کپسول‌های زمان طبق معمولً تلاشی برای او مباحثه با آینده می باشند و در خود نشانه‌هایی از یک دوره تاریخی را نگه می‌دارند تا سال‌ها یا حتی قرن‌ها سپس، تصویری از زندگی، فناوری و نگاه انسان‌ها در یک مقطع وقتی خاص اراعه دهند.

در تازه ترین نمونه از این سنت، ایالات متحده آمریکا تصمیم دارد کپسول وقتی را در عمق نزدیک به سه متری زمین در شهر فیلادلفیا دفن کند تا در ۴ ژوئیه سال ۲۲۷۶ میلادی، به دست آیندگان باز شود. در صورت سالم‌ماندن، این محفظه ۲۵۰ سال زیر زمین باقی خواهد ماند.

سال ۲۲۷۶ بی‌علت نیست. این تاریخ دقیقاً ۵۰۰ سال بعد از اظهار استقلال ایالات متحده از بریتانیا خواهد می بود. این چنین سال ۲۰۲۶ مصادف با ۲۵۰‌سالگی این اتفاقات تاریخی است و به همین مناسبت، پروژه کپسول زمان به‌گفتن بخشی از جشن‌های ملی آمریکا طراحی شده است.

به‌گزارش آی‌اف‌ال ساینس، کپسول به‌طوری طراحی شده که شرایط محیطی پایدار درون آن نگه داری شود. سطح رطوبت داخلی در نزدیک به ۳۵ درصد تنظیم شده تا از یک‌سو از صدمه ناشی از رطوبت بیشتر از حد جلوگیری و از نظر دیگر مانع خشک‌شدن و تخریب تدریجی اشیا شود. این چنین دمای درون کپسول با منفعت گیری از خاک اطراف تا حد بسیاری ثابت خواهد ماند.

کپسول قرار است ۲۵۰ سال بدون باز شدن باقی بماند و تصویری از فرهنگ، فناوری و هویت امروز آمریکا را به نسل‌های آینده منتقل کند.

طراحان پروژه پافشاری کرده‌اند که مقصد، نگه داری شرایط نسبتاً پایدار برای چندین قرن است؛ هرچند این چنین زمان‌وقتی در عمل چالشی بزرگ برای فناوری‌های نگهداری محسوب می‌شود. مایکل بریلا، سرپرست تیم طراحی کپسول، می‌گوید این محفظه آن‌قدر مقاوم دربرابر نفوذ آب ساخته شده که تنها در شرایطی زیاد غیرعادی، همانند زیر آب رفتن گسترده شهر فیلادلفیا، امکان پذیر دچار صدمه شود.

محتوای کپسول از مجموعه‌ای گسترده از اشیای ارسالی ایالت‌های گوناگون و نهادهای ملی راه اندازی شده است؛ ترکیبی که از اسناد رسمی و تاریخی تا اشیای نمادین و گاه غیرمنتظره. قسمت قابل‌توجهی از محتوا را نامه‌های رسمی فرمانداران ایالت‌های آمریکا راه اندازی می‌دهد؛ به‌طوری که نزدیک به ۳۰ ایالت این چنین نامه‌هایی را برای قرار دادن در کپسول فرستاده اند.

در کنار اسناد، اقلام متنوع‌تری نیز دیده می‌شود. ایالت کالیفرنیا مجموعه‌ای از اشیای علمی و نمادین شامل ابررسانای همجوشی، عکس علمی از ناسا و این چنین پیش‌بینی تولیدشده توسط مدل زبانی هوش مصنوعی درمورد آینده این ایالت در ۲۵۰ سال آینده را به کپسول اضافه کرده است. در این پیش‌بینی، حتی گمان برگشت جمعیت خرس‌ها و تغییرات جغرافیایی و سیاسی گسترده در غرب آمریکای شمالی نقل شده است.

ایالت میشیگان رویکردی محافظه‌کارانه‌تر داشته و سنگ‌های فسیلی پتوسکی را به همراه بخشی از سنگ معدن مس در کپسول قرار داده است. این سنگ‌ها قدمتی نزدیک به ۳۵۰ میلیون سال دارند و به‌علت پایداری طبیعی بالا انتخاب شده‌اند. در توضیحات این ایالت این چنین به تاریخچه طویل استخراج مس توسط جوامع بومی منطقه اشاره شده است.

ایالت نوادا نیز با دقت به هویت فرهنگی خود، مجموعه‌ای از ژتون‌ها و نشانه‌های قماربازی به همراه یک سکه یادبود را به مجموعه افزوده است.

در کنار ایالت‌ها، چندین نهاد و سازمان ملی نیز در پروژه شراکت داشته‌اند. یکی از با اهمیت ترین شراکتها مربوط به کتابخانه کنگره آمریکا است که نوعی فناوری پیشرفته ذخیره‌سازی اطلاعات را اراعه کرده است. این فناوری شامل ذخیره داده‌های دیجیتال در قالب DNA مصنوعی در یک محفظه زیاد کوچک فلزی است. در این قسمت، نسخه‌های دیجیتالی برخی از با اهمیت ترین اسناد تاریخی و فرهنگی آمریکا ازجمله پیش‌نویس اعلامیه استقلال، متن دست‌نویس سرود ملی پرچم ستاره‌نشان، ضبط صوتی تاریخی از اواخر قرن نوزدهم، مطرح اولیه شهر واشنگتن، مدل سه‌بعدی دست آبراهام لینکلن و مجموعه‌ای از اسناد نادر دیگر، ذخیره شده‌اند.

مسئولان کتابخانه کنگره اظهار کرده‌اند که این عمل در راستای مأموریت این نهاد برای نگه داری حافظه تاریخی سرزمین انجام شده و منفعت گیری از DNA مصنوعی می‌تواند امکان نگهداری اطلاعات برای صدها سال آینده را افزایش دهد.

درون کپسول ترکیبی غیرمعمول از اسناد رسمی، اشیای نمادین، سنگ‌های فسیلی و داده‌های ذخیره‌شده در DNA مصنوعی قرار گرفته است

برخی دیگر از اشیاء امکان پذیر بعد از ۲۵۰ سال، اهمیت فرهنگی چندانی نداشته باشند. برای مثال، شرکت کوکاکولا یک بطری خالی به همراه متن آهنگ تبلیغاتی مشهور خود از سال ۱۹۷۱ را در کپسول قرار داده است. این چنین انجمن حرفه‌ای گلف‌بازان آمریکا یک ابزار تعمیر زمین گلف و تصویری از قهرمان سال ۲۰۲۶ این رقابت‌ها را به مجموعه اضافه کرده است.

کپسول زمان در روز استقلال آمریکا دفن خواهد شد و قرار است در سال ۲۲۷۶، یعنی ۵۰۰ سال بعد از استقلال این سرزمین، گشوده شود. مسئله قابل‌دقت این است که فاصله وقتی بین دفن کپسول تا زمان باز شدن آن، دقیقاً برابر با فاصله بین امضای اعلامیه استقلال تا امروز خواهد می بود.

پروژه کپسول زمان آمریکا، نه‌تنها آرشیوی از اشیای فرهنگی و تاریخی است، بلکه نوعی مطلب نمادین از قبل به آینده زیاد دوری محسوب می‌شود که تا این مدت اشکار نیست این ترکیب از اسناد، فناوری‌ها و اشیای غیرمنتظره را چطور تفسیر خواهد کرد.