به گزارش خبرفوری، گزارش تازه دویچه‌وله توضیح می‌دهد که آلودگی نوری اکنون به یکی از مشکلات رو‌به‌رشد شهرهای بزرگ جهان تبدیل شده و تعداد بسیاری از دولت‌ها و شهرداری‌ها تلاش می‌کنند «شب واقعی» را مجدد به شهرها برگردانند.

آلودگی نوری به روشنایی مصنوعی بیشتر از اندازه در شب حرف های می‌شود؛ نوری که از چراغ‌های خیابان، تابلوهای تبلیغاتی، ساختمان‌ها، فروشگاه‌ها و حتی خانه‌ها تشکیل می‌شود و آسمان شب را روشن نگه می‌دارد. دانشمندان می‌گویند این اتفاق در دهه‌های تازه به‌شدت افزایش یافته و اکنون قسمت بزرگی از جمعیت جهان دیگر نمی‌تواند آسمان پرستاره واقعی را ببیند.

گزارش دویچه‌وله پافشاری می‌کند که این نوشته فقط یک قضیه زیبایی‌شناختی نیست.

زیاد تر بخوانید:

دانشمندان می‌گویند درست قبل از مرگ این خواب‌ها را می‌بینید

چرا مردان در محل کار زنان را مورد آزار جنسی قرار خواهند داد؟ | علم دو توضیح اراعه می‌دهد

چین «جنین‌های مصنوعی انسان» را به فضا می‌فرستد | در انتظار تولد نوزادان فضایی

پژوهش‌ها نشان داده‌اند نور مصنوعی شدید در شب می‌تواند چرخه خواب انسان را مختل کند، خطر اضطراب و افسردگی را افزایش دهد و حتی با بیماری‌هایی همانند چاقی، دیابت و مشکلات قلبی مرتبط باشد. نور شبانه تشکیل هورمون ملاتونین را افت می‌دهد؛ هورمونی که نقش مهمی در تنظیم خواب و سلامت بدن دارد.

پیامدهای آلودگی نوری فقط به انسان محدود نمی‌شود. تعداد بسیاری از حیوانات، پرندگان و حشرات برای جهت‌یابی و حرکت طبیعی خود به تاریکی شب وابسته‌اند. نور شدید شهری می‌تواند مسیر مهاجرت پرندگان را مختل کند، علتمرگ حشرات شود و اعتدال اکوسیستم‌ها را تحول دهد. برخی پژوهشگران حتی هشدار داده‌اند که افت جمعیت حشرات در برخی مناطق، تا حدی با آلودگی نوری مرتبط است.

در عکس العمل به این بحران، برخی شهرها و کشورها برنامه‌هایی برای افت نور اضافی اغاز کرده‌اند. شهرداری‌ها در قسمت‌هایی از اروپا، آمریکای شمالی و آسیا در حال خاموش کردن تابلوهای تبلیغاتی در ساعات پایانی شب، منفعت گیری از چراغ‌های کم‌مصرف و جهت‌دار و افت نور ساختمان‌های اداری می باشند.

فرانسه یکی از کشورهایی است که قوانین سختگیرانه‌تری در این عرصه وضع کرده است. در برخی شهرهای این سرزمین، فروشگاه‌ها و دفاتر اداری موظف‌اند بعد از ساعات مشخصی چراغ‌های غیرضروری را خاموش کنند. شهرهای فرد دیگر نیز پروژه‌هایی برای تشکیل «مناطق آسمان تاریک» اجرا کرده‌اند؛ مناطقی که در آن نور مصنوعی محدود می‌شود تا مردم بتوانند مجدد آسمان شب را ببینند.

کارشناسان می‌گویند مقصد این برنامه‌ها خاموش کردن کامل شهرها نیست، بلکه تشکیل اعتدال بین امنیت، مصرف انرژی و سلامت عمومی است. منفعت گیری هوشمندانه‌تر از نور می‌تواند هم مصرف برق را افت دهد و هم کیفیت زندگی شهری را بهتر کند.

انسان مدرن احتمالا بیشتر از هر زمان فرد دیگر از طبیعت شب فاصله گرفته است. در تعداد بسیاری از شهرهای بزرگ، نسل تازه حتی توانایی واقعی تاریکی را نمی‌شناسد. به همین علت، تلاش برای برگشت دادن شب به شهرها فقط یک پروژه محیط‌زیستی نیست، بلکه تلاشی برای احیای بخشی فراموش‌شده از زندگی انسانی محسوب می‌شود.