میکروپلاستیک‌ها حتی به استخوان‌های ما هم نفود کرده‌اند_آینده

میکروپلاستیک‌ها آن‌قدر در محیط اطراف ما پخش شده‌اند که عملاً هر روز آن‌ها را می‌خوریم، می‌نوشیم و حتی نفس می‌کشیم. به همین علت، این ذرات ریز پلاستیکی تا بحال در مدفوع، جفت جنین، اندام‌های تولیدمثلی و حتی مغز انسان اشکار شده‌اند. اکنون پژوهشگران هشدار داده‌اند که این ذرات به درون بافت استخوان هم نفوذ کرده‌اند.

میکروپلاستیک‌ها ذرات کوچک‌تر از ۵ میلی‌متر می باشند که از تجزیه پلاستیک‌های بزرگ‌تر یا مستقیماً از صنایع نفتی به وجود می‌آیند. بازدید تازه‌ای که بر پایه ۶۲ مطالعه علمی انجام شده است، مشخص می کند این ذرات (و حتی مثالهای کوچک‌ترشان به نام نانوپلاستیک‌ها) می‌توانند بر سلامت اسکلت بدن تاثییر بگذارند.

رودریگو بوئنو دِ اولیویرا، پژوهشگر دانشگاه ایالتی کمپیناس در برزیل می‌گوید: «پژوهش‌های بسیاری نشان داده‌اند که میکروپلاستیک‌ها می‌توانند به عمق بافت‌های استخوانی، همانند مغز استخوان، نفوذ کنند و به گمان زیادً روال متابولیسم آن را بر هم بزنند.»

در برخی از مطالعات انسانی اشکار شده است که ذرات پلاستیکی بعد از ورود به بدن و گردش در خون، می‌توانند در بافت استخوان جمع شوند. مطالعات حیوانی نیز نشان داده‌اند که این تجمع علتکاهش رشد استخوان می‌شود.

از طرف دیگر، میکروپلاستیک‌ها روی سلول‌های خاصی به نام «استئوکلاست‌ها» تاثییر می‌گذارند. این سلول‌ها نقش مهمی در رشد و ترمیم استخوان دارند. اختلال در کارکرد آن‌ها می‌تواند استخوان‌ها را ضعیف‌تر کند و خطر تحول شکل یا شکستگی استخوان را افزایش دهد.

به گزارش ساینس آلرت، آزمایش‌های انجام‌شده روی سلول‌های استخوانی در محیط آزمایشگاه نشان داده‌اند که میکروپلاستیک‌ها با تاثیرات زیر همراه می باشند و درنهایت در حیوانات علتتوقف رشد طبیعی اسکلت خواهد شد.

توانایی بقا و فعالیت سلول‌ها را افت خواهند داد،

روال پیری سلولی را شدت می‌بخشند،

مسیر طبیعی تبدیل سلول‌ها به انواع موردنیاز برای استخوان‌سازی را مختل می‌کنند، علتایجاد التهاب خواهد شد.

تا این مدت اشکار نیست این اثرات در انسان دقیقاً تا چه حد رخ می‌دهد، اما هم‌زمان آمار ابتلا به پوکی استخوان (بیماری شکننده شدن استخوان‌ها) در جهان رو به افزایش است. پژوهشگران گمان می‌کنند میکروپلاستیک‌ها می‌توانند در کنار عواملی همانند افزایش سن و مصرف الکل، نقش تقویتی در ابراز این بیماری داشته باشند.

با وجود هشدارهای مداوم، تشکیل پلاستیک هم چنان رو به افزایش است. هر سال نزدیک به ۴۰۰ میلیون تُن پلاستیک تشکیل می‌شود که علاوه بر تشکیل آلودگی، نزدیک به ۱٫۸ میلیارد تُن گاز گلخانه‌ای داخل جو می‌کند. این روال، هم سلامت انسان و هم محیط‌زیست را تهدید می‌کند.

پژوهشگران سال‌ها است پافشاری می‌کنند که برای فهمیدن بهتر اثرات میکروپلاستیک‌ها بر بدن انسان به اندوخته‌گذاری‌های جدی‌تر در تحقیقات نیاز است. تا این مدت تعداد بسیاری از سازوکارهای دقیق ورود و تأثیر این ذرات در بدن ناشناخته باقی مانده، اما شواهد علمی مشخص می کند که آن‌ها می‌توانند به بافت‌های گوناگون نفوذ کرده و فرآیندهای حیاتی را مختل کنند.

تا وقتی که نتایج قطعی به دست آید، بهترین راهکار، افت تماس روزمره با این آلاینده‌ها است. به‌گفتن مثال، منفعت گیری از فیلترهای پیشرفته می‌تواند بخشی از میکروپلاستیک‌های حاضر در آب آشامیدنی را حذف کند. این چنین محدود کردن مصرف بطری‌های پلاستیکی یک‌بارمصرف، هم ورود مستقیم ذرات به بدن را افت می‌دهد و هم از چرخه تشکیل پلاستیک‌های تازه جلوگیری می‌کند. علاوه‌بر ‌این، لباس‌های ساخته‌شده از الیاف مصنوعی در زمان شست‌وشو مقادیر بسیاری ریزالیاف پلاستیکی داخل آب می‌کنند که بخشی از آن‌ها در نهایت به زنجیره غذایی بازمی‌گردد؛ به این علت جانشین کردن این پوشاک با مواد طبیعی همانند پنبه یا پشم می‌تواند گامی مؤثر در افت آلودگی و محافظت از سلامت ما باشد.

پژوهش در ژورنال Osteoporosis International انتشار شده است.