تخمین جدید: تعداد اشتراک‌های استارلینک در ایران به ۴۰ تا ۵۰ هزار رسیده
از سال ۱۴۰۱ استفاده از اینترنت ماهواره‌ای استارلینک در ایران آغاز شد، اما در ابتدا به دلیل هزینه بالای تجهیزات و اشتراک ماهانه، تنها گروه‌ها و شرکت‌های خاص از آن بهره می‌بردند. با گذشت زمان دامنه کاربران آن گسترش یافت.
مجله اقتصادی فوربز در آذرماه ۱۴۰۳ نوشت که اینترنت ماهواره‌ای استارلینک به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های دیجیتال ایران تبدیل شده است. بر اساس آن گزارش، تا آذرماه بیش از ۲۰ هزار اشتراک استارلینک در ایران فعال بود.
🔗 بیشتر بخوانید: واردات اپل واچ دردسرساز شد_آینده
در دی‌ماه ۱۴۰۳، یعنی حدود یک ماه پس از آن، انجمن تجارت الکترونیکی با انتشار گزارشی درباره کیفیت اینترنت در ایران، اعلام کرد که استفاده از استارلینک در یک سال ۲۰ برابر شده است. در این گزارش آمده بود که دست‌کم ۳۰ هزار اشتراک استارلینک در ایران فعال است و تعداد کاربران آن از ۱۰۰ هزار نفر تجاوز کرده است. پیش از آن، ایلان ماسک نیز گفته بود که نزدیک به ۱۰۰ ماهواره استارلینک بر روی ایران فعال شده‌اند.
اکنون با توجه به این روند رشد، می‌توان تخمین زد که تا فروردین ۱۴۰۴ تعداد اشتراک‌های استارلینک در ایران به_CLOSE به ۴۰ تا ۵۰ هزار رسیده باشد.
🔗 بیشتر بخوانید: دستاوردهای بزرگ علم و فناوری در سال ۲۰۲۳ به انتخاب نشریه «ساینس»
بر اساس تحلیل کارشناسان، ۷۰ درصد دستگاه‌های گیرنده استارلینک در ایران مربوط به شهر تهران بوده و اینترنت ثابت نسبت به اینترنت همراه سهم بیشتری دارد. آن‌ها می‌گویند بسیاری از استان‌های ایران یا بدون داده بوده‌اند یا داده‌های کمی داشته‌اند.
اواخر اسفندماه گذشته دولت ایتالیا خبر داد که در چهار سفارت خود، از جمله سفارت در ایران، آنتن‌های استارلینک را برای آزمایش نصب کرده است. این موضوع شایعاتی را برانگیخت که سفارتخانه‌ها احتمالاً از مقررات ممنوعیت استفاده از استارلینک در ایران معاف‌اند. هرچند سفارت ایتالیا اشاره کرد که تا کنون با شرکت ایلان ماسک هیچ قرارداد امنیتی ملی امضا نکرده است.
🔗 بیشتر بخوانید: محصول جدید کوکاکولا که با کمک هوش مصنوعی ساخته شده، چه طعمی دارد؟
با وجود ممنوعیت قانونی و عدم مجوز رسمی برای استفاده از تجهیزات استارلینک در ایران، گزارش‌ها نشان می‌دهد که این تجهیزات از راه‌های غیررسمی وارد کشور می‌شوند. پیش‌تر مهدی محبی، رئیس اتحادیه دستگاه‌های مخابراتی تهران، گفته بود که ورود این دستگاه‌ها به‌صورت غیرقانونی انجام می‌شود و خریدوفروش آن‌ها نیز غیرمجاز است.
بر اساس اطلاعات وب‌سایت رسمی استارلینک، هزینه خرید تجهیزات (دیش و مودم) ۵۹۹ دلار است. با این حال، به دلیل واردات غیررسمی و هزینه‌های جانبی، قیمت در ایران بالاتر از نرخ جهانی است. بر اساس گزارش‌ها، قیمت تجهیزات نسل دوم (نوع ۲) حدود ۷۸ میلیون تومان و نسل سوم (نوع ۳) حدود ۱۱۰ میلیون تومان برآورد شده است.
اشتراک ماهانه سرویس استارلینک در سطح پایه معادل ۱۱۰ دلار است، اما به دلیل نوسان نرخ ارز و هزینه‌های اضافی، قیمت در ایران ممکن است متفاوت باشد. برخی منابع هزینه ماهانه را حدود ۱۲۰ دلار ذکر کرده‌اند. علاوه بر این، به دلیل قطع ارتباط بانک‌های ایران با سیستم بانکی جهانی، خرید اشتراک مستقیماً از سایت استارلینک ممکن نیست و کاربران باید از واسطه‌ها یا ارزهای دیجیتال برای پرداخت استفاده کنند که هزینه‌های اضافه ایجاد می‌کند.
به این موارد باید هزینه‌های نصب و راه‌اندازی نیز اضافه شود. پیش‌تر در گزارش‌ها آمده بود که اگرچه قیمت جهانی تجهیزات نزدیک به ۲۵۰ دلار است، اما به دلیل تحریم‌ها و غیرقانونی بودن خریدوفروش در ایران، کاربران برای خرید و نصب باید بین ۷۰۰ تا دو هزار دلار هزینه کنند.