چالشهای دوچرخهسواری ایران در بازیهای آسیایی ناگویا نیاز به انقلاب زیرساختی

چالشهای دوچرخهسواری ایران در بازیهای آسیایی ناگویا نیاز به انقلاب زیرساختی, کاروان دو نفره دوچرخهسواری ایران با آرش میرباقری و ماندانا دهقان در بیستمین بازیهای آسیایی ناگویا حاضر شد و اگرچه نتایج آبرومندانهای از جمله رتبه هشتم میرباقری در تایمتریل (بهترین نتیجه تیم) ثبت کرد، اما بدون مدال بازگشت.

میرباقری ۱۹ ساله در رده بزرگسالان با رقبای حرفهای اروپایی رقابت کرد و پتانسیل سکوگیری را اثبات نمود، در حالی که دهقان در بخش زنان فاصله معناداری با غولهای قاره نظیر ژاپن و چین داشت.موانع اصلی پیش رو عدم وجود پیست چوبی استاندارد و تأیید شده UCI بزرگترین مانع فنی است؛ رکابزنان ایران در پیستهای سیمانی روباز تمرین میکنند در حالی که رقبا در پیستهای مدرن سرپوشیده چوبی ı میشوند.

بیحامی و بدون اسپانسر بودن، کمرمق بودن لیگ داخلی، کمبود تجهیزات و تکنولوژی آیرودینامیک، و عدم حضور در مسابقات تدارکاتی بینالمللی دیگر چالشهای ساختاری هستند که مستقیماً بر کیفیت اجرا تأثیر گذاشتهاند.ریشههای بحران و راهکارها مشکلات انباشته شده از جمله از دست دادن نسل طلایی، پروندههای دوپینگ، جرایم بینالمللی و بیثباتی مدیریتی باعث افت تدریجی از بازیهای آسیایی ۲۰۱۸ شده است.

اگرچه استعدادهای جوان چون میرباقری امیدوارکنندهاند، اما بدون حل ریشهای مسائل زیرساختی — ساخت پیست چوبی، برنامهریزی مالی و حمایتی، سرمایهگذاری بر نسل جوان و استعدادیابی — این استعدادها در سد کمبود امکانات متوقف خواهند شد. فدراسیون نمیتواند به تنهایی این گذرگاه را بگذرد و همدلی مسئولان برای عبور از این مرحله حساس ضروری است.