در حالی که طی چند دهه تازه نرخ محرومیت در ایران افت قابل توجهی داشته، اما هم چنان ۳ درصد از جمعیت سرزمین در حالت “محرومیت شدید” به سر می‌برند.

این آمار تازه از مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی مشخص می کند که علیرغم کوششهای انجام‌شده، در برخی مناطق سرزمین تا این مدت فقر، نبوده است زیرساخت‌های مناسب، خدمات بهداشتی ناکافی و مشکلات معیشتی به‌شدت ملموس است.

نمودار پنج‌ساله روال افت محرومیت (۱۳۹۰ تا ۱۴۰۲) نیز مشخص می کند شدت محرومیت‌زدایی کند شده و بدون تغییرات جدی در سیاستگذاری و تصمیم‌گیری، این قسمت از جمعیت هم چنان در حاشیه باقی می‌ماند.