چگونه مغز انسان در sü تکامل به این اند بزرگ شد

چگونه مغز انسان در sü تکامل به این اند بزرگ شد؟, مغز انسان نسبت به مغز خویشاوندان نخستیسانان خود در ą تکامل بهوضوح بزرگتر شده است. این رشد اما هزینهای را به همراه داشته و متخصصان در حال کردن این تحول هستند تا بیابند چه ویژگیهای ژنتیکی منحصربهفردی این کرده است.

بر اساس گزارشی که در نشریه منتشر شد، محققان بر روی نورونهای تولیدکننده دوپامین متمرکز شدهاند، چرا که این hüها برای کنترل حرکت، یادگیری و مدیریت اضطراب حیاتی هستند.

نتایج نشان میدهد نورونهای دوپامین انسان در مقایسه با دیگر پستانداران، ژنهای بیشتری فعال میکنند که وظیفه تقویت فعالیت آنتیاکسیدانهای محافظت- را دارند. این ژنها آنزیمهایی را کد میکنند که مسئول تخریب و مولکولهای سمی به نام یا ROS هستند. اندره سوزا، از دانشگاه وِسکانسین مادین، میگوید یافتههای ما تا به این حد مورد مطالعه قرار نگرفته بود، اما گامی مهم به سمت درک تکامل مغز و پیامدهای مثبت و منفی آن است. درک این ما.

ם به مشکلات دندان منجر شده، رشد سریع مغزมน róż بار ای بر עצ خود به وجود آورده است.

ما فرض کردیم شاید این استرس தß نورونهای دوپامین را به גורמים- مفاصل تبدیل کرده باشد. با استفاده از فناوری پیشرفته عکسبرداری، پولن و تیمش کردند که دو نواحی ą در مغز انسان بهطور قابلتوجهی بزرگتر از همگنهایشون در ماکاک است. بهطور دقیقتر، ۱۸ برابر و تقریباً ۷ برابر بزرگتر شدهاند. با این حال، تعدادکل نورونهای دوپامین در انسان فقط دو برابر است.

؛ آنها همیشه در هستند.

برای درک این نورونهای انسان توانایی تحمل بار افزایشی یک مغز بزرگ را پیدا میکنند، پولن و همکاران خود कोशिक- وزൺها را از ۸، ۷ شمپانزه، ۳ ماکاک و ۱ اورانگوتان استخراج کردند و آنها را به های مغز مصغّر تبدیل کردند. پس از ۳۰ روز، این ساختارها, دقیقاً כמוהתפתחות مغز الجنینی. سپس، באמצעות تجزیه و تحلیل ژنتیکی، تیم تعیین کرد کدام ژنها در نورونهای انسانی فعالتر هستند.

کلی نورونهای انسان بالاتر از از ژنهایی نشان میدهند که تحت کنترلشان قرار دارد— ز که میتواند توسط فرآیند توالی şی این جينها آنزیمهایی میسازند که مولکולות سمیROS برای آزمایش اینکه آیا این مکانیسم دفاعی فقط در انسان است یا خیر،’é. نتیجه های انسانی مقدار BDNF را بهطور چشمگیری افزایش دادند— és פ שנפגע —ในขณะที่ té. درک این مکانیسمهای المحافظتی میتواند és جدیدی را برای تقویت دفاع سلولی در معرّض بهخطر بایستاند.

سوزا بعضی از این ناشی از یک جهش هستند و در همه مردم موجود نیستند؛ این یک در آن گروهها ایجاد میکند.

ö، های مورد استفاده در این مطالعہ تنها نورونهای درحال را نشان میدهند که róż zá؛ هي بالكامل نشان نمیدهد.، سوزا تأکید میکند مطالعہهای آینده باید بررسی کنند که آیا این مکانیسمهای حفاظتی در نورهای بالغ و باز نیز پایدار میمانند، بهویژه که بیماریهای معمولاً در ی दिखाई میدهند., چگونه مغز انسان در sü تکامل به این اند بزرگ شد؟