پژوهش جدید: شبکه قدامی مغز در افسردگی ۷۳ درصد بزرگ‌تر است
محققان کالج پزشکی وایل در دانشگاه کرنل نیویورک دریافتند که بخشی از مغز به نام شبکه برجسته‌ساز قدامی مغز در افراد مبتلا به افسردگی به طور متوسط ۷۳ درصد بزرگ‌تر از افراد سالم است. این یافته بر پایه تصویربرداری کارکردی مغز از ۱۴۱ بیمار افسردگی و ۳۷ نفر شاهد به دست آمده است.
دکتر چارلز لینچ، از نویسندگان مطالعه منتشرشده در مجله نیچر، توضیح داد که این توسعه بیش از حد در سطح مغز فضای بیش‌تری را اشغال می‌کند و سبب می‌شود شبکه‌های مغزی دیگر، به ویژه در نواحی مجاور، کوچک‌تر شوند. او افزود که اندازه این شبکه در طول زمان ثابت مانده و تحت تأثیر تغییرات خلقی یا درمان‌های تحریک مغناطیسی مغز قرار نگرفته است.
تیم تحقیقاتی با تحلیل اسکن‌های ۹۳۲ فرد سالم و ۲۹۹ فرد مبتلا به افسردگی که پیش‌تر جمع‌آوری شده بودند، نتایج خود را تایید کرد. همچنین بررسی مغز ۵۷ کودکی که در سن بلوغ دچار افسردگی شدند، نشان داد این شبکه سال‌ها قبل از ظهور علائم بزرگ شده بوده است. همین الگو در بزرگسالانی مشاهده شد که دیر‌تر در زندگی مبتلا شدند.
محققان نتیجه گرفتند که داشتن شبکه مغزی بزرگ می‌تواند یک عامل خطر برای ابتلا به افسردگی باشد، نه پیامد آن. با این حال، همچنان روشن نیست این بزرگی ناشی از ژنتیک است یا سبک زندگی، و آیا علائم افسردگی به دلیل بزرگ بودن این شبکه است یا کوچک بودن شبکه‌های دیگر.
پروفسور کونر لیستون، نویسنده دیگر مقاله، معتقد است این اطلاعات برای بیماران مطمئن‌کننده است چون نشان می‌دهد یک نشانگر بیولوژیکی قابل شناسایی در مغز وجود دارد. از سوی دیگر، دکتر می‌ریام کلاین فلوگ از دانشگاه آکسفورد که در مطالعه دخالتی نداشته، به نکته جالبی اشاره کرد در این تحقیق به بادامه مغز (آمیگدال) – که دهه‌ها محور پژوهش‌های افسردگی بوده – پرداخته نشده است. او با این پژوهش را مهم و قوی خواند و تأکید کرد که برای استفاده از اندازه این شبکه به عنوان پیش‌بینی‌کننده خطر، کار‌های بیش‌تری لازم است.