نوآوری‌هایی که اولین پیوند کامل چشم در جهان را ممکن ساخت

اولین پیوند کامل چشم در جهان در نیویورک انجام شد؛ بینایی هنوز بازیابی نشده

آرون جیمز، مرد ۴۷ ساله از هات اسپرینگز آرکانزاس، اولین بیمار در تاریخ پزشکی است که پیوند کامل چشم و صورت را با موفقیت دریافت کرده است. او در سال ۲۰۲۱ در اثر یک حادثه برق قوی بازوی چپ، چشم چپ، چانه و بینی خود را از دست داد و دو سال قادر به خوردن غذا، مزه کردن، بو کردن یا صحبت کردن به صورت معمول نبود.

ماراتن جراحی ۲۱ ساعته

در مه ۲۰۲۳، یک تیم پزشکی بزرگ در دانشگاه نیویورک عمل جراحی‌ای نزدیک به ۲۱ ساعته را انجام داد. در این عملیات، کل چشم چپ، حفره است‌خوانی اطراف آن، بینی، تکه‌ای از استخوان چانه، ماهیچه‌ها، اعصاب و رگ‌های خونی مرتبط از یک اهداکننده که مغزش هیچ فعالیت عملکردی نشان نمی‌داد، به جیمز پیوند زده شد. دانیل سرادینی، جراح و اولین نویسنده این مطالعه، می‌گوید پزشکان هرگز انتظار بازیابی بینایی چشم پیوندی را نداشته‌اند، زیرا هیچ مدرکی وجود نداشت که عصب بینایی اهداکننده بتواند مجددا به مغز گیرنده متصل شود.

پیشرفت‌های فنی کلیدی

چندین پیشرفت علمی همزمان این جراحی را ممکن ساخت. جراحان برای حفظ جریان خون به چشم اهدایی، شریان تامین‌کننده چشم را به شاخه‌ای از شریان کاروتید خارجی اهداکننده متصل کردند، روشی که پیش از این در انسان انجام نشده بود. همچنین از جفت راهنمای جراحی چاپ سه‌بعدی بر پایه اسکن‌های توموگرافی رایانه‌ای استفاده شد تا استخوان اهداکننده با دقت کامل با صورت جیمز تطبیق یابد. سرادینی می‌گوید تیم حداقل ۱۵ بار روی اجساد تمرین کرده بود.

بازگشت حس بویایی و ظاهر چهره

هنگامی که جیمز از بیهوشی بیدار شد، اولین حس او بوی بیمارستان بود که پس از دو سال از دست رفتن بویایی، برایش شادمان‌کننده بود. حدود یک هفته و نیم بعد برای اولین بار چهره تازه خود را در آینه دید. اکنون او بدون نیاز به چشم‌بند و ماسک بیرون می‌رود و می‌تواند مجددا ریش بگذارد. چشم پیوندی اگرچه نمی‌تواند حرکت کند یا ببیند، اما سختی طبیعی، جریان خون خوب دارد و شبکیه به نور پاسخ می‌دهد. جیمز حس خارش عمیق در حفره چشم و بازگشت حس اطراف چشم را گزارش می‌دهد که نشان‌دهنده رشد مجدد اعصاب محیطی است.

آینده بازیابی بینایی

سرادینی فکر می‌کند بازیابی بینایی از طریق پیوند چشم مقصد قابل دستیابی در آینده نزدیک است، اما بوهدان پوما‌هاچ، پیشگام پیوند صورت در ییل، با این نظر موافق نیست و معتقد است بدون کشف نحوه باز‌سازی مغز یا نخاع، این امر دور از انتظار باقی می‌ماند. هر دو متخصص توافق دارند که کلید این پیشرفت، درک مکانیسم باز‌سازی عصب بینایی است.