریزی میرسد. گوگول، متولد ۱۸۰۹ و درگذشت ۱۸۵۲، با آثار مستحکم چون نفوس مرده و شنل، بنیانگذار واقعگرایی انتقادی در ادبیات روسیه شناخته میشود. این نمایشنامه نخستین بار در سال ۱۸۳۶ بر صحنه رفت و بلافاصله به نماد طنز اجتماعی بدل گشت.
تیم اجرایی با حفظ روح متن اصلی، تلاش کرده تا لابهلای دیالوگها و موقعیتهای کمیک، نشان دهد که چگونه ترس از برملا شدن حقایق، مسیر رفتار انسانها را درՀամگی وا میدارد. انتخاب تماشاخانه صحنه آبی به عنوان میزبان، دلالت بر توجه جدی��یان به فضای حمیم و تعامل مستقیم با مخاطب دارد.
معماری ماجراجویی و لایههای معنا
داستان در شهری کوچک روسی رقم میخورد؛ جایی که خبر عزم یک بازرس دولتی برای بازدید اداری، موجی از لرزش را در میان مقامات فاسد به راه میاندازد. در میانه این آشوب، مردی جوان و بیخبر که بهصورت تصادفی وارد شهر میشود، به اشتباه بازرس واقعی تلقی میگردد. مسئولان با هر سرمایهای سعی در خریدن رضایت او دارند، غافل از اینکه این سوءتفاهم، آینهای صاف برای نشان دادن زشتیهای شأن خودشان است.
نکته قابل تأمل در این باره، تطابق شگفتانگیز مکانیزمهای فساد سی قرن نوزدهم با چالشهای مدیریت مدرن است. گوگول با ی در کارل طنز، نشان میدهد که چگونه ساختارهای قدرت، با تغییر لیباس، همچنان تولیدکننده ریاکاری میمانند. این خوانش تازه، مخاطب را به پرسش میخواند آیا ما نیز در لحظهای، در پوست آن شهروندان گمشده فرو رفتهایم؟
زمانبندی و جزئیات اجرایی
برنامه نمایشنامهخوانی برای روز ۲۷ آذرماه از ساعت ۱۶۳۰ تدوین شده است. بلیتها از طریق سامانههای بوی و درب تماشاخانه قابل تهیه هستند. برگزارکنندگان از علاقهمندان خواستهاند با توجه به محدودیت صندلیها، زمان حضور خود را بهروزرسانی نمایند.
در جمعبندی، این رویداد نه تنها یک نمایش المسرحي، بلکه فرصت نادیدهنگرفتنی برای مواجهه با سایههای خودمان در آینه هنر است. تماشاخانه صحنه آبی با استضافای این اثر، بار دیگر نقش خود را در زنده نگه داشتن گفتگوی انتقادی با CLASSICهای جهانی ثابت میکند.





