شرکت کلوسال: تا سال ۲۰۲۸ اولین نوزاد ماموت پشمالو متولد می‌شود
به تازگی اولین ساختار سه‌بعدی دی‌ان‌ای یک ماموت پشمالوی ۵۲ هزار ساله توالی‌یابی شده که امکان احیای این گونه منقرض را به طور قابل توجه‌ی افزایش داده است.
شرکت علوم زیستی و مهندسی ژنتیک کلوسال در خط مقدم این پروژه قرار دارد و به نظر می‌رسد به مقصد خود نزدیک‌تر شده باشد. با این حال، سوال مهمی در گفتمان عمومی مطرح شده که آیا این تلاش واقعا منطقی است و چرا انجام می‌شود؟
کلوسال ادعا می‌کند که باید ماموت پشمالو احیاء شود تا سیاره زمین و فیل‌های در حال انقراض نجات یابند. در ماه ژوئیه گزارش شد که نمونه کشف شده از یک ماموت پشمالوی باستانی به خوبی نگه‌داری شده و به زمان ۵۲ هزار سال منجمد بوده است.
مقصد محققان شرکت کلوسال بازیابی ماموت پشمالوی غول‌پیکر است. نمونه فسیلی ۵۲ هزار ساله‌ای که اخیرا تجزیه و تحلیل شد، می‌لیون‌ها برابر داده‌های توالی بیش‌تری ارائه داد و اولین مجموعه کامل از کروموزوم‌ها را در اختیار لاو دالن، دیرینه‌شناس و استاد ژنومیک تکوینی در دانشگاه استکهلم که یکی از اعضای هیئت مشورتی شرکت کلوسال است، قرار داد.
اما نقشه‌برداری و توالی‌یابی دی‌ان‌ای یک ماموت پشمالو کار آسانی نبوده است. این کار همانند حل یک پازل با سه می‌لیارد قطعه است. فناوری پیشرفته شرکت کلوسال، محققان را قادر کرد تا با موفقیت ۲۸ کروموزوم را با جزئیات بی‌سابقه مدل‌سازی کنند.
اکنون دالن و همکارانش تا این مدت به کل ژنوم آن نرسیده‌اند، چون برخی از رشته‌های کد تکراری تا این مدت چالش‌برانگیز بوده‌اند. با این وجود، آن‌ها با جمع‌آوری بیش‌تر از ۶۰ نمونه تا حد امکان یک ژنوم کامل را جمع‌آوری کرده‌اند و ژن‌های کلیدی مرتبط با هوای سرد را شناسایی کرده‌اند.
تصمیم بر این است که در نهایت محققان با بهره‌گیری از فناوری ویرایش ژن کریسپر (CRISPR) یا قیچی ژنتیکی، ژن‌های یک فیل را دگرگون کنند و جنینی را از آن تا حد امکان نزدیک به یک ماموت پشمالو تشکیل دهند و آن را در یک فیل بکارند.
ماموت‌های پشمالو را برای نجات زمین بازگردانید
به حرف کارشناسان، معارفه مجدد گونه‌های از دست رفته‌ای که نقش مهمی در نگه‌داری اعتدال اکوسیستم‌هایشان ایفا می‌کرده‌اند، می‌تواند به باز‌سازی اکوسیستم، افزایش ذخیره‌سازی کربن و کاهش تغییرات آب و هوایی پشتیبانی کند.
آن‌ها می‌گویند از دست رفتن این ماموت‌های مقاوم به سرما مانع از جذب کربن در علفزار‌ها شده است. محققان تصمیم دارند مجدد آن‌ها را به مناطق سرد اسبق خود بازگردانند تا این انتشار‌ها را کاهش دهند و از یخ‌های دائمی محافظت کنند.
در حالی که این یک ایده الهام‌بخش است که به طور چشمگیر ارائه شده، برخی فکر می‌کنند که احیای ماموت‌ها برای تشکیل یک تأثیر قابل‌توجه، دور از ذهن است. این که آیا زمین می‌تواند به یک معنی به عقب برگردد یا اینکه ماموت‌ها آیا با آب و هوای جاری سیاره ما سازگار خواهد شد یا نه، سوال مهمی است که فعلا پابرجاست.
به گفتن وینسنت لینچ، زیست‌شناس تکوینی و دانشیار دانشگاه بوفالو، می‌گوید اکوسیستم از وقتی که ماموت‌ها آغاز به انقراض کردند، با غیاب آن‌ها سازگار شده است. اکنون با احیای آن‌ها اگر عواقب ناخواسته‌ای رخ دهد و اتفاقات بدی بیفتد، چه؟
صرف‌نظر از اینکه آیا این یک پروژه حفاظتی با دوام است یا خیر و با وجود جنجال‌ها و هیاهو‌ها، شرکت کلوسال بیش‌تر از هر زمان دیگری به تلاش واقعی برای احیای گونه ماموت پشمالو نزدیک شده است.
به حرف محققان این شرکت، ما به احتمال زیاد تا سال ۲۰۲۸ اولین نوزاد ماموت را خواهیم دید.