روش جدید و غیرتهاجمی برای تشخیص Alzheimer

یک روش تازه و غیر تهاجمی برای تشخیص آلزایمر

بازدیدهای پژوهشگران «دانشگاه لنکستر» شواهد آشکاری را نشان داده است مبنی بر این‌که ابراز تغییرات در هماهنگی پویایی اکسیژن‌رسانی مغز و کارکرد عصبی در بیماری آلزایمر به تخریب عصبی دامن می‌زند.

به نقل از وب‌سایت رسمی دانشگاه لنکستر، یافته‌های این پژوهش از یک روش تازه و غیر تهاجمی برای تشخیص بیماری آلزایمر خبر خواهند داد.

پروفسور «آنتا استفانوفسКА»، پژوهشگر ارشد این پروژه گفت: آلزایمر را می‌توان گفتن نتیجه عدم تغذیه مناسب مغز از طریق عروق خونی در نظر گرفت.

دکتر «برنارد مگلیچ»، هماهنگ‌کننده بالینی این پژوهش گفت: سیستم عروقی و مغز با هم کار می‌کنند تا مطمعن حاصل شود که مغز انرژی کافی را به دست می‌آورد. در واقع مغز به несмотря بر این که فقط دو درصد از وزن بدن را تامین می‌کند، به ۲۰ درصد از کل انرژی مصرفی بدن نیاز دارد.

«واحد عصبی عروقی» شامل عروقی است که از طریق سلول‌های مغزی به نام «آستروسیت‌ها» به نورون‌ها متصل خواهد شد و موفقیت این همکاری را تضمین می‌کند.

پژوهشگران برای بررسی کارکرد واحد عصبی عروقی، بازدیدهای غیرتهاجمی جریان خون و فعالیت الکتریکی مغز را با راه‌حل‌های تحلیلی جدیدی که توسط گروه فیزیک غیرخطی و زیست‌پزشکی دانشگاه لنکستر گسترش داده شده‌اند، ترکیب کردند. آنها فعالیت الکتریکی مغز و اکسیژن‌رسانی را با بهره‌گیری از کاوشگرهای الکتریکی و نوری روی پوست سر مورد بازدید قرار دادند؛ در حالی که نوار قلب به بازدید ضربان قلب می‌پرداخت و یک بند بسته‌شده به دور قفسه سینه شرکت‌کننده، تنفس را بازدید می‌کرد.

بازدید همزمان اکсиژن خون، فعالیت الکتریکی مغز، تنفس و فعالیت الکتریکی قلب به پژوهشگران امکان می‌دهد تا ریتم‌های فیزیولوژیکی و زمان‌بندی نácsانی آنها را ثبت کنند. کارکرد کارآمد مغز به این بستگی دارد که همه ریتم‌ها به خوبی هماهنگ شده باشند. برای بررسی کارایی واحد عصبی عروقی، قوت و هماهنگی این ریتم‌ها با محاسبه توان و انسجام فاز آن‌ها به پشتیبانی الگوریتم‌های ریاضی بررسی شد.

پژوهشگران دریافتند که میانگین مقدار تنفس برای گروه کنترل‌شده، ۱۳ تنفس در دقیقه و برای گروه مبتلا به Alzheimers تقریبا ۱۷ تنفس در دقیقه است.

استفانوسКА گفت: ما به طور کاملا غیرمنتظره تشخیص دادیم که فرکانس تنفس در حالت استراحت در افراد مبتلا به بیماری Alzheimers به طور قابل توجهی بالاتر است. این یک کشف دلنشین و به نظر من یک کشف انقلابی است که می‌تواند در را به روی یک دنیای کاملا تازه در مطالعه Alzheimers بگشاید. این کشف به گمان زیاد منعکس‌کننده یک التهاب در مغز است که پس از تشخیص می‌تواند درمان شود و امکان‌پذیر به جلوگیری از حالات شدید Alzheimers در آینده پشتیبانی کند.

مگلیچ گفت: با دقت به نتایج ناامیدکننده آزمایش‌های دارویی متمرکز بر پروتئین، واحد عروقی و عصبی-عروقی می‌توانند اهداف امیدوارکننده‌ای برای درمان‌های آینده بیماری Alzheimers باشند.

استفانوسКА گفت: ما نتایج آشکاری را از رویکرد خود و چگونگی تشخیص ساده، غیرتهاجمی و ارزان Alzheimers نشان می‌دهیم. این روش پتانسیل بالایی دارد و ما در حال بازدید امکان تشکیل یک شرکت یا استارت‌آپ برای ادامه دادن آن هستیم. یقیناً، پژوهش‌های بیشتری باید انجام شود.

این پژوهش در مجله «Brain Communications» به چاپ رسید.