دولت دکتر پزشکیان: گذر از شعار وفاق به عمل اقتصادی؛ تحلیل فرصتهای از دست رفته در انرژی و معیشت

دولت دکتر پزشکیان گذر از شعار وفاق به عمل اقتصادی؛ تحلیل فرصتهای از دست رفته در انرژی و معیشت, دولت چهاردهم با شعار وفاق و امید آغاز به کار کرد، اما پس از گذشت ماهها، تحلیلگران معتقدند که در عرصه اقتصاد تحولی بنیادین روی نداده است. این مقاله با استناد به نظر کارشناسان، چالشها و فرصتهای از دست رفته دولت پزشکیان را در بخشهای مالی، پولی، انرژی و رفاه بررسی میکند.

شرایط سخت آغازین و بیتبدیل ماندن_های کلان دولت پزشکیان در شرایطی حساس و پرتنش راهی کابینه شد؛ ترور اسماعیل هنیه و تشدید تنشهای منطقهای، حاشیهامنیت را برای مدیریت اقتصادی تنگ کرد. با این حال، منتقدان میگویند شرایط خارجی نمیتواند بهانه بیعملی در الداخل باشد.

نه نوآوری حال کاهش نرخ تورم در سال اخیر، ثمرة سیاستهای پولی دانه سالهای پیشین ارزیابی میشود، نه تدابیری جدید در دو سال اخیر.

عدم تغییر مسیر در سیاست پولی، باعث شده تا تورمی ریشهکن شده باقی بماند و ظرفیت رشد واقعی اقتصاد محدود بماند. انرژی فرصت طلایی تابستان از دست رفت نکتهای که کارشناسان بر آن تأکید دارند، از دست دادن زمان طلایی تابستان برای اصلاح قیمت حاملهای انرژی است. افزایش نرخ آزاد بنزین و گازوئیل در فصل گرم، زمانی که فشار مصرف کم است، میتوانست فضای مناسبی برای اصلاح ساختاری ایجاد کند.

تیجه قطعی آن مشخص نیست و بدون اصلاح قیمتها، تعادل عرضه و تقاضا محال به نظر میرسد.

صنعت و رفاه قیمتگذاری دستوری و صندوقهای بازنشستگی در بخش صنعت، قیمتگذاری دستوری همچنان مانع تخصیص بهینه منابع است. در حوزه رفاه، توجه مجدد به معلولان اگرچه ارزشمند است، اما به عنوان تحول بزرگ در سیستم رفاهی تلقی نمیشود. بحران صندوقهای بازنشستگی بدون اصلاح قوانین و آییننامههای پایه، رو به تشدید است و اصلاحات ساختاری در دستور کار قرار نگرفته است.

نور امید یکپارچهسازی نرخ ارز؛ تنها پیشرفت ملموس تنها گام قابلتأیید دولت، حرکت نرخ ارز دولتی به سمت نرخ بازار آزاد بوده است.

پنجره فرصت در حال بسته شدن؛ ضرورت همگامسازی شعار و عمل رویکرد شنونده دولت و شعار وفاق، یک پنجره زمانی بینظیر برای آغاز اصلاحات ایجاد کرده بود. تجربه نشان میدهد که این پنجره با گذشت زمان و کاهش شور عمومی، تنگتر میشود. اگر تصمیمات مقطعی با تدابیر ساختاری همراه نشوند، امیدهای ایجادشده به ناامیدی تبدیل خواهند شد. تبدیل آرزو به خوشبینی مستلزم عمل است، نه صرف بیانیه.