پژوهشگران علوم اعصاب اظهار کرده‌اند که سطح بالای ماده‌ای به نام SGK1 در مغز، با افزایش استرس و ابراز اختلالات روانی همانند افسردگی و افکار مرتبط با خودکشی ربط مستقیم دارد. این ماده شیمیایی که در عکس العمل‌های استرسی مغز فعال می‌شود، امکان پذیر نقش کلیدی در انتقال اثرات روانی صدمه‌های دوران کودکی به بزرگسالی ایفا کند.

به حرف های‌ی محققان، کشف نقش SGK1 می‌تواند مسیر تازه‌ای برای گسترش داروهای ضدافسردگی باز کند. داروهایی که با مقصد قرار دادن و مهار این ماده، اثربخشی بیشتری در درمان اختلالات خلقی داشته باشند.

این یافته‌ها نه‌تنها فهمیدن علمی از سازوکارهای مغزی مرتبط با افسردگی را عمیق‌تر می‌کند، بلکه امید تازه‌ای برای درمان‌های دقیق‌تر و مؤثرتر در حوزه سلامت روان به همراه دارد.