جهان خاصیت و لوکس برای نوزادان گران‌قیمت

یک دنیای خاصیت برای نوبرانه‌های گران‌قیمت این روزها

گرچه طعم گوجه‌سبز و چغاله‌بادام با کمی نمک توصیف‌ناپذیر است و اشتهای بسیاری را برای خوردن آن‌ها برانگیخته، اما در کنار مزایای این میوه‌ها، افراط در مصرف می‌تواند سیستم گوارش را دچار مشکل کند.

به اندازه بخورید

دکتر هاشمی به سوالاتی در مورد میوه‌های نوبرانه، میزان مناسب مصرف روزانه و مقدار نمک پاسخ می‌دهد. ایشان با توجه به اینکه بافت‌های فیبری این میوه‌ها هنوز برای هضم و جذب بهینه آماده نیستند، مصرف آن‌ها را بدون احتیاط چندان پیشنهادی نمی‌داند.

معمولاً نارس‌بودن فیبر موجود در این میوه‌ها می‌تواند باعث سوءهاضمه، دل‌درد، دل‌به‌هم‌ریختگی و نفخ شود. فیبرهای میوه‌های نارس به دلیل نوع رژیم غذایی ما قابلیت هضم کامل در بدن را ندارند و به همین دلیل مصرف روتین آن‌ها بی‌خطر نیست.

البته چغاله‌بادام تا حدی از این قاعده مستثناست، هرچند مصرف بیش از حد آن نیز قطعاً می‌تواند عوارضی داشته باشد. چغاله‌بادام می‌تواند به عنوان یک بین‌وعده نسبتاً بی‌ضرر (البته نه به صورت ثابت و همیشگی) برای کودکانی که به تنقلات پرکالری علاقه زیادی دارند، مناسب باشد.

چغاله‌بادام را بدون شستشو نخورید

در مورد چغاله‌بادام، حتی مهم‌تر از میزان مصرف، نحوه نگهداری و بهداشت آن است. این میوه اکثراً توسط دست‌فروشان عرضه می‌شود که سطح آن را برای تازه‌تر به نظر رسیدن و جذب مشتری مرطوب می‌کنند. اما نکته حیاتی این است که مطمئن نیستیم آب ریخته‌شده روی چغاله‌بادام‌ها از چه منبعی تأمین شده و چگونه است. بنابراین همانند سایر میوه‌هایی که پوست‌شان خورده می‌شود، باید قبل از مصرف به طور کامل شسته و ضدعفونی شوند، زیرا آب آلوده می‌تواند منبع سیلی از آلودگی‌های میکروبی باشد. در نتیجه هرگز نباید چغاله‌بادام را قبل از شستشو خورد.

چه مقدار چغاله‌بادام بخوریم؟

مشابه سایر مواد غذایی، نمی‌توان یک دستورالعمل واحد برای همه تدوین کرد. هر فرد باید بر اساس وضعیت بدنی و به‌ویژه عملکرد دستگاه گوارش خود با این میوه بهاری کنار بیاید. افرادی که از نظر گوارشی مشکلی ندارند و دستگاه گوارششان می‌تواند این خوراک را هضم کند، می‌توانند تا نصف لیوان یا یک کاسه کوچک ماست‌خوری چغاله‌بادام مصرف کنند. توجه داشته باشید این مقدار برای مصرف روزانه نیست! اگر به طور مداوم چغاله‌بادام می‌خورید، باید میزان را بسیار کمتر در نظر بگیرید. برای افرادی که مشکلات گوارشی دارند، شرایط متفاوت است و گاهی باید از مصرف کلاً خودداری کنند. در مورد کودکان نیز که طرفداران سرسخت چغاله‌بادام‌اند، باید احتیاط کرد، زیرا سیستم گوارش آن‌ها (به‌ویژه در مواجهه اول) ممکن است دچار سنگینی و اذیت شود. بهتر است مقدار کم و به تدریج به آن‌ها داده شود.

چغاله‌بادام جایگزین بادام نیست

بسیاری از علاقه‌مندان چغاله‌بادام آن را با بادام می‌سنجد، اما این قیاس کاملاً نادرست است. بادام رسیده بخشی از خشکبارها است که خواص فراوانی از نظر روغن، کلسیم، آهن و مواد معدنی طبیعی دارد. در حالی که چغاله‌بادام میوه‌ی نارس بادام است و طبیعتاً نمی‌تواند همۀ خواص بادام را داشته باشد. از نظر ارزش غذایی در سطح پایین‌تری قرار دارد و نمی‌تواند جایگزین بادام باشد.

تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ها درباره انتخابات، سیاست، اقتصاد، ورزش، حوادث، فرهنگ وهنر و گردشگری را در آینده دنبال کنید.

گوجه‌سبز و یک دنیای خاصیت

گوجه‌سبز یکی دیگر از میوه‌های این فصل است که نسبت به چغاله‌بادام خواص بیشتری دارد. این میوه منبع خوبی از ویتامین سی و گروه ویتامین‌های بی است. ویتامین سی در ارتقای ایمنی و تقویت بافت‌های هم‌بند نقش مهمی دارد و ویتامین‌های گروه بی می‌توانند از کاهش استرس و سلامت سیستم عصبی حمایت کنند.

مقدار مصرف گوجه‌سبز به عوامل مختلفی بستگی دارد

در ترکیب گوجه‌سبز مقادیر زیادی پتاسیم و فلور وجود دارد؛ فلور در سلامت دندان‌ها موثر است و پتاسیم در عملکرد بافت‌های عضلانی و عضله قلب تأثیر بالا دارد. گوجه‌سبز به عنوان میوه‌ای با خاصیت آنتی‌اکسیدانی می‌تواند خاصیت ضدسرطانی، پیشگیری از پیری سلولی و تا حدی اثر کاهنده بر چربی‌های خون داشته باشد.

چه مقدار گوجه‌سبز بخوریم؟

مقدار مصرف به عواملی چون حالت گوارشی افراد بستگی دارد. به هر حال گوجه‌سبز نیز میوه‌ی نارس است و مصرف بیش از حد می‌تواند باعث سوءهاضمه، کرامپ‌های شکمی و نفخ شود، اما از آنجا که قند کمی دارد، میوه کم‌خطرانی است. ۱۰۰ گرم گوجه‌سبز حدود ۴۰ کیلو کالری انرژی دارد و می‌توان آن را به عنوان یک بین‌وعده محسوب کرد، با در نظر گرفتن اینکه مقدار مناسب روزانه بین نصف لیوان تا یک لیوان است. همانند چغاله‌بادام، ضدعفونی کردن گوجه‌سبز قبل از مصرف (چون با پوست خورده می‌شود) اهمیتی حیاتی دارد.

کم نمک بخورید

نمک جزء جدا نشدنی از مصرف چغاله‌بادام و گوجه‌سبز شده است. یکی از دلایل محبوبیت این میوه‌ها مصرف آن‌ها با نمک است، در حالی که مقدار نمک مصرفی در هر وعده معمولاً بسیار بیشتر از نیاز روزانه بدن (یک قاشق چای‌خوری در روز) است. روش رایج این است که چغاله‌بادام را می‌گیرند، بلافاصله نمک می‌زنند و می‌خورند که رفتار کاملاً نادرستی است، هم به دلیل عدم ضدعفونی‌سازی قبلی و هم چون نمک زیاد می‌تواند زمینه‌ساز عوارضی چون فشار خون بالا و مشکلات قلبی شود. دقت در میزان نمک در کودکان حتی مهم‌تر از بزرگسالان است. بهتر است کودکان بدون نمک یا با حداقل نمک مصرف کنند تا هم از عوارض نمک زیاد مصون بمانند و هم ذائقه‌شان به غذاهای کم‌نمک عادت کند.

هضم چغاله‌بادام پخته راحت‌تر است

برخی چغاله‌بادام را به صورت خورش و برخی ترشی می‌خورند. هرچند پخت یا نگهداری طولانی‌مدت خواص مواد غذایی را تغییر می‌دهد؛ گاهی این تغییر مثبت است و گاهی ارزش غذایی را کاهش می‌دهد. پخت چغاله‌بادام هضم آن را آسان‌تر می‌کند و ترشی‌کردن بافت‌های سلولی را سست‌تر می‌سازد تا هضم راحت‌تر باشد، اما این فرآیند مواد معدنی (به‌ویژه مواد معدنی محلول در آب) و ویتامین سی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و مقدار زیادی از ویتامین سی را از بین می‌برد.

با گوجه‌سبز آب بنوشید

گوجه‌سبز حاوی مقادیر زیادی اکزالات است که می‌تواند در سیستم کلیوی تجمع کرده و سنگ‌های ادراری تشکیل دهد. افرادی که سابقه سنگ اکzalاتی دارند باید در مصرف گوجه‌سبز احتیاط کنند. همچنین افرادی که به مصرف زیاد گوجه‌سبز علاقه دارند، بهتر است همراه آن مقدار زیادی آب بنوشند تا اکزالات‌ها دفع شوند و از تشکیل سنگ‌های ادراری پیشگیری شود.