متن کامل سخنرانی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به این شرح است:

«به نام خدا»

همکاران گرامی،

وزرای محترم کار منطقه آسیا و اقیانوسیه،

مهمانان عالی‌قدر،

امسال نتوانستم در این اتفاقات شرکت کنم.

مایه خوشحالی است که در این نشست، من نکاتی را به استحضار شما عزیزان برسانم.

مساله امروز ما چیست؟ مساله همان است که کوروش کبیر از پادشاه لیدیه سوال کرد.

هرودوت در کتاب «تاریخ» خود، نقل می کند وقتی که پادشاه لیدیه به امپراطوری ایران یورش برد و از کوروش ناکامی خورد پادشاه ایران به جای انتقام و ریختن خون او از پادشاه ناکامی خورده سوال کرد «چه فردی تو را ترغیب کرد که تا به سرزمین من دعوا کنی و به جای دوستی با من دشمنی کنی؟

امروز نیز سوال همان است. پرسشی که در پهنه تاریخ طنین‌انداز شده است: چرا جنگ؟ چرا دشمنی، به جای دوستی؟

جنگ، اما تنها نوک کوه یخ است؛ حقیقت نیمه نهان جنگ نظام جهانی مبتنی بر ستیز، استثمار و اندوخته‌داری نظامی است. نظامی که، بر پایه چپاول منبع های انرژی، مواد خام معدنی و محصولات کشاورزی و نیروی کار ارزان بنا شده است. اما این «ارزان بودن» به چه قیمتی همه می‌شود؟ همه بار این نظام، بر دوش کارگران و کشاورزان استثمار شده ما در سراسر جهان به اختصاصی کشورهای جنوب سنگینی می‌کند. در علتاندوخته‌داری نظامی ثروتمند شدن و ثروتمند ماندن قوت‌های جهانی در گروی محرومیت دیگران و اعمال خشونت برای ضمانت این سلطه است.

ما پیامدهای شوم این مسیر ویرانگر را به وضوح در نسل‌کشی غزه، ویرانی لبنان، عراق و سوریه و غارت اقتصادی ونزوئلا مشاهده می‌کنیم. ایران نیز چندین دفعه و چندین دفعه به علت برخورداری از ذخایر عظیم نفت و گاز، منبع های غنی معدنی و موقعیت حساس جغرافیایی خود آماج این‌گونه حملات و توطئه‌ها قرار گرفته است.

اما، جواب به مساله کوروش کبیر و آخر دادن به نظام سلطه چیست؟

بریکس و ائتلاف‌های شبیه به جستوجو راهکاری برای دگرگونی این نظام جنگ‌طلب و ناعادلانه می باشند. همانطور که به صراحت در بیانیه مشترک گروه بریکس اظهار شده است، اعضای این سازمان در پی بنا نهادن جهانی می باشند که ریشه در همکاری، صلح و منافع متقابل دارد.

مقصد این کشورها آن‌گونه که در این بیانیه اصرار شده «ساختن جهانی هماهنگ، با صلح پایدار و رفاه همگانی» است.

ما در آسیا، از زمان آخر جنگ جهانی دوم تا کنون ناظر رشد دیدنی اقتصادی و صنعتی بوده‌ایم، بی‌آنکه به استعمار و استثمار متوسل شویم. پیشرفت ما نه بر مدار درگیری و استثمار، بلکه بر پایه‌ اصول بنیادین همکاری و احترام متقابل محکم بوده است.

‌جواب اسلام و دیگر ادیان به مساله آخر دادن به جنگ و نظام سلطه، پاسخی فرهنگی و عمیق است. صلح حقیقی در جهان می‌تواند بر پایه مفهوم و بینش برکت محکم شود. مفهومی عمیق که به ما می‌آموزد نعمات الهی بی‌کران و مدام در حال فزونی‌اند یعنی می‌شود آنها را با همه انسانها شریک نمود.

همان گونه که در تجارت بین‌الملل، اگر عادلانه و آزاد باشد منافع همه گسترش می‌یابد.

‌جنگ و سلطه و استثمار بر یک توهم ویرانگر بنا شده است. توهمی که می‌گوید سود یک ملت تنها به قیمت زیان ملل دیگر به دست می‌آید.

در همین جهت و برای ساختن جهانی هماهنگ با صلح پایدار نظر من همانطور که در اجلاس افتتاحیه گفتن کردم این است نوشته اجلاس سال آینده به «جنگ و کارگران جهان» تعلق یابد. نشستی که در آن جنگ را با صدای رسا محکوم می‌کنیم و از همه ظرفیت‌های خود برای پیشگیری از آن منفعت خواهیم گرفت.

بیایید مسیر برکت را انتخاب کنیم. بیایید خیر کثیر را به جای استثمار برگزینیم. بیایید گردهم آییم و به گفتن وزرای گروه آسیا و اقیانوسیه، برای رساندن این مطلب به گوش جهانیان با یکدیگر هم‌پیمان شویم.

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَىٰ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَیْهِمْ بَرَکَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ

و اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم.

درود خدا بر شما باد

‌وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی