تنفس قسمت مهمی از فعالیت بدن است و بر ادامه زندگی موجودات زنده تاثییر می‌گذارد، اما کارآیی تنفس چیزی بیشتر از زنده ماندن است.

به نقل از مدیکال‌اکسپرس، پژوهش تازه «موسسه تغذیه انسانی آلمان پوتسدام-رهبروکه»(DIfE) و «دانشگاه پزشکی شاریته برلین»(Charité—Universitätsmedizin Berlin) برای اولین بار نشان داده است که کنترل موثر ریتم تنفس انسان می‌تواند با تعدیل کارکرد قلب و مغز، بر حرکت تصمیم‌گیری تأثیر بگذارد. این گروه پژوهشی به رهبری پروفسور «سویونگ کیو. پارک»(Soyoung Q. Park) توانستند نشان دهند که بازدم طویل مدت، تغییرپذیری ضربان قلب و حساسیت پاداش مغز را افزایش می‌دهد و در نتیجه ما را قادر می‌سازد تا تصمیم‌های جسورانه‌تری بگیریم.

تنفس سریع و ضربان قلب بالا زیاد تر به تصمیم‌گیری سریع می‌انجامد. در روبه رو، تنفس آهسته و قلب آرام‌تر به گمان زیادً می‌تواند به برسی مثبت‌تر حالت و تصمیم‌گیری‌های جسورانه‌تر پشتیبانی کند.

نظریه‌های سنتی می‌گویند که تصمیم‌ها در مغز گرفته خواهد شد. این پژوهش بازدید کرد که تعامل اندام‌های گوناگون چطور می‌تواند بر کارکرد مغز تأثیر بگذارد و از این طریق، تصمیم‌های ما را کنترل کند.

پارک او گفت: تصمیم‌های ما به ندرت فقطً توسط اطلاعات بیرونی تعیین خواهد شد. در عوض، قضاوت ما از تعامل بین فرآیندهای شناختی و حالت جاری بدن ما ناشی می‌شود. پیش از این ناشناخته می بود که چطور تنظیم آگاهانه بدن ما می‌تواند به طور فعال فرآیند تصمیم‌گیری ما را کنترل کند. ما می‌خواستیم با منفعت گیری از یک الگوی تنفس آهسته، یک تحول فیزیولوژیکی تشکیل کنیم تا کیفیت تصمیم‌های خود را تحول دهیم.

در این پژوهش، ۴۱ شرکت‌کننده سالم در یک محیط پژوهشی مورد بازدید قرار داشتند و باید هم‌زمان با مراعات پروتکل‌های تنفسی اشکار، تصمیم‌های خطرناکی می‌گرفتند. شرکت‌کنندگان از نشانه‌های تنفسی بصری پیروی می‌کردند و با ریتم طبیعی تنفش خود یا با بازدم طویل‌تر نفس می‌کشیدند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا در زمان نفس کشیدن، چندین تصمیم خطرناک بگیرند. در همین حال، پژوهشگران کارکرد مغز را با منفعت گیری از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی ثبت کردند و هم‌زمان پارامترهای تنفس، فعالیت قلب، رسانایی پوست و عکس العمل‌های مردمک چشم را زیر نظر گرفتند.

دانشمندان دریافتند که بازدم طویل با افت ضربان قلب، به گرفتن تصمیم‌های پرخطرتر منجر می‌شود. مسئله قابل دقت این است که تصمیم‌های پرخطر زیاد تر توسط پاداش‌های احتمالی هدایت می‌شدند؛ در حالی که در نظر گرفتن ضررهای احتمالی بدون تحول باقی می‌ماند. علاوه بر این، فعالیت در قشر شکمی داخلی پیش پیشانی و «پرکونئوس» (Precuneus) مغز افزایش یافته می بود. این دو ناحیه کلیدی مغز هم بر فواصل وقتی بین ضربان قلب که به گفتن تغییرپذیری ضربان قلب شناخته می‌شود و هم بر حساسیت به پاداش تأثیر می‌گذارند.

با دقت به یافته‌های این پژوهش، راه حلهای تنفسی یک گزینه ساده، ارزان و آسان برای یادگیری خودتنظیمی روزمره می باشند. علاوه بر این، آنها در محیط‌های بالینی به گفتن یک راهبرد کمکی و غیر دارویی می‌توانند قیمت بالقوه‌ای داشته باشند. به گفتن مثال، برای مشکلاتی همانند اختلالات اضطرابی یا افسردگی که با اختلال در تنظیم خودکار و تحول در فهمیدن پاداش اشکار خواهد شد، راه حلهای تنفسی می‌توانند موثر باشند.

این پژوهش در مجله «Neuron» به چاپ رسید.