میکروپلاستیک ها در کدام مواد غذایی وجود دارند؟_آینده

میکروپلاستیک در پنج ماده غذایی پرمصرف؛ نمک، شکر، چای، برنج و آب بطری در رأس لیست

مطالعات جدید نشان میدهد میکروپلاستیکها و نانوپلاستیکها نه تنها به دستگاه گوارش بلکه به ریه، کبد، بیضهها، آلتهای تناسلی، خون، ادرار، مدفوع و حتی شیر مادر نیز راه یافتهاند. غذا یکی از مسیرهای اصلی ورود این ذرات به بدن انسان محسوب میشود.

نمک و شکر؛ چاشنیهای آلوده

مطالعهای از سوی سازمان تحقیقات زیستمحیطی توکسیک لینک روی ده نوع نمک شامل نمک خوراکی، نمک سنگ و نمک دریایی و پنج نوع شکر خریداری شده از بازارهای آنلاین و محلی انجام شد. نتایج نشان داد تمام نمونهها حاوی میکروپلاستیک به اشکال فیبر، گلوله و قطعات با اندازههای ۰.۱ تا ۵ میلیمتر هستند. تحقیق دیگری در سال ۲۰۲۳ نیز نمک صورتی هیمالیا را پرآلودهترین نوع نمک شناسایی کرد و پس از آن نمک سیاه و نمک دریایی قرار گرفتند. بستهبندی پلاستیکی و نگهداری در ظروف پلاستیکی از عوامل انتقال این ذرات به مواد غذایی است.

چای کیسهای؛ منبع میلیاردها ذره پلاستیکی

دمای بالای آب در زمان دم کردن چای کیسهای میتواند باعث انتشار میکروپلاستیکها در قوری یا فنجان شود. پلاستیکهای موجود در کیسههای چای صدها سال برای تجزیه در طبیعت نیاز دارند و اندازه ذرات بین ۱ میکرومتر تا ۵ میلیمتر متغیر است. مصرفکنندگان چای کیسهای ممکن است در هر بار مصرف به میلیاردها ذره پلاستیکی معرض شوند که بسیاری از آنها قابلیت نفوذ به سلولهای انسانی را دارند.

برنج؛ ریسک بالا در صورت عدم شستشو

مطالعه دانشگاه کوئینزلند نشان میدهد در هر نیم فنجان یا ۱۰۰ گرم برنج مصرفی، حدود ۳ تا ۴ میلیگرم پلاستیک به بدن وارد میشود. طبخ سریع برنج بدون شستشوی کامل میتواند میزان جذب الیاف پلاستیکی را چندین برابر افزایش دهد تا حد ۱۳ میلیگرم در هر وعده. شستشوی کامل برنج و آبکشی ۴ تا ۵ بار قبل از پختن راهکار کاهش آلودگی است.

غذاهای دریایی؛ انتقال از طریق فاضلاب

میکروپلاستیکهای وارد شده به اقیانوسها از طریق فاضلاب توسط حیوانات دریایی جذب شده و از این مسیر به زنجیره غذایی انسان میرسند. یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ ذرات پلاستیکی ریز را در تمام نمونههای غذای دریایی مورد بررسی یافت.

آب بطری؛ تا ۲۴۰ هزار ذره در هر بطری

تحقیق منتشر شده در مجله با استفاده از تکنیک تصویربرداری پیشرفته، حضور تا ۲۴۰ هزار قطعه پلاستیکی در بطریهای معمولی آب آشامیدنی را تأیید کرد. نزدیک به ۹۰ درصد این ذرات نانوپلاستیک هستند که میتوانند در سلولها و بافتها جذب شده و سد خونی مغزی را عبور کنند. هر بار باز و بستن در بطری، تعداد میکروپلاستیکهای موجود در آب را افزایش میدهد.